جمعه , ۲۶ مرداد ۱۳۹۷
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / با حمایت از کارگران از توطئه برای تعطیلی کارخانه ها جلوگیری کنیم

با حمایت از کارگران از توطئه برای تعطیلی کارخانه ها جلوگیری کنیم

هر روز در گوشه‌ای از سرزمین ایران عزیزمان، مردم جان به لب رسیده از مشکلات عدیده و گوناگونی که به سبب بی‌کفایتی و بی برنامگی چپاول‌گران رژیم بوجود آمده است، به اشکال مختلف دست به اعتراض می‌زنند و این نشان می‌دهد که در تمامی امور، مشکلات فراوان و حل نشده‌ای وجود دارد. هیچ چیز نمی یابید که تحت حاکمیت جمهوری سرمایه‌داری اسلامی به نابودی کشیده نشده باشد.

نظام نامقدس که نه توان و نه تمایل حل مشکلات را دارد، همانند روز اول حکومت منحوس خود در سرکوب مردم، ایجاد جو امنیتی و ارعاب، دروغگویی و تلاش برای فریب و ادامه چپاول، نیرویی اهریمنی و تمام ناشدنی دارد. اگر چه در مقابل امپریالیست‌ها سر تعظیم فرود می‌آورد و خیال سازش و باج دهی دارد، ولی در مقابل کارگران و زحمتکشان ایران، شمشیر از رو بسته است و در این خیال باطل که با سازش با دشمنان مردم ایران، کماکان به حیاط ننگین، چپاول‌گرانه و سرکوب گرانه‌اش ادامه دهد.

رذالت پیشه‌گان خلافت سرمایه‌داری اسلامی، که دیگر نمی‌توانند همانند گذشته بدون دردسر به تعطیل کردن و حراج اموال عمومی مشغول شوند، حال سعی و کوشش می‌کنند تا با برنامه‌ریزی برای طبیعی نشان دادن ورشکستگی کارخانجات، به تعطیلی شرکت‌های تولیدی اقدام نمایند. نزدیک به چهل سال است که دستجات مافیایی جمهوری اسلامی بر روی کارخانجات، زمین‌های شهری و کشاورزی، بر جنگل‌ها، معادن و نفت و گاز این سرزمین چنگ انداخته‌اند و با قیمت‌های نازلی، که هرگز بهای آن پرداخت نشدند و نمی شوند، مالک و صاحب اختیار اموالی شدند که بعد از مدتی، تولید را میخوابانند و شرکت‌های تولیدی را به ورشکستگی می‌کشانند، تا وسائل، ابزار، ماشین آلات و زمین آنرا به فروش برسانند. جنگل‌ها، باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی را نابود می‌سازند، تا بر روی آنها خانه‌های غیر مقاوم و پوشالی بسازند و تحویل مردم بخت برگشته دهند. معادن و نفت و گاز و آب‌های ملی متعلق به ساکنین فعلی و آیندگان کشور را با قیمت‌های نازل در اختیار گرفتند، تا پای سرمایه‌داران خارجی را به ایران باز کنند و بی‌وطنی خود را به نمایش بگذارند و به ثروت خود از راه تاراج ایران بیافزایند.

و این «سهم‌بری از سفره انقلاب» مربوط به تمامی دستجات مافیایی با «ژن خوب» است و هیچ باند و جناحی از آن مبرا نیست. فقط در همین چند سال دوره ریاست جمهوری حسن روحانی با دولت «بی تدبیر و نابود کننده امید زنان و مردان، پیران و جوانان» تعداد بسیاری از کارخانجات تولیدی به تعطیلی کشانده شده است و با اخراج و بیکار نمودن کارگران، خانواده‌های بسیاری را درگیر جنگ با مشکلات فراوان مالی و اجتماعی کردند.

در خلال چند سال گذشته کارخانجات «ارج»، «آزمایش»، «قند ورامین»، «روغن نباتی قو»، «چیت ری»، «پارس الکتریک»، «فولاد سهند»، «کاشی ایران» و دهها کارخانه تولیدی دیگر به تعطیلی کشانده شدند و به بخش کارخانه‌های تعطیل شده دولت احمدی نژاد پیوستند.

در ماه های گذشته شهر تبریز شاهد اعتصاب و اعتراض کارگران کارخانه‌های ماشین سازی، کمباین‌سازی، کارگران گسترش راه آهن و … بود که در مورد کارخانه کمباین‌سازی با بهانه وقف‌بودن قسمتی از زمین کارخانه و توطئه‌ای همراه با اوقاف تحت عنوان بدهی کارخانه به اوقاف، کارخانه را به تعطیلی کشاندن و کارخانه‌ای را که در سال ۹۰، ۵۰۰ کارگر داشت، پلمپ کردند و حتی ۴۴ کارگر باقی‌مانده در سال ۹۶  را نیز می‌خواهند بیکار کنند و در حالی که ماه‌ها به کارگران حقوق نپرداخته‌اند، می‌خواهند آن‌ها را با غول بیکاری و بی پولی و فقر تنها بگذارند. با سپردن ماشین سازی تبریز به بخش خصوصی نیز آینده تاریکی را برای کارگران این کارخانه رقم زده‌اند.

نابودی منابع آب‌های زیرزمینی، که نتیجه سیاست‌های بی‌خردانه مسئولین نظام و سیاست‌های بورژوازی نئولیبرال جهانی است، بی‌آبی وحشتناکی را در اقصی نقاط کشور بوجود آورده است و هم‌اکنون مسئولان رژیم نه تنها تلاشی برای سامان‌دهی آب‌های باقی مانده روزمینی و زیرزمینی ندارند، بلکه مسئولان و سهام‌داران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه سعی می‌کنند تا بی‌آبی را دستاویزی برای به تعطیلی کشاندن شرکت قرار دهند، تا کارگران زحمت‌کش این شرکت تولیدی را اخراج کنند و به این وسیله به مبارزات حق طلبانه کارگران خاتمه دهند.

رژیم سرمایه‌داری اسلامی به هیچ چیز جز حیات ننگین خود نمی‌اندیشد و برای حفظ قدرت خود کوشش فراوانی دارد تا از تشکیل  اتحادیه‌های مستقل صنفی و سیاسی ممانعت به عمل آورد. رژیم جمهوری اسلامی نتیجه حرکت انقلابی و قدرتمند کارگران در انقلاب شکوهمند ۵۷ را دیده است و خوب می‌داند که قدرتمندترین دشمن‌اش طبقه کارگر است و به همین دلیل هم با وحشی‌گری تمام به سرکوب تشکلات کارگری می پردازد، زیرا مرگ‌اش را  در تشکل و وحدت کارگران و زحمتکشان می‌بیند. کارگران  برای جلوگیری از تعطیلی کارخانجات تولیدی چاره‌ای جز اتحاد و همبستگی و مقاومت و ایستادگی در مقابل نظام حامی سرمایه‌دار ندارند و هر پیشروی ولو با گام‌های کوچک، موجب ارتقاء سطح آگاهی و اعتماد بنفس کارگران می‌شود. حزب ما از مبارزات متنوع کارگران علیه تعطیلی کارخانجات، برای اضافه دستمزد، حقوق معوقه و حق تشکیل تشکل مستقل کارگری حمایت می‌کند و از هیچ کوششی در تقویت این اعتراضات و سازماندهی آن دریغ نمی‌ورزد.

برگرفته از نشریه توفان الکترونیکی شماره ۱۴۵ مرداد ماه ۱۳۹۷

Print Friendly, PDF & Email