سه شنبه , ۲ بهمن ۱۳۹۷
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / متن نامه سرگشاده سپیده قلیان

متن نامه سرگشاده سپیده قلیان

برای آزادی کارگران فولاد!
برای رهایی ایران!

سپیده قلیان (قولیان) متولد ۱۳۷۴، دانشجوی ترم چهارم رشته‌ی دامپزشکی در اهواز، با تودیع وثیقه ۲۰۰ میلیون تومانی موقتاً تا زمان برگزاری دادگاه از بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر آزاد شد. وی در شامگاه جمعه ششم اسفندماه، در اهواز، در منزل پدری‌اش، توسط مأموران اوباش امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. گناه این دانشجوی مبارز و شجاع، دفاع از حقوق کارگران و زحمتکشان ایران بوده است. سپیده قلیان پس از آزادی موقت، نامه سرگشاده‌ای انتشار داده است که پرده از اعمال ضرب و شتم و شکنجه‌های روانی بر او برمی‌دارد. افتخار بر این زن دلیر و آگاه که همراه با ده‌ها هزار زن و مرد و کارگر و دانشجو و معلم در ایران پرچم مبارزه برعلیه رژیم سرمایه‌داری و کارگر ستیز جمهوری اسلامی را برافراشته است. این زنان، الگوی رهایی و مایه افتخار مردم ایران‌اند. در زیر متن نامه را ملاحظه فرمائید.

****

متن نامه سرگشاده سپیده قلیان :

هفت تپه یک اتفاق تاریخی در گذشته‌ای دور برای درس و عبرت سیاسی کارگران نیست. آنچه که در هفت‌تپه گذشت، آغاز سیاست‌ورزی طبقاتی کارگران به شکل عیان و تمام عیار بود. سرکوب کارگران هفت‌تپه هم با دستگیری‌ها، نه آغاز شد و نه پایان یافت! سرکوب در هفت‌تپه با حمله‌ی همه‌جانبه به معیشت کارگران، با تصویب حداقل حقوق‌های تحقیرآمیز، با روی کارآمدن سیاست‌ هار خصوصی‌سازی آغاز شده بود و اکنون نیز به شدت تداوم دارد.

افراد، گروه‌ها و جریانات مختلفی به اشکال گوناگون به حمایت از کارگران هفت تپه پرداختند. کارگران، معلمان، وکلا، فعالان اجتماعی و سیاسی، دانشجویان، و هر آنکه دل در گروی آزادی و عدالت اجتماعی دارد، از هفت‌تپه حمایت کردند.

من هم به عنوان یک دانشجو و کارگر، مانند صدها تن از مردم شوش، به سبب نزدیکی محل زندگیم، حمایت از اعتراضات هفت تپه را با حضور در کنار آنها به جای آوردم. و البته این به مذاق نهادهای امنیتی خوش نیامد و بازداشت شدم. در طول سی روز بازجویی مداوم، اتهاماتی همچون عضویت در گروه‌های سیاسی و تلاش برای سیاسی‌کردن هفت تپه به من زده شد. و من نمی‌دانم چه چیزی سیاسی‌تر و جدی‌تر از شعارهای چند هزار کارگر هفت‌تپه بود که من بخواهم دخالتی در وقوعش داشته باشم؟

سی روزی که با ضرب و شتم شروع شد و با شکنجه‌های روانی ادامه پیدا کرد و با وثیقه‌ی پانصد ملیون تومانی، چنان که گویی من مرتکب جنایت شده‌ام، پایان یافت. در حال زندگی همچنان ادامه دارد.

مخاطبان این متن از یک سو رفقا و عزیزانی هستند که نگران وضعیت من بودند و از سوی دیگر آنان که از تخریب و تحقیر من در این مدت سرخوش شدند. سرخوشی‌شان مدام باد.

مقاومت ادامه دارد. برای آزادی همه

برای آزادی کارگران فولاد.

برای رهایی ایران

سپیده قلیان ۹۷/۱۰٫۳

برگرفته از نشریه توفان الکترونیکی شماره ۱۵۰ دیماه ۱۳۹۷

Print Friendly, PDF & Email