برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / گزارشی از همبستگی پرشور ملی با زلزله‌زدگان استان کرمانشاه

گزارشی از همبستگی پرشور ملی با زلزله‌زدگان استان کرمانشاه

این روزها همبستگی عمومی در ایران، سوای ملّیت و قومیت و مذهب، ارسال کمک‌های مستقل مردمی به هموطنان زلزله‌زده درغرب کشور، مایه دل‌گرمی و نشان از بیداری و هم‌سرنوشتی همه ایرانیان در این مرز و بوم دارد. این همبستگی ملّی رمز موفقیت همگان در نبرد علیه اهریمنان حاکم و دشمنان مشترک داخلی و خارجی است.

در زیر گزارشی از«فعالین اتحادیه آزاد کارگران ایران» از مناطق زلزله‌زده استان کرمانشاه را که درباره کمک‌رسانی همه شهروندان از کارگران مهاجر افغانستانی تا کارگران کارخانه‌ها و معادن و تشکل‌های مستقل کارگری و از کانون نویسندگان و اساتید دانشگاه و گروه‌های امداد مستقل و فعالین سیاسی و مدنی تا دانش‌آموزان مدارس و کسبه و بازاریان و سربازان و ارتشیان …. سخن رفته و صحنه‌های پُرشوری از همبستگی انسانی با زلزله‌زدگان را به نمایش گذاشته است، ملاحظه فرمائید. در این گزارش چنین آمده است:

«زلزله مهیب استان کرمانشاه یک بار دیگر بی‌مسئولیتی و لاقیدی دولت در قبال زندگی و سرنوشت ده‌ها هزار انسان مصیبت‌دیده را به نمایش گذاشت. به طوری که از همان ساعات اولیه وقوع زلزله در این استان، اقشار مختلف مردم شریف ایران به دلیل بی‌اعتمادی به کمک‌های دولتی از جنوب تا شمال و از غرب تا شرق کشور در حرکتی خودجوش و خیره‌کننده رأساً دست به سازماندهی امدادرسانی به مناطق زلزله‌زده زدند.

در این کمک‌‌رسانی‌ها، که همچنان با قدرت بیشتری ادامه دارد، همه شهروندان، از کارگران مهاجر افغانستانی تا کارگران کارخانه‌ها و معادن و تشکل‌های مستقل کارگری و از کانون نویسندگان و اساتید دانشگاه و گروه‌های امداد مستقل و فعالین سیاسی و مدنی تا دانش‌آموزان مدارس و کسبه و بازاریان و سربازان و ارتشیان صحنه‌های پرشوری از همبستگی انسانی با زلزله زدگان را به نمایش گذاشتند.

گزارش زیر مشاهداتی است که فعالین اتحادیه آزاد کارگران ایران در طول حضور چند روزه خود و کمک‌رسانی در مناطق زلزله‌زده، از قبیل جوانرود، ازگله، روستاهای دالاهو، تازه‌آباد، دشت‌ذهاب و … ارسال کرده‌اند. این کمک‌ها از سوی فعالین اتحادیه آزاد کارگران ایران، کانون مدافعان حقوق کارگر، انجمن صنفی کارگران برق و فلز کرمانشاه، فعالین کارگری شهرهای مریوان و سنندج و دیگر شهرها همچنان ادامه دارد.

 مناطق زلزله زده:

۱- شهر مرزی ازگله، که کانون زلزله بوده است، با تمام روستاهای تابعه،

۲- شهر قصر شیرین و روستاهای تابعه،

۳- شهر سرپل ذهاب و روستاهای تابعه،

۴- شهر کرند غرب و بخش‌هائی از روستاهای تابعه،

۴- شهر اسلام‌آباد و بخش‌هائی از روستاهای تابعه،

۵- شهر کرمانشاه،

۶- شهر جوانرود و بخش‌هائی از روستاهای تابعه،

۷- شهر تازه‌آباد (ثلاث باباجانی) با روستاهای تابعه.

 خسارات جانی:

تعداد جانباختگان و مجروحان، به دلیل نبود آمار دقیق، فعلاً مشخص نیست. اما با توجه به ابعاد و عمق فاجعه بسیار بیشتر از آمار اعلام شده رسمی است. هزاران نفر کشته و ده‌ها هزار نفر مجروح شده‌اند و چون هنوز جاهایی هستند که به دلیل نبود وسایل آواربرداری، کار موثری انجام نشده است، احتمالا کسانی همچنان زیر آوار مدفون باشند.

 خسارات مالی:

غیر از شهرهای کرمانشاه، اسلام‌آباد و جوانرود ( فقط خود شهرها) که آسیب کمتری را متحمل شده‌اند، بقیه شهرهای مذکور و روستاها متحمل خسارات بسیار سنگین مالی شده‌اند.

 وضعیت کمک‌رسانی:

از لحظه وقوع زلزله به خاطر تجربه‌هائی که مردم از نقش لاقیدی و عدم‌ مسؤلیت‌پذیری دولت در قبال امدادرسانی و نجات مجروحان از زیر آوار و انتقال آنها به مراکز درمانی در جریان زلزله‌های گذشته، همچون رودبار و بم و ورزقان داشتند، جمعیت بسیار زیادی از مردم شهرهای کمتر آسیب‌دیده، بدون اتلاف وقت با وجود احتمال تکرار زلزله در شهر محل سکونت خود راهی شهرهایی مانند، تازه‌آباد، ازگله و سرپل‌ذهاب و… شدند و همراه با جان بدر بردگان از زلزله در آن شهرها با کمترین امکانات با فداکاری و از خودگذشتگی ستودنی به نجات مجروحان شتافته و بعد از بیرون‌آوردن مصدومان با ماشین‌های شخصی آنها را به مراکز درمانی رساندند. سیل جمعیت به حدی زیاد بوده که باعث ایجاد ترافیک سنگین در آن وقت از شب شده و ساعت‌ها ماشین‌های عازم به مناطق بیشتر آسیب‌دیده در جاده مانده بودند.

روز بعد از وقوع زلزله مردم بسیار زیادی از شهرهای دیگر ایران، از مناطق بسیار دور گرفته تا نزدیک، با به همراه‌بردن مواد غذائی، داروئی، پوشاک، چادر و کفش و هر چه که تشخیص داده‌اند ضروری و قابل استفاده بوده، به طرف شهرهای زلزله‌زده استان کرمانشاه راهی شدند و با رسیدن به منطقه ضمن بکاربردن تمام تلاش‌شان برای درآوردن مجروحان و اجساد از زیر آوار، شبها و روزها در امر کمک‌رسانی‌های مادی و معنوی در کنار قربانبان فاجعه مانده و کوشیدند تا هر قدر که ممکن است، با حضور صمیمانه و ابراز احساسات انسانی خود از آلام و دردهای زلزله‌زدگان به‌کاهند. بروز این انسان‌گرائی و حس یکی‌بودن به حدی عمیق و بی‌سابقه بود که براستی به میزان محسوسی تسکین‌دهنده درد جانگاه آسیب دیدگان و بازماندگان جانباختگان شد. در قبال این همبستگی پرشور انسانی، زنان، مردان، جوانان و کودکان آسیب‌دیده نیز به گرمی و با صمیمیت مثال‌زدنی، روزانه از هزاران کمک رسان با در دست داشتن نوشته‌های تقدیرآمیز و پذیرائی با کلوچه‌های محلی و چای و تکان‌دادن دست استقبال و خوش‌آمدگوئی می‌کردند و لحظه به لحظه صحنه‌های پرشوری از انسانیت و باهم‌بودن را به منصه ظهور می‌رساندند.

اکنون با گذشت حدود یک هفته از وقوع زلزله و کمک‌های مردمی به آسیب‌دیدگان، بسیاری از نیازهای اولیه تأمین شده و همچنان کامیون‌ها و ماشین‌های باری و شخصی در جاده‌های ایران به طور بی‌وقفه در حال عزیمت به مناطق زلزله‌زده هستند. حضور کامیون‌ها و انواع ماشین‌های شخصی که حامل کمک‌های خود مردم هستند در شهرها، روستاها و جاده‌های منطقه به حدی زیاد است که جاده‌ها گنجایش کافی نداشته و به همین دلیل تردد به کُندی صورت می‌گیرد. در میان تعداد بی‌شمار کامیون‌ها و ماشین‌های شخصی حامل کمک‌های مردمی، کامیون‌های دولتی که اتفاقاً آنها هم با پلاکاردها و بِنرهایی که رویشان نوشته شده «کمک‌های مردمی» انگشت شمارند.

 

بخشی از سخنان عده‌ای از مردم آسیب دیده:

ما از همه مردم سراسر ایران، که ما را تنها نه‌گذاشتند، ممنون هستیم. اگر مردم نه‌بودند، نمی دانستیم چکار کنیم. دولت هیچ کمکی به ما نکرده. دولت وظیفه خود نمی‌داند که برای ما کاری کند. امید ما همچنان به مردم است و می‌دانیم که هر کاری از دست‌شان بربیاید، انجام میدهند. مردم برای ما غذا، لباس و خیلی چیزهای دیگر آورده‌اند و از این نظر کم و کسر نداریم. الان چادر، وسایل گرمائی، خوراک‌پزی، نایلون و فوم لازم داریم و در روستاها برای احشام باقی مانده علوفه شدیداً مورد نیاز است.

ارسال کمک‌های مردم همچنان با سرعت در جریان است اما در مقابل، مواردی از ممانعت از رسیدن کمک‌های مردم به منطقه و به دست مردم آسیب‌دیده توسط نیروهای نظامی اتفاق افتاده است»

برگرفته از نشریه توفان الکترونیکی شماره ۱۳۷ آذر ۱۳۹۶

Print Friendly, PDF & Email