پنج شنبه , ۲۵ مهر ۱۳۹۸
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / سخن هفته، سخنی در مورد شکست راهبردی و مفتضاحانه امپریالیسم آمریکا در سوریه

سخن هفته، سخنی در مورد شکست راهبردی و مفتضاحانه امپریالیسم آمریکا در سوریه

چهارشنبه، ۲۸ آذر ۱۳۹۷، ۱۹ دسامبر ۲۰۱۸ دونالد ترامپ با توئیتی از صدور فرمان خروج سریع نیروهای نظامی آمریکا ازخاک سوریه، خبر داد. او در توئیت ساعت صبح پنج‌شنبه، ۲۰ دسامبر بار دیگر بر این امر تأکید کرد و نوشت:

«خروج از سوریه چیز عجیبی نیست. من سال‌ها برای آن کمپین کرده‌ام و شش ماه پیش علناً خواستار آن شدم. روسیه، ایران، سوریه و دیگران دشمنان محلی داعش‌اند. ما [در سوریه] کار آن‌ها را می‌کنیم. وقت آن است که به خانه بازگردیم و آن را بازسازی کنیم».

دونالد ترامپ در مصاحبه کوتاهی نیزمضحکانه اظهار داشت که «ما بر داعش پیروز شدیم و به مأموریت خود در سوریه پایان می‌دهیم».

این فرمان دونالد ترامپ جنجال و مخالفت‌هایی را در محافل قدرت و در درون دو حزب جمهوری‌خواه و دمکرات برانگیخت. بعدازظهر پنج‌شنبه، جیمز متیس، وزیر دفاع، در ملاقات با دونالد ترامپ، شخصاً استعفانامه خود را تقدیم کرد. طرح اعلام خروج بخشی یا نیمی از نیروهای نظامی آمریکا از خاک افغانستان از سوی ترامپ نیز موجب بحث‌هایی در رسانه‌های داخلی و خارجی گشته است.

پرسش این است: آیا طرح خروج نیروهای آمریکایی از سوریه یک تاکتیک نظامی و خیز برداشتنی دوباره جهت حمله نظامی به دمشق و سرنگونی حکومت سوریه و سپس تجاوز نظامی به ایران است؟ اگر چنین باشد آنوقت این سیاست حتماً مورد استقبال عربستان سعودی و اسراییل و جنگ‌افروزان پنتاگون باید قرارگیرد و نه حیرت و عربده کشی افرادی نظیر نتانیاهو، حتی جان بولتون و تیم امنیت ملی و یا لابی‌های ضدایرانی و صهیونیست در واشنگتن، که این سیاست را به نفع ایران تبلیغ میکنند و به تحریک علیه ایران می‌پردازند. پس خروج قوای نظامی آمریکا یک تاکتیک نظامی نمی‌تواند باشد، بلکه یک شکست راهبردی سیاست امپریالیسم آمریکا در سوریه و منطقه است و این شکست از مدت‌ها قبل با درهم شکستن تروریست‌های داعشی، این پیاده نظام آمریکایی در شهر حلب رقم خورد و تمام طرح و توطئه جنگ نیابتی غرب به سرکردگی آمریکا برای جابجایی قدرت سیاسی در دمشق به شکست انجامید. رژیم سوریه به رهبری بشار اسد ماندگار شد، داعشیان متلاشی، متحدین آمریکایی یکی پس ازدیگری در باتلاق بحران و سردرگمی فرورفته و اینها همه موجب گردید که آمریکا مجبور به خروج از سوریه گردد:

یکم اینکه ارتش ملی سوریه در شهر حلب بر تروریست‌ها غالب شدند و همه بشریت متمدن از این خبر احساس غرور و شادمانی کرد. پیروزی مردم سوریه در حلب پیروزی همه انسان‌ها، به ویژه مردمان خاورمیانه بود. پیروزی مردم سوریه در حلب البته پایان جنگ نبوده است، ولی نقطه عطفی در جنگ تجاوزکارانه‌ای بوده که امپریالیسم و تروریسم آنرا به مردم سوریه تحمیل کردند و می‌خواستند به تمام خاورمیانه تسری دهند. این درست است که هنوز سوریه به طور کامل آزاد نشده است و تروریست‌های وارداتی به کمک «جبهه وسیع دوستان سوریه»، که اتحادی از امپریالیسم، صهیونیسم و ارتجاع منطقه است، در گوشه و کنار فعال بوده و آخرین نفس‌های خود را می‌کشند، لیکن ارتش دویست هزار نفری و پیاده نظام آدم‌خواران داعش، که از سراسر جهان و با پول و سلاح امپریالیست‌ها، بوِیژه عربستان و قطر به خاک سوریه تجاوز کردند، درهم شکسته شدند و این شکست آمریکا راهبردی بوده است و در نتیجه حضور ریاکارانه ارتش پنج هزارنفره آمریکا در خاک سوریه تحت بهانه «مبارزه با تروریسم» ره به جایی نبرد و اکنون به عنوان نیرویی متجاوز که برخلاف تمام قوانین بین‌المللی وارد خاک سوریه گردید، مفتضحانه پا به فرارمی‌گذارد.

دوم اینکه امروز امپریالیست‌ها دخالت در امور داخلی سوریه را توسط شرکت علنی سفرای فرانسه و آمریکا در نمایشات اعتراضی اخوان‌المسلمین که در آغاز فضای «بهار عربی» آزادانه حق نمایشات اعتراضی داشتند، به دست فراموشی سپرده‌اند و در مورد این دخالت آشکار سکوت مرگ اختیار می‌کنند. آنها کتمان می‌کنند که عمال خویش، جاسوسان و خبرنگاران خویش را بدون مجوز قانونی و درخواست روادید، به طور غیرقانونی از مرزهای سوریه قاچاقی به داخل سوریه اعزام می‌کردند، تا گزارش های باب میل آنها را تهیه کرده و برای فریب و صحنه‌سازی به افکار عمومی جهان تلقین کنند. واقعیت این است که سفرای خارجی در امور داخلی سوریه رسماً دخالت می‌کردند و سفرای بیگانه مردم سوریه را به تحریک و توسل به قهر ترغیب و تشویق می‌نمودند و زمانی که در برنامه خویش شکست خوردند، تک تیراندازهای داعش را به شهرهای سوریه گسیل داشتند، تا با تیراندازی به ارتش و پلیس و توزیع اسلحه به جنگ داخلی دامن زنند. آنها جاسوسان خویش در ارتش را، به فرار ترغیب کردند، در محل‌های استقرار دولت اسد بمب‌گذاری نمودند، در شهرها عملیات انتحاری برای ایجاد تزلزل و آشفتگی انجام دادند، به جان بشار اسد سوء قصد کردند، سوریه را با جار و جنجال از سازمان‌های جهانی اخراج کردند، درِ سفارتخانه‌های سوریه را در کشورهای تحت نفوذشان بستند، اپوزیسیونِ دست‌پرورده برای سوریه، در لندن و پاریس و برلین ساختند که مسئولیت اخبار جعلی را برعهده گیرند، آنها تلاش کردند با «آزاد سازی» بخشی از سوریه در مرز ترکیه به عنوان «سوریه آزاد» دولتی دست نشانده در این منطقه «سوریه آزاد» ایجاد کنند و راه تجاوز مستقیم امپریالیسم را به دعوت «دولت آزاد» سوریه به عنوان «ارتش آزاد سوریه» به سوریه مستقل به‌گشایند. همه این دسیسه‌های امپریالیسم و تروریسم و فریبکاری‌های بی‌شرمانه به علت مقاومت مردم سوریه درهم شکست. آن بخش از اپوزیسیون خودفروخته ایرانی که برای سرنگونی رژیم اسد نعره می‌کشید، تا پس از آن راه سرنگونی رژیم جمهوری اسلامی را توسط امپریالیست‌ها هموار سازد، امروز به عزا نشسته است و به دونالد ترامپ لعنت می‌فرستد.

سوم اینکه پس از ماجرای ترور و تکه تکه کردن جمال خاشقچی و بی‌آبرویی و انزوای بین‌المللی مهم‌ترین مهره و متحد ترامپ در جهان عرب، پس از عدم موفقیت در انتخابات عراق و نخست وزیر نشدن گزینه مورد حمایت آمریکا، پس از تمایل به از سرگیری روابط دولت‌های عربی با دولت سوریه، پس از بروز اختلافاتی با اتحادیه اروپا برسر خرید گاز آلمان از روسیه و طرح ارتش مستقل اروپایی وعدم رضایت اتحادیه اروپا نسبت به سیاست آمریکا مبنی بر خروج از برجام، پس از شکست سیاست ماجراجویانه و مقابله با کره شمالی برای خلع سلاح اتمی این کشور و سربلند کردن قطب چین و روسیه و… این تصمیم و طرح خروج از سوریه تعجب برانگیز نیست. تصمیمی که چشم‌انداز سیاسی سوریه را بسیار روشن‌تر از قبل کرده و سیمای جدید جهان چند قطبی را به نمایش گذاشته است. حتی اگر آمریکا به رغم طرح اعلام خروج از خاک سوریه موجب درگیری‌هایی محدودی در اینجا و آنجا گردد، لیکن بازهم تغییری در سیاست کلی آمریکا و تن دادن به دنیای چندقطبی بوجود نخواهد آمد. طرح تجاوزکارانه و استعماری غرب به سرکردگی آمریکا در سوریه با شکست سختی روبرو گردید.

چهارم اینکه وضعیت کردهای سوریه نیز در شرایط کنونی مضحک و در عین حال اسفناک است. با خروج آمریکا از سوریه کردها یا باید به ارتش ملی سوریه به‌پیوندند و متحد برای دفاع از تمامیت ارضی سوریه و یکپارچگی آن در مقابل قوای متجاوز ترکیه به‌جنگند، یا اینکه در دو جبهه در مقابل ارتش ترکیه و سوریه قرارگیرند و در چنین حالتی فرجامی جز شکست سنگین و کشتار نصیب‌شان نخواهد شد. این شکست ادامه شکست کردهای خودفروخته اقلیم کردستان عراق است، که می‌خواستند با یک همه‌پرسی خائنانه به یاری امپریالیسم و صهیونیسم «دولت مستقل کردستان» را تحت رهبری باند بارزانی و شرکاء اعلام کنند. عاقبت اعتماد و تکیه به امپریالیسم جز شکست و سرافکندگی نیست و نخواهد بود. حالا باید منتظر صدور بیانیه کردهای روژوا در محکوم‌کردن خروج ارتش آمریکا از خاک سوریه تحت عنوان خیانت آمریکا به کردها باشیم!!

پنجم اینکه پیروزی مردم سوریه، شکست دروغگوها و جاعلان اخبار جنگی نیز بوده است. شکست داعش در حلب و نود درصد خاک سوریه و طرح خروج رسمی آمریکا از این کشور چشم بسیاری از مردم جهان را گشود که مطبوعات غرب همه دروغگو هستند که با بی‌وجدانی خون‌ریزی امپریالیست‌ها و دست تروریست‌های آنها در استفاده از گاز شیمیائی و یا عملیات بمب‌گذاری برای کشتن مردم عادی را باز می‌گذاشتند و می‌گذارند. آنها حتی شورای امنیت سازمان ملل و رئیس گماشته کره‌ای‌تبار آمریکائی را به خدمت گرفتند. ولی بازهم باختند و بازهم خواهند باخت. خاورمیانه برای اینکه روی آسایش به‌بیند، باید دست امپریالیسم و صهیونیسم را از منطقه کوتاه کند. آنوقت باید با رژیم‌های ارتجاعی حاکم در منطقه تعیین تکلیف کرد که آنهم به عهده خلق‌های خود این کشورها بدون دخالت مزورانه خارجی است. تجربه سوریه باید تجربه آموزنده‌ای برای مبارزه مردم ایران باشد، تا مرز روشنی با دوستان و دشمنان ایران داشته باشند.

توفان

سخن هفته

جمعه ۲۱ آذر ۱۳۹۷
www.toufan.org

برگرفته ازصفحه فیسبوک حزب کارایران(توفان)

برگرفته از نشریه توفان الکترونیکی شماره ۱۵۰ دیماه ۱۳۹۷

Print Friendly, PDF & Email