یکشنبه , ۲۹ اردیبهشت ۱۳۹۸
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / «میهن ما ایران، رژیم جمهوری اسلامی نیست» نامه‌ای از ایران
Image Source: Alt History Wiki

«میهن ما ایران، رژیم جمهوری اسلامی نیست» نامه‌ای از ایران

سرزمین ما ایران، در عمر چند هزار ساله خود بارها مورد تاخت و تاز و هجوم بیگانگان قرار گرفته است .

سپاهیان اسکندر، جیش اعراب، لشگرهای چنگیز جهان‌گشای، سپاهیان تیمورلنگ و انواع استیلاگران آزمندِ دیگر بر این سرزمین تاختند! در دوران معاصر هم پرتغالی‌ها، روسیه تزاری، انگلیسی‌ها و امپریالیسم امریکا، هر یک در عهد خود، میهن ما را از خون مردمان وطن‌پرست و آزادی‌خواه و مبارز رنگین ساختند. اما باید با افتخار گفت که به یُمن دلاوری و رشادت و میهن‌پرستی ایرانیان رشیدی چون بابک، یعقوب، ابومسلم، سنبادگبر، المقنّع، ابن‌مقفٌع یا روزبه پارسی، صاحب الزنج و در عرصه شعر و ادبیات پارسی بزرگان و نوابغی چون فردوسی، حافظ، سعدی، مولوی، نظامی و صدها بلکه هزاران مبارز راه آزادی و استقلال دیگر، هنوز سرافراز و پا برجائیم!! اینکه رژیم جمهوری اسلامی، رژیمی خدعه‌گر، فاسد، غارت‌گر، انسان‌کُش و شکنجه‌گری هست، بین انقلاب و ضدانقلاب بحث و جدلی نیست! اختلاف بر سر چگونگی رهایی و خلاص از این همه بیداد است.

آنگونه که من در این سال‌های سیاه و تباهی و در بحث و گاهی جدل، با مردمان رنج دیده و زحمتکش و آشنا و ناآشنا، تجربه کسب کردم، می‌توانم ادعا کنم که ما در عرصه ایران دو نوع گرایش ضد انقلابی داریم؛

گرایش اول شامل آن دسته از انسان‌های زحمتکشی می‌شود که به قول عرب‌ها از بُغض علی به معاویه پناه بردند و یا به گفته ایرانی‌ها، از ظلم و جور چوپان، شکایت به گرگ می‌برند!؟ اینان نه به دنبال مقام و ثروت‌اند و نه به دنبال وزارت و وکالت! چون آگاهی سیاسی و شناختی از علل شکست انقلاب مشروطه، شکست قیام ملی‌شدن نفت و شکست انقلاب عظیم ۵۷ندارند‌، به راحتی تحت‌تأثیر کانال‌های ضدانقلاب خارج کشور، همچون ایران «اینترناسیونال»، «منوتو«، «اندیشه»، «رادیوفردا»، «ایران فردا» و «بی بی سی» و «صدای آمریکا» و غیره قرار می‌گیرند و ناآگاهانه طرفدارحمله نظامی اجنبی‌ها هستند. بیدادگری وَرای تحمل رژیم اسلامی، مجال اندیشیدن را از آنان سلب کرده است. به عبارت دیگر، این رژیم جمهوری اسلامی است که با دروغ و فساد و دزدی و به گیرو به بندهایش، آنها را از زندگی و مبارزه و وطن‌پرستی روی‌گردان نموده است و آنها عملاً با شرایط کنونی قهرکرده‌اند و متأسفانه منفعل و پاسیو شده‌اند و این به نفع رژیم خواهد بود .

گرایش دوم شامل تمامی وطن‌فروش‌ها، چه خارجی و چه داخلی می‌شوند. همه نیروهای طرفدار بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول، به سخن دیگر همه حامیان اقتصاد خصوصی‌سازی، ریاضتی و یا مقاومتی، بی‌بروبرگرد خائن به وطن و ملت‌اند! در یک کلام کلٌیت رژیم بر اساس سیاست خصوصی‌سازی اقتصادش، خیانت می‌کند!

همه نوکران، سرسپردگان و کاسه‌لیسان امپریالیست‌های غربی، که در خارج از کشور شغل «شریف» پاچه‌خواری را پیشه نمودند و از اوباما گرفته تا ترامپ و پمپئو و بولتن و اسرائیل و عربستان و امارات و رژیم فاشیست لهستان التماس حمله نظامی به ایران را دارند، از دم ضد وطن و ضد ایرانی‌اند! این‌ها می‌دانند که میهن ما ایران، جمهوری اسلامی نیست! همانطورکه می‌دانستند صدام و قذافی، عراق و لیبی نیستند! اما برای وزارت و وکالت و پول‌هائی که از سازمان‌های جهنمی CIA و موساد و عرب‌های خرپول می‌گیرند، تن به هر خیانتی می‌دهند! «سلطنت‌طلبان»، «مجاهدین» ، حزب “کمونیست کارگری” اسرائیل ساخته، «فرشگر»یها و بخشی از ملی مذهبی‌هائی که «کمک‌های بشردوستانه» از نوع لیبی را برای ایران خواستارند، همه وهمه در زمره خائنین به ملت‌اند.

درپایان باید تأکید کنم که نمی‌توان از ایرانیان شریف، مبارز، استقلال‌طلب، آزادی‌خواه، وطن‌پرست، سلیم و سوسیالیست و کمونیست‌های انقلابی، که از قبل از مشروطیت تا به امروز، یکسره، علی‌رغم سرکوب و کشتار رژیم‌های ضدخلقی، چه در درون زندان‌ها و چه در بیرون زندان، چه در کارخانه‌ها و در کف خیابان‌ها، دست از پیکار نه‌کشیدند، یادی نکرد که «داستانیست پرآب چشم!».

امپریالیست‌ها وهمه مرتجعین و تمامی مستبدین و همه غارت‌گران سیاه و سفید و زرد، کمونیست‌های انقلابی از نوع لنین و استالین را دشمن واقعی خود می‌دانند و درست هم هست. کشتار بی‌رحمانه کمونیست‌ها در ویتنام، کره شمالی، اندونزی، چین، حکومت سرهنگان در یونان، برزیل، شیلی و ایران گواه این مدعاست !

کمونیست‌های ایران به جز یک دوره کم و بیش ده ساله، از ۱۳۲۰ سال اخراج رضاخان، تا کودتای آمریکایی و انگلیسی ۱۳۳۲، هرگز متشکل و یک‌پارچه و دارای تشکیلات واحد و منسجمی نبودند و این بس غم‌انگیز است! توضیح واضحات است اگرگفته شود که با وجود حزبی متشکل از انسان‌های انقلابی می‌توان از پس حملات هر نوع دشمنی برآمد! ولی افسوس درحال حاظر دست ما کوتاه و خرما بر نخیل .

«سخن درازکشیدیم وهمچنان باقی‌ست

که ذکردوست نیارد به هیچگونه ملال»

برگرفته از نشریه الکترونیکی شماره ۱۵۲ اسفند ۱۳۹۷

Print Friendly, PDF & Email