چهارشنبه , ۲۶ تیر ۱۳۹۸
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات نشریه توفان / امپریالیسم نه مبشر آزادی است و نه متحد مردم ایران برای رهائی از سلطه جمهوری اسلامی

امپریالیسم نه مبشر آزادی است و نه متحد مردم ایران برای رهائی از سلطه جمهوری اسلامی

سخن هفته

جمعی در میان ایرانیان وجود دارند که با تکیه بر خیانت‌ها، جنایت‌ها، فساد و بی‌قانونی‌ها … و تبلیغات بر سر آنها، که بسیار به گوش خوش می‌آیند و به دل می‌نشیند، که واقعیت هم دارد، مانند همه ظاهراً آرزوی وضع بهتری را دارند. ولی در ارزیابی از این وضع بهتر فاجعه‌ای را توصیه می‌کنند که هم نشانه عدم اعتماد به مردم ایران و هم خوش‌بینی به بیگانگان است. البته بسیاری از این نادانان سیاسی و دلخستگان امپریالیسم پس از اینکه شاهد وضعیت افغانستان، عراق، لیبی، سوریه و.. و ادعاهای کاذب امپریالیسم، مبنی بر احترام به حقوق بشر، استقرار آزادی‌های دموکراتیک و نهادینه‌کردن حقوق شهروندی، پیاده کردن دموکراسی، عدالت اجتماعی، به رسمیت شناختن استقلال و حق خود تعیینی سرنوشت و… بوده‌اند، حاضر شده‌اند در بی‌عملی خویش به تب جمهوری اسلامی راضی شوند. ولی نیروهای دیگری هم هستند که اعتقاد به نیروی خودی نداشته به بیگانه چشم دوخته‌اند و آرزو دارند تا امپریالیست‌ها به ایران حمله کنند و آنها نیز در پایِ رکاب امپریالیست‌ها برای نیل به قدرت توسط امپریالیست‌ها با دشمنان بشریت همکاری کنند.

نیازی نیست تا ما دنیائی را که امپریالیست‌ها می‌خواهند به وجود آورند، تصویر کنیم. این دنیا در مقابل چشمان ما قرار دارد. از امپریالیسم نمی‌شود آزادی و رعایت حقوق بشر را تقاضا نمود. تجربه تاریخ هنوز زنده در مقابل ما عرض اندام می‌کند. داعش آخرین آن و بدترین نوع آن نخواهد نیست. این است که این یاران امپریالیسم از نظر تئوریک تلاش دارند تا ماهیت واقعی امپریالیسم را کتمان کنند و این جنایتکاران را آرایش نمایند. آنها مشاطه‌گران امپریالیسم نیز هستند.

امپریالیسم هرگز حکومتی را در ایران بر سرکار نمی‌آورد، تا منافع مردم ایران را تامین کند. سرنوشت مردم ایران همیشه برای امپریالیست‌ها بی‌تفاوت بوده است و خواهد بود. امپریالیسم آمریکا در بسیاری از کودتاهای جهان برای حفظ منافع خویش و بر ضد منافع مردم کشورهای مورد تهاجم شرکت داشته است. سرنگونی حکومت دکتر مصدق در ایران، آلینده در شیلی، لومومبا در کنگو، احمد سوکارنو و وزیر امور خارجه‌اش در اندونزی و… گواه جنایات این تجاوزگران است. آنها کشورها را تنها برای منافع راهبردی خویش، اعم از اقتصادی و سیاسی اشغال می‌کنند. دل آنها برای کمبود رعایت حقوق بشر هیچگاه نسوخته است. مگر خود آنها حقوق بشر را در داخل کشورشان محترم می دارند که برای دیگران دل به‌سوزانند. آمریکا در کشور خود هنوز نتوانسته است، در زندان غیرقانونی و ضد بشری گوانتانامو را به بندد و به تبعیض نژادی و سرکوب سیاهان خاتمه دهد. هنوز میلیون‌ها پناهنده و مهاجر در شرایط غیرقانونی با دستمزد ناچیز در آمریکا مشغول کارند و تحت فشار قرار دارند، تا با فضای ترس و وحشت و زیستن در شرایط غیرقانونی به هر کار طاقت‌فرسایی با دستمزد کم تن دهند. امپریالیست‌ها نه مبشر آزادی و دموکراسی هستند و نه خواهان پیشرفت کشوری. زیرا پیشرفت سایر ممالک، تولید رقبای آینده است که در تضاد کامل با ماهیت غارتگرانه انحصاری امپریالیستی قرار دارد. چشم امید به امپریالیست‌ها دوختن، دور از وظیفه اساسی است که انسانها باید برای رهائی خویش به آن به‌اندیشند.به نظر حزب ما رهائی مردم ایران از زیر سلطه نظام سرمایه‌داری جمهوری اسلامی، که یک انگل به تمام معناست، تنها با نیروی مردم ایران، با تکیه به زحمتکشان جامعه به مثابه نیروی عمده‌ی تحول و تکامل در ایران مقدور است. باید روحیه تکیه به نیروی خود را تقویت کرد. مبارزه با رژیم جمهوری اسلامی را باید در کادر منافع مردم ایران به پیش برد، نه در کادر منافع امپریالیسم و صهیونیسم جهانی. هم باید با بی‌عملی و هراس مردم از سلطه نظام وحشتناک‌تر مبارزه کرد و هم با نظریات کسانی که موجبات این نظام وحشتناک‌تر را فراهم می کنند، ولی خود را «دمکرات» و «آزادی‌خواه» جا می‌زنند.

برگرفته از توفان الکترونیکی شماره ۱۵۱ بهمن ۱۳۹۷

Print Friendly, PDF & Email