چهارشنبه , ۱ آبان ۱۳۹۸
برگ نخست / اعلامیه‌ها و قطعنامه‌ها / بیانیه مشترک به مناسبت اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت) ۱۳۹۷

بیانیه مشترک به مناسبت اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت) ۱۳۹۷

بیانیه مشترک به مناسبت اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت) ۱۳۹۷

صدور بیانیه مشترک چندین تشکل کارگری به مناسبت گرامی داشت اول ماه مه، روز جهانی کارگر، نویدبخش است. این بیانیه عمدهترین مطالبات کارگران را در شرایط کنونی در ۱۵ بند برشمرده و در پایان تأکید داشته است، که اول ماه مه، روز جهانی کارگر، باید تعطیل رسمی اعلام و در تقویم رسمی کشور گنجانده شود. و نیز خواهان لغو هرگونه محدودیت در امر برگزاری مراسم این روز جهانی است. ما این بیانیه را، که تبلوری از وحدت همه کارگران ایران و روح همبستگی با کارگران مهاجر است، به چاپ میرسانیم و برای همه رفقایی که چنین گام ارزشمندی را برای اتحاد و یگانگی کارگران سراسر ایران برداشتهاند، آرزوی موفقیت و پیروزی داریم.

هئیت تحریریه

اردیبهشت ماه ۱۳۹۷

***

بیانیه مشترک (سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه، سندیکای کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه، گروه اتحاد بازنشستگان، کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری) به مناسبت اول ماه مه

گرامی باد اول ماه مه، روز جهانی کارگر!

اول ماه مه (١١ اردیبهشت) روزی نمادین برای اتحاد و مبارزه مشترک کارگران در سراسر جهان علیه سرمایه‌داری است. صد و سی و دو سال پیش صدها هزار کارگر در سراسر آمریکا برای انسانی‌ترکردن شرایط طاقت‌فرسای کار و برقراری هشت ساعت کار روزانه، دست از کار کشیدند. تظاهرات کارگران شیکاگو، که از شرکت‌کنندگان مهم این جنبش بودند، در یکم ماه مه با سرکوب خشن و خونین پلیس مدافع سرمایه‌داری روبرو شدند. به‌رغم دستگیری و اعدام رهبران و کارگران مبارز، جنبش اعتراضی کارگری با رشادت ادامه یافت و از آن پس، یکم ماه مه، روز جهانی کارگر نام گذاری گردید.

در کشور ما سال‌هاست وضع معیشت کارگران و مزدبگیران به نسبت گذشته سقوط می‌کند؛ دستمزد چند برابر زیر خط فقر، پرداخت‌نشدن مزد کارگران برای ماه‌های متوالی، اخراج و بیکارسازی گسترده، فساد گسترده دستگاه‌های دولتی، پولی‌سازی آموزش در مدارس و دانشگاه‌ها، تورم افسارگسیخته و گرانی، سیاست‌های غلط زیست محیطی که زندگی در برخی از نقاط کشور را غیرممکن ساخته، بی‌توجهی به مطالبات به حق کارگران، معلمان، پرستاران، بازنشستگان و غیره زندگی را برای کارگران و مزدبگیران و اکثریت عظیم مردم غیر قابل تحمل کرده است. در این میان دارائی‌های کشور و سپرده‌های اندک مردم نزد مؤسسات مالی نیز غارت می‌شود و فریادرسی نیست.

خیزش گسترده مردم در دی ماه گذشته واکنشی طبیعی به فقر عمومی جامعه بود که هرچند با خشونت و زندان از شدت آن کاسته شده، ولی همچنان در شهرهای مختلف ادامه دارد.

تشکل‌یابی کارگران، مزدبگیران و اتحاد سراسری در برابر ظلمی که به آنان تحمیل می‌شود، تنها راه تغییر شرایط طاقت‌فرسای کنونی است.

ما امضاء کنندگان بیانیه مطالبات خود را به شرح زیر اعلام و برای دستیابی به آن مبارزه خواهیم کرد:

١- تعیین حداقل مزد کارگران بالاتر از خط فقر، که میزان آن برای سال ۹۷ بیش از پنج میلیون تومان است.

۲- پرداخت بدون تأخیر حقوق کارگران، بازنشستگان، معلمان، پرستاران و مجازات کسانی که عامل معوق‌شدن حقوق هستند.

۳- پرداخت مستمری بیکاری مکفی به تمام بیکاران جوینده کار.

۴- تعیین مستمری بازنشستگان حداقل به میزان پنج میلیون تومان در ماه، تأمین بیمه‌های اجتماعی کامل و کارآمد، نظارت نمایندگان منتخب بازنشستگان بر صندوق‌های بازنشستگی و شرکت در مدیریت آنها.

۵- قراردادهای موقت و سفید امضای کار، فقدان امنیت شغلی و وجود شرکت‌های پیمانکاری و واسطه‌ای؛ حوادث، بیماری‌ها و سوانح مرگبار ناشی از فقدان ایمنی و بهداشت کار، به ویژه در بخش‌های ترابری، معادن و ساختمان‌سازی، همواره از معضلات و مشکلات توان‌فرسای کارگران در کشور بوده است. ما کارگران ضمن اعتراض به چنین وضعیت ناگواری، خواهان برچیده‌شدن قراردادهای موقت و سفید امضا، حذف شرکت‌های پیمانکاری و واسطه‌ای، قرارگرفتن کلیه کارگران شاغل از کارگاه‌های کوچک گرفته تا کارگران مناطق آزاد، تحت پوشش کامل قانون کار و اجرای فوری بیمه کارگران ساختمانی و در یک کلام پایان‌دادن به شرایط سخت و زجرآور کار در مراکز و محیط‌های کار و تولید هستیم.

۶- حق ایجاد سندیکاها و تشکلات مستقل برای کارگران.

۷- اخراج و تعقب پلیسی – امنیتی – قضایی کارگران، معلمان و دیگر فعالان صنفی متوقف گردد و کارگران و معلمان زندانی بدون قید شرط آزاد باید گردند.

۸- آزادی اعتصاب، راه پیمایی، اعتراض، گردهمایی، عقیده و بیان

۹- در شرایط تورم و گرانی روزافزون اعمال سیاست‌های اقتصادی مخالف عدالت اجتماعی، معروف به سیاست‌های ریاضتی، همچون رهاسازی قیمت‌ها، تعدیل کارکنان و خصوصی‌سازی‌های منجر به اخراج کارگران و مقررات‌زدایی حقوق کار و نابودسازی دستاوردهای چند ده ساله حقوق کارگری و تعرض ضدکارگری به قانون کار را محکوم کرده و خواهان پایان‌بخشی به این سیاست های اقتصادی ضد کارگری و ضد عدالت اجتماعی هستیم.

۱۰- اکثر بازنشستگان کارگری در شرایط وخیم اقتصادی و معیشتی روزگار می‌گذرانند و به لحاظ کمک‌های غذایی، بهداشتی دچار کمبودهای اساسی می‌باشند. ما ضمن اعتراض به این وضعیت اسفناک خواستار برخورداری همه بازنشستگان به ویژه بازنشستگان حداقل بگیر از یک زندگی خوب و شایسته هستیم.

۱۱- ممنوعیت کار کودکان و نوجوانان.

۱۲- برابری کامل حقوق زنان و مردان در تمام شئون زندگی از جمله برابری مزد زن و مرد برای کار یکسان.

۱۳- ما به همراه عموم کارگران ایران و جهان، سیاست‌های مداخله‌گرانه، جنگ افروزانه و تجاوزکارانه از جانب هر دولت متجاوزی را علیه مردم کشورها محکوم نموده و خواهان برقراری صلح، امنیت، رفاه و پیشرفت برای تمامی مردم ایران، منطقه و جهان هستیم.

۱۴- خواهان رفع هر گونه تبعیض و بی عدالتی نسبت به کارگران مهاجر به ویژه کارگران افغان در ایران و نیز سایر کارگران مهاجر در سراسر جهان می‌باشیم.

۱۵- اول ماه مه، روز جهانی کارگر باید تعطیل رسمی اعلام شده و در تقویم رسمی کشور گنجانده شود. ما خواهان لغو هرگونه محدودیت در برگزاری مراسم این روز جهانی هستیم .

۹۷/۰۲/۰۸

برگرفته از نشریه توفان الکترونیکی شماره ۱۴۲ اردیبهشت ۱۳۹۷

Print Friendly, PDF & Email