چهارشنبه , ۱ آبان ۱۳۹۸
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب آلمان

به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب آلمان

سخنانی از نماینده سازمان برای احیای حزب کمونیست کارگران آلمان

 

حضار محترم، دوستان و رفقا!

با درودهای صمیمانۀ قلبی و خوش‌آمدگویی خدمت شما، ازطرف کار-آینده، سازمان برای استقرار و احیای حزب  کمونیست کارگران آلمان، مایلم درودهای رفیقانه و قلبی خودم را خدمت نمایندگان احزاب برادر: حزب مارکسیست لنیستی EMEP ترکیه، حزب کمونیست کارگران فرانسه PCOF و به ویژه حزب کار ایران (توفان) و گروه موزیک حزب کار، گروه امید، که برنامۀ امروز خود را به مناسبت دویستمین سالروز تولد کارل مارکس برای شرکت در این جلسه به روزی دیگر موکول کردند، ابلاغ دارم. از این همبستگی و حمایت شما صمیمانه سپاسگزاریم.

دویست سال پیش کارل مارکس متولد شد. همانگونه که او پیش‌بینی کرده بود، صد سال قبل دقیقاً در چنین روزی انقلاب در آلمان به وقوع پیوست. اکنون گرد هم آمده‌ایم، تا یادبودِ این رخدادِ بزرگِ تاریخی را گرامی داریم.

انقلاب پرعظمت و با شکوهِ توده‌ها در نوامبر نقطۀ عطفی در تاریخ آلمان است که به آن کم بها داده می‌شود. انقلابی که میلیون‌ها کارگرِ زن و مرد و سربازانِ خشمگین از جنگ و کشتار، پرولتاریایِ خسته از نابسامانی و بدبختی، خسته از دیکتاتوریِ سرکوبگرِ نظامی و تحریکاتِ ناسیونالیستی را حول یک محور جمع کرده بود.

انقلابی علیه سرمایه‌داری، این مسبب رنج‌ها و دشواری‌ها! انقلابی خونین! هزاران کارگر و زحمتکش و سربازان بر خاک غلتیدند. از مهمترین شهدای این انقلاب خونین می‌توان رزا لوکزامبورگ و کارل لیبکنشت را نام برد. قربانیانِ خیانت سوسیال دموکرات‌ها

رهبران سوسیال دمکرات‌ها «نوسکه»، «شایدِه مَن»، «اِبِرت» با همدستی با امپراتوری ورشکسته، این انقلابِ پرعظمتِ و تاریخیِ مردم را سرکوب کردند و بدین صورت حاکمیتِ مرتجِ ضد انقلابی- نظامیِ امپریالیستی برجای ماند. حاکمیتِ خشن نظامی تبهکار که از تیغ انقلاب جان سالم بدر برد، همان‌هایی بودند که از صفوف نازی‌های جنایتکار سردرآوردند و سپس خدمتگزار فاشیست‌ها شدند. کسانی که دو دهه بعد به ترور، قتل، جنگ و جنایت علیه بشریت در سراسر جهان پرداختند.

در سال ۱۹۶۳ ابتدا در ساختمان شهرداری و سپس درسال ۱۹۶۴ در همین سالن (سالن گالوس) اولین دادگاه بزرگ آشویتس علیه جنایات و نسل‌کشی برگزار و برای اولین بار ۲۴ سرسپردۀ نازی بخاطر جنایات‌شان در اردوگاه‌های کار اجباری و اردوگاه مرگ آشویتس محکوم شدند.

دیروز ۹ نوامبر،هشتادمین سالگرد نسل‌کشی نازی‌ها بود. روزی که نسل‌کشی آشکارا و علنی آنها علیه شهروندان یهودی آغاز و در اردوگاه‌های بیگاری ختم شد. فراموش نکنیم که تشکیل و تحققِ دادگاه محاکمۀ آشویتس نیز حاصلِ مبارزه و مقاومت طولانی مردمِ علیه فاشیسم و سرکوب بود.

تراژدی انقلاب نوامبر در عدم پیروزی علیه میلیتاریسم آلمان (ارتش سالاری) بود، که از پس آن فاشیسم سر برون آورد. بیشترین مسئولیتِ این عدمِ پیروزی تا حد زیادی متوجه رهبرانِ سوسیال دموکراسیِ آن زمان است.

حال از شما اجازه می‌خواهم  به احترام قربانیانِ نسل‌کشیِ یهودیان و قربانیانِ بی‌شمار جنگ و انقلاب نوامبر و همچنین به احترام کارل ( لیبکنشت) و رزا (لوکزامبورگ) و کشتار و قتل عامیِ که هشتاد سال پیش علیه یهودیان انجام شد، از جا برخاسته و یک دقیقه سکوت کنیم.

دیروز ژورنالیستِ مترقی، پیشرو و ضد فاشیست، «جو باوئر»، در جلسه‌ای در شهر اشتوتگارت، که به مناسبت  یادبودِ نسل‌کشی آشکارا و علنیِ نازی‌ها برگزار شد، بر ضرورت مجدد و مبرم مبارزه‌ای متحد علیه فاشیسم که جدا از مبارزه علیه امپریالیسم آلمان نیست، تأکید کرد. این همان شرط لازم و ضروری است که مارکسیست – لنینیست‌ها، احزابِ کارگری و کمونیستی باید در استراتژی و تاکتیک مبارزات خود برای رسیدن به سوسیالیسم و کمونیسم در نظر گیرند.

برای شما بعد ازظهری با بحث‌هایی پر بار و پرثمر آرزو دارم!

 

برگرفته از نشریه توفان الکترونیکی شماره ۱۵۰ دیماه ۱۳۹۷

Print Friendly, PDF & Email