سه شنبه , ۳۰ دی ۱۳۹۹
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات نشریه توفان (صفحه 5)

مقالات نشریه توفان

کدام روش درمانی «انسانی»تر است

از زمان پیدایش «ویروس کرونا» بحثی طرح شده است که ما در این نوشته به ریشه‌های اجتماعی آن از نظر تاریخی می‌پردازیم و نتایج امروزی آن و هدف از طرح مجدد آنرا بررسی می‌کنیم. این بحث چیست؟ برای مبارزه با این «ویروس کرونا» و حتی بیماری‌های همه‌گیر جهانی آتی چه روشی را باید در پیش گرفت و پیشنهادات در این زمینه کدام‌اند؟ پیشنهاد نخست مبنی بر این است که باید این ویروس خطرناک را که دارای دوران نهفته‌ای در حدود دو هفته است و این امر خطر سرایت را تصاعدی افزایش می‌دهد، با تمام امکانات به مهار درآورد و به اقداماتی دست‌زد که بهتر بتوان در یک شرایط کنترل شده به درمان بیماران دست‌زد و از نظر پشتیبانی و توانائی‌های درمانی و ظرفیت‌های بهداشتی به بهترین نتایج ممکن دسترسی پیدا کرد. در این روش نقش دولت، حتی نقش دولت بورژوائی برجسته می‌شد. مردم نیز از دولت در این زمینه خدمات می‌طلبند و …

ادامه....

مبارزه برای سلامت جامعه و دموکراسی مکمل یکدیگرند

از زمانی که هجوم ویروس مهلک «کرونا» دنیا را درنوردیده است، اکثریت قریب به اتفاق ممالکی که امکان قرنطینه مردم را برای کسب حداقل خسارت جانی داشته‌اند، با کم و بیش تأخیر به روش قرنطینه مردم دست زده‌اند. این روش در ممالکی نظیر ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، ترکیه و… شدیدتر و حتی به صورت استقرار حکومت نظامی و در آلمان، نروژ… محدودتر و با محدودیت‌های فراوان اداری و معاملاتی و آموزشی و… همراه گشته است. ممالکی نظیر آمریکا و برزیل، که توانائی قرنطینه مردم را داشته‌اند، اصل را بر روش صد در صد ایمنی «گله‌ای» گذارده‌اند. بسیاری از ممالک هستند که به علت فقر مفرط، کمبود آب آشامیدنی و یا وسایل ابتدائی بهداشتی به ویژه در قاره آفریقا امکان انتخاب آگاهانه ندارند بلکه شرایط حال، وضعیت مشخص را به آنها تحمیل می‌کند. گزینش روش قرنطینه برای آنها تجمل است، زیرا قادر نیستند با سازماندهی دولتی شکم مردم کشور خویش را سیر …

ادامه....

به یاد لنین، رهبر و آموزگار کبیر پرولتاریای جهان ۱۵۰ سالگی تولد ولادیمیر ایلیچ لنین

در جائی خواندیم که ۱۵۰ سال پیش به تاریخ ۲۲ آوریل ۱۸۷۰ ستاره‌ای در آسمان جهان پدید آمد که درخشندگی‌اش ماه را رسوا ساخت. و ما می‌گوئیم: این خورشید درخشانی بود که علی‌رغم افول زندگی کوتاه‌اش، همچنان روشنی‌بخش جهان ماست. جوان ۲۲ ساله‌ای بود که هم‌زمان با تحصیل پس از چندین سال مطالعه و فعالیت سیاسی در زمینه مارکسیسم موفق به دریافت دیپلم حقوق با بهترین نمره از دانشگاه پترزبورگ گردید. وی پس از چندین سفر به کشورهای اروپائی از جمله اطریش، سوئیس و آلمان و مطالعه ادبیات مارکسیستی در کتابخانه‌های این ممالک، به روسیه بازمی‌گردد. پس از مدت کوتاهی دستگیر می‌شود، به زندان گرفتار می آید و دچار تبعید در سیبری می‌شود. بالاخره در ۲۱ ژوئیه ۱۹۰۰ ناچار به مهاجرت اروپا می‌گردد، تا سرانجام ۵ سال بعد یعنی در ۱۹۰۵ دوباره به روسیه باز می‌گردد و از نو به فعالیت دامنه‌گیر خود ادامه می‌دهد تا سرانجام پس از تعقیب و رهائی از دست پلیس مخفی روس، ناچار می‌شود در دسامبر ۱۹۰۷ پیاده از روی دریای یخ‌زده بالتیک …

ادامه....

بحران آب در ایران (۲)

در شماره قبل توفان در بخش نخست مقاله نوشتیم که: «خطر بی‌آبی در کشور ما هر روز حادتر می‌شود. فساد، رشوه‌خواری، ندانم‌کاری، بی‌توجه‌ای و بی‌کیاستی مسئولین مکتبی نظام جمهوری اسلامی، که فقط به جیب خود می‌اندیشند، روز به روز بر مشکلات تأمین و توزیع آب می‌افزاید. آنها به نقش استراتژیک آب کم‌ترین توجه‌ای ندارند و به همین دلیل خطر عظیمی را متوجه کشور و مردم ما ساخته‌اند. نمونه‌های زیر به گوشه‌ای از این بی‌لیاقتی و حرص و ولع سرمایه‌داری اشاره دارند». در این مقاله به نمونه‌های دیگری اشاره می‌کنیم:   قنات در ادوار پیشین، شهری نظیر یزد – که امروز مصرف آب‌ آن به زحمت از طریق منحرف‌کردن ۳۰۰ کیلومتر آب «زاینده‌رود» تأمین می‌شود – از طریق قنات تأمین می‌شد. برای نمونه تنها «قنات حسن‌آباد» که ۵۰۰ سال پیش حفر شده است، مصرف آب قریب به نیمی از جمعیت شهر را تأمین می‌کرد. آب این قنات به ۱۱۷۰۰ سهمیه تقسیم …

ادامه....

جان‌بخشی به نظریه «اصل تنازع بقاء» و «اصل انتخاب طبیعی» در جامعه

حتماً در بحث‌هائی که در برخورد «انسانی» به کسانی که خطر بیشتری توسط «ویروس کرونا» تهدیدشان می‌کند، درگیر شده‌اید و آنها را شنیده‌اید! این عده انسان‌هائی هستند که در بالای سنین ۷۰ سال قرار دارند و از دولت و ادارات مسئول آنها، حقوق بازنشستگی دریافت می‌کنند و به پاس پیشرفت نظام بهداشتی و داروئی در جهان نسبت به قرون وسطی از طول عمر بیشتری برخوردارند. دیگر طول متوسط عمر یک نفر به پاس مبارزه بشریت و پیشرفت علوم ۴۰ سال نیست، بلکه به بیش از ۷۰ سال رسیده است. دولت‌ها البته با عوام‌فریبی نئولیبرالی طول زمان کار کارمندان و کارگران را افزایش داده‌اند، تا از زمان زنده‌بودن این بازنشستگان مُسن بکاهند و در عرصه هزینه بازنشستگان صرفه‌جوئی کنند، ولی گویا تاکنون موفقیت موثر و قانع کننده‌ای در این زمینه به دست نیاورده‌اند. سرایت جهانی «ویروس کرونا» مجدداً این مسئله را طرح کرده است که چگونه می‌شود به بهترین وجه و با قیافه معصومانه …

ادامه....

با دسیسه سرکوب بورژوازی مبارزه کنیم و راهکارهای مناسب را برگزینیم

جای تعجب نیست که دولتمردان ممالک امپریالیستی و سرمایه‌داری اهمال‌کاری خود در مبارزه با شیوع بیماری کرونا را به گردن روش مبارزه چینی‌ها با این ویروس و قیاس آن با روش خود بگذارند و خود را پشت سرکوبگری و استبداد در چین و دموکراسی در اروپا و یا امریکا و نظایر آنها پنهان کنند. به نظر این اندیشمندان اروپائی، چین از آنجهت با موفقیت عمل کرده است، زیرا از شیوه تهدید، ارعاب، زندانی کردن میلیونها مردم و روش حکومت نظامی و سربازخانه‌ای استفاده نموده است، ولی در ممالک «دموکرات» اروپا «آزادی»، «حقوق بشر»، «دموکراسی»، «مشورت و تبادل‌نظر» در خط نخست مبارزه قرار داشته و طبیعتاً داشتن «آزادی» بهائی دارد که گویا این ممالک باید بپردازند و آن بهاء تأخیر در تصمیمات و هدررفتن جان انسان‌ها و به ویژه جان فرودستان جامعه است. اینکه در چین حکومت سرمایه‌داری بی‌رحمی بر سر کار است که به بدترین شیوه‌های ممکن از کارگران و …

ادامه....

فقر معیشتی مانع قرنطینه انسانی در ایران است

 در پی نگارش مقاله‌ای در مورد تأثیرات «ویروس کرونا» در این شماره توفان بودیم که مقاله‌ای در نشریه «انتخاب» در ایران به چاپ رسید که نظریات فرد کارشناسی است به نام آقای «محمود جام‌ساز» تحت عنوان «حداقل ٧۵ درصد جمعیت ٨٠ میلیونی کشور دچار فقر معیشتى هستند، چگونه می‌شود آنان را متقاعد ساخت که در حین بحران کرونا در خانه بمانند؟». نظریات ایشان با آنچه می‌خواستیم بر کاغذ آوریم، هم‌خوانی دارد و نشانه این است که اگر صمیمانه، پژوهشگرانه و علمی به وضعیت جامعه ایران برخورد شود، همه پژوهشگران در بررسی‌های خویش به نتایج واحد می‌رسند. این است که صلاح را در آن دیدیم که از همان گفتار آقای «جام‌ساز»، که در میدان است و فشار حاکمیت را تحمل می‌کند، استفاده کنیم، تا ایشان و دوستانشان بدانند که تنها نیستند. البته به صراحت بیان می‌کنیم که ایشان کوچک‌ترین رابطه و وابستگی به حزب کار ایران (توفان) ندارند و جرم ایشان بیان واقعیات …

ادامه....

«رهائی طبقه کارگر و نقش حزب طبقه کارگر»

مقاله‌ای که از نظر خوانندگان گرامی می‌گذرد، یکبار به مناسبت اول ماه مه در اردیبهشت ماه ۱۳۸۶ در شماره ۸۶ «توفان، ارگان مرکزی حزب کار ایران» به چاپ رساندیم و مورد استقبال بسیاری از علاقمندان قرار گرفت. امسال نیز این مقاله ارزشمند را که مقابله با شعار بی‌حزبی و آوتوریته‌ستیزی است، به مناسبت اول ماه مه منتشر می‌کنیم به این امید که گامی ولو کوچک در تنویر افکار و تأکید بر حزبیت، که اساس آزادی طبقه کارگراست، برداشته باشیم. مطالعه این مقاله ارزنده را به همه کارگران و رهروان آزادی طبقه کارگر توصیه می‌کنیم:  حتماً این سخنان را در سرود انترناسیونال کمونیستی شنیده‌اید و بسیاری کمونیست‌ها نیز از این گفتار به نقل از مقدمه «مانیفست حزب کمونیست» بسیار نقل کرده‌اند و یا اینکه حتماً این جملات مارکس را در «انترناسیونالیسم اول» در ۱۸۷۱ بخاطر می‌آورید که در جمع‌بندی از کمون پاریس می‌گفت: «طبقه کارگر آزادی خود را باید در میدان …

ادامه....