برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / رضا شهابی فوراً و بی‌قید و شرط آزاد باید گردد!

رضا شهابی فوراً و بی‌قید و شرط آزاد باید گردد!

رضا شهابی فوراً و بی‌قید و شرط آزاد باید گردد!
وضعیت غیرانسانی رضا شهابی با قلم خودش
«وضعیت من کماکان ناروشن است و با وجود وعده‌های مقامات برای پایان‌دادن به این وضعیت، کماکان در حبس و بدون مراقبت پزشکی مناسب به سر‌می برم.»
 
دستگیری‌های خودسرانه معلمان معترض، فعالین مدنی و رهبران اتحادیه‌های کارگری و زندان و شکنجه در اشکال مختلفی ادامه دارد و این همه خوش‌خدمتی به کلان سرمایه‌داران و امپریالیست‌ها مایه ننگ رژیم و هواداران رسمی و غیررسمی‌اش است. جمهوری جنایت‌کار اسلامی دیگر نمی‌تواند چون سال‌های ۶۰، صدها مخالف را روزانه تیرباران کند و نام آنها را نیز جهت ارعاب در رسانه‌های خود بی‌پروا اعلام دارد. اکنون در اوضاع و احوال دیگری به سر می‌بریم . عربده‌کشی و فضای ترس و ارعاب دیگر اثر ندارد و این رژیم جمهوری اسلامی است که خود را در محاصره مردم به‌تنگ‌آمده می‌بیند و به شدت از طبقه کارگر و تشکل‌یابی‌اش می‌ترسد. رژیم جمهوری اسلامی اما شگردهای جدیدی را نیز برای حذف فیزیکی فعالین کارگری و مخالفین سیاسی زندانی به طور کل در پیش گرفته است. فشارهای روانی بر زندانیان سیاسی و وادارکردن آنها به اعتصاب غذاهای طولانی و بی‌توجه‌ای به مسائل بهداشتی و درمانی و سلامت زندانیان از جمله حربه‌های شناخته شده‌ای است که رژیم با توسل به آن زندانی جان به لب رسیده را به قتل می‌رساند و بی‌شرمانه آن را مرگ طبیعی جلوه می‌دهد. در این رابطه مرگ کارگران زندانی، نظیر شاهرخ زمانی و محمد جراحی نیز در همین چهارچوب قابل تبیین است و بی‌شک رژیم جمهوری اسلامی مسبب اصلی مرگ این کارگران شریف است.
امروز جان رضا شهابی در خطر است و رژیم جنایت‌پیشه و ضدکارگر اسلامی قصد درهم‌شکستن و نابودی وی را دارد. پس از ۵۰ روز اعتصاب غذا هنوز به خواسته‌هایش توجه‌ای نشده و کارگری که فقط برای نان و حق و عدالت سخن گفته و عمل کرده در زندان گرفتار است و بدون هیچ دلیلی وی و خانواده‌اش را مورد شکنجه و آزار قرار می‌دهند تا وی از مبارزه حق‌طلبانه‌اش دست‌بردارد و در قبال این همه حق‌کُشی و بی‌عدالتی خاموش به‌ماند. زهی بی‌شرمی.
کارگران حق دارند که برای حقوقی که از آن محروم شده‌اند، مبارزه کنند و تشکل‌های مستقل خود را ایجاد نمایند. هر کوششی که فعالیت مشروع طبقه کارگر را جلوگیری نماید، باید توسط تمامی مزدبگیران و نیروهای مترقی ایرانی و بین‌المللی محکوم شود. سرکوب توده‌های مردم توسط رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی، هم به سود استثمارگران و چپاولگران ایرانی وهم به نفع امپریالیست‌ها و جنگ‌افروزان بین‌المللی است و جز این نیست.
حزب کار ایران (توفان) رژیم جمهوری اسلامی را مسئول هرگونه اتفاق ناگواری برای رضا شهابی می‌داند و آن را به شدت محکوم می‌کند. رضا شهابی باید فوراً و بی‌قید و شرط آزاد گردد و حزب ما آزادی فوری همه زندانیان سیاسی را می‌طلبد و از کنفرانس احزاب بین‌المللی کمونیستی و سازمان‌های کارگری می‌خواهد که به اعتراضات خود علیه رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی ادامه دهند و برای آزادی رضا شهابی و فعالین کارگری از هیچ کوششی دریغ نورزند. به‌کوشیم صدای رضا شهابی باشیم!
 
 
در زیر پیام رضا شهابی در مورد وضعیت ناروشن خویش و همین‌طور بیانیه سندیکای شرکت واحد از نظر خوانندگان گرامی توفان الکترونیکی می‌گذرد.
 
پیام رضا شهابی از زندان رجایی شهر، وضعیت من کماکان ناروشن است و با وجود وعده‌های مقامات برای پایان دادن به این وضعیت.
پیام رضا شهابی از زندان رجایی شهر
با گرمترین درودها…
بدینوسیله از تمامی کارگران، اعضای سندیکا، دانشجویان، فعالین اجتماعی و خانواده‌ها و انسان‌های آزاده که به حبس ناعادلانه من و دیگر فعالین کارگری اعتراض کرده‌اند، کمال قدردانی و تشکر را دارم. همچنین از کلیه تشکلات بین‌المللی کارگری از اقصی نقاط جهان که با ارسال نامه‌های اعتراضی به مقامات حکومتی خواهان آزدی بدون قید و شرط اینجانب و دیگر کارگران زندانی شده اند، بسیار سپاسگزارم.
اذیت و آزار من و خانواده‌ام از سال ۱۳۸۹ که مأمواران لباس شخصی مرا در حین رانندگی و در حضور مسافران به اتهام ساختگی سارق مسلح دستگیر کردند تا امروز لحظه‌ای متوقف نشده است. ۱۹ ماه در سلول انفرادی بازداشتگاه ۲۰۹ زندان اوین تحت بازجویی‌های طولانی مدت و شدیدترین برخوردهای فیزیکی، روحی و روانی بودم و چندین‌بار تهدید به اعدام شدم. در این سال‌ها بارها عمل جراحی و معاینه و مداوای پزشکی داشته‌ام و به دفعات مجبور گردیدم که برای رساندن صدای حق‌خواهی‌ام، دست به اعتصاب غذاهای طولانی بزنم. برای چی؟ چرا یک کارگر باید به دلیل دفاع از حقوق ابتدایی خود و همکارانش اینچنین آزار ببیند و سلامتی خودش و خانواده‌اش به خطر بیافتد؟ تصور کرده بودند که با این اعمال سرکوبگرانه و ایجاد رعب و وحشت می‌توانند سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه و دیگر تشکلات کارگری مستقل را مرعوب کنند و سرجایشان بنشانند. اما هیچگاه اینچنین نشد و نخواهد شد. مادام که کارگران را استثمار و بی‌رحمانه سرکوب می‌کنند، حق کارگران را بی‌مهابا پایمال می‌کنند و در عین حال سرمایه‌داران و اختلاس‌گران و غارت‌گران اموال عمومی را مورد حمایت قرار می‌دهند، تشکل و اعتراض و اعتصاب خواهد بود.
وضعیت من کماکان ناروشن است و با وجود وعده‌های مقامات برای پایان‌دادن به این وضعیت، کماکان در حبس و بدون مراقبت پزشکی مناسب به‌سرمی‌برم. حمایت هم‌بندان محترمم، خانواده عزیزم، همسر بزرگوارم و همکاران زحمتکش سندیکای کارگران شرکت واحد و نیز حمایت کارگران و مدافعین حقوق کارگری و انسانی در ایران و در سطح بین‌المللی تنها ضامن آزادی من و دیگر هم‌قطاران دربند خواهد بود.
پیروز باشید
رضا شهابی
زندان رجایی شهر-کرج۱۳۹۶/۰۷/۲۶
سندیکای کارگران شرکت واحد ضمن انتشار بیانیه ای بی‌توجهی و رفتار غیرانسانی، دادستانی و عوامل امنیتی را نسبت به وضعیت کارگر زندانی رضا شهابی را که نیاز فوری به بستری‌شدن در بیمارستان دارد، محکوم کرده و خواستار رسیدگی و توجه به وضعیت درمان این کارگر زندانی شده است.
متن بیانیه سندیکا:
«کارگر زندانی، رضا شهابی، علی‌رغم بیماری‌های متعدد از حق درمان هم محروم است
کارگر زندانی، رضا شهابی، به شدت از درد گردن و کتف رنج می برد همچنین با کمی سر پا ایستادن، پا درد می‌گیرد. این عوارض جسمی حاصل خشونت نیروهای امنیتی به هنگام بازداشت وی در سال ۸۹ و بازجویی‌های همراه با خشونت است. شهابی پس از اینکه به دلیل بی‌عدالتی مکرر دادستانی تهران و نهادهای امنیتی ۵۰ روز اعتصاب غذا کرد، این عارضه‌های جسمی‌اش تشدید شد و علاوه بر آن سوزش معده گرفته و فشار خون بالا سبب شده مکرر خون دماغ شود و اخیراً دچار عارضه پوستی شده، اما دادستانی اقدامی برای درمان شهابی انجام نداده است.
هفته گذشته قصد داشتند شهابی را با پابند و دستبند برای تصویربرداری از کمر و گردن به بیمارستان ببرند که ایشان حاضر نشده دستبند و پابند بزند و گفته: من کارگری زحمتکش هستم و مجرم جانی نیستم که با این شرایط به بیمارستان بروم و از آنروز تا حالا رها شده و دیگر اقدامی برای درمانش صورت نگرفته است. و با وجود اینکه دادستانی و نهادهای امنیتی به ایشان قول داده بودند در صورت توقف اعتصاب غذا به پرونده‌اش رسیدگی می‌کنند و آزاد می‌شود، ولیکن این عضو هیأت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد همچنان در زندان است.
سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران اقدامات سوء دادستانی و نهادهای امنیتی علیه رضا شهابی و دیگر کارگران و معلمان را محکوم می‌کند و خواهان آزادی فوری و بی‌قید و شرط ایشان می‌باشد.»
***
در زیر بخشی از نامه سندیکای کارکنان خدمات دولتی سوئیس برای آزادی فعالین سندیکایی زندانی و مختومه‌شدن پرونده قضایی تمامی فعالین اجتماعی را که به سفارت جمهوری اسلامی مورخ ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۷ ارسال گردید، ملاحظه فرمائید:
«آقای سفیر، سندیکای ما مایل است توجه شما را به وضعیت آقای رضا شهابی عضو سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه جلب کند. وی با وجود ۵ سال حبس‌کشیدن در گذشته، اخیراً دوباره زندانی شده است .
رضا شهابی در سال ۱۳۸۹ با اتهام «اقدام علیه امنیت ملی» محکوم به شش سال زندان شده بود. تنها «جرم» وی دفاع از حق اعتصاب و ایجاد سندیکای کارگری مستقل بود.وی سال گذشته برای پیگیری معالجات پزشکی به مرخصی آمد، اما در ۱۸ مرداد ماه سال جاری مجبور به معرفی خود به زندان رجایی شهر کرج شده تا سه ماه باقی مانده محکومیت خود را طی نماید. در حالی که پزشکان مخالفت خود را با ادامه زندانی‌شدن وی اعلام کرده بودند. پیش ازاین یک سال زندان هم به محکومیت‌اش افزودند و به بهانه‌های واهی مرخصی دوران معالجه پزشکی‌اش را هم محسوب نکردند. رضا شهابی در اعتراض به این محکومیت‌ها دست به اعتصاب غذا زده است. شرایط زندان رجایی شهر بسیار نامناسب است و رضا شهابی از بیماری‌هایی چون درد کلیه، و آرتروز گردن، دست و پا رنج می‌برد و در صورت عدم پیگیری معالجات پزشکی، احتمال دارد فلج شود. این حبس پایمال‌کردن حقوق بشر و نیز مقاوله نامه‌های سازمان جهانی کار است، سازمانی که جمهوری اسلامی ایران، عضو آن است. به جز رضا شهابی، که ما خواهان آزادی فوری وی هستیم، بر آزادی بسیاری دیگر از فعالین اجتماعی زندانی دیگر در ایران، همچون اسماعیل عبدی، آموزگار و نیز محمود بهشتی لنگرودی که به تازگی دوباره زندانی شده است، اصرار داریم. همچنین خواهان لغو حکم‌های قضایی فعالین کارگری دیگر به عنوان مثال دو فعال دیگر سندیکای شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، ابراهیم مددی و داود رضوی و نیز محمود صالحی هستیم ….»
با احترام
سندیکای کارکنان خدمات دولتی
ستفان گیگر، دبیرکل و کاتارینا پره لیتز هوبر، مدیر کل.
کپی به آقای دیدیه بورکالتر، وزیر امور خارجه سوئیس
ترجمه و تکثیر:اتحاد بین‌المللی در حمایت از کارگران در ایران – سوئیس

برگرفته ازشماره۱۳۶ توفان الکترونیکی، نشریه الکترونیکی حزب کار ایران. آبان ۱۳۹۶

Print Friendly, PDF & Email