سه شنبه , ۲۸ اسفند ۱۳۹۷
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / در جبهه نبرد طبقاتی (گلچینی از اعتصابات و اعترضات کارگران در بهمن ماه ۱۳۹۷)

در جبهه نبرد طبقاتی (گلچینی از اعتصابات و اعترضات کارگران در بهمن ماه ۱۳۹۷)

پیکار کارگران و زحمتکشان ادامه دارد

(گلچینی از اعتصابات و اعترضات کارگران در بهمن ماه ۱۳۹۷)

چهل سال پیش در بهمن ماه ۵۷، رهبری انقلاب کارگران و دهقانان و زحمتکشان ایران توسط روحانیون و سرمایه‌داران بازاری مصادره شد و نوکیسه‌گان تازه به قدرت رسیده از همان بدو قدرت‌یابی خود علیه زحمتکشان وارد عمل شدند، تا از سفره انقلاب سهم به‌برند. این جانوران هرگز اجازه ندادند تا «قانون کار» به نفع کارگران و زحمتکشان نوشته شود، قوانین ضد کارگری و حتی ضد ملی گوناگونی را به تصویب رساندند و به مرحله اجرا درآوردند. در میان تمامی قوانین ایران بربادده این قوم مغول، قانون خصوصی‌سازی است که به امر و با فشار سازمان‌های جهانی امپریالیستی به تصویب رسید و به گُل سرسبد قوانین خیانت‌بارشان و وطن‌فروشانه‌شان تبدیل شد.

اما مبارزه کارگران تعطیل شدنی نیست، زیرا وقتی منافع کارگران و زحمتکشان شهر و ده تأمین نشود، چگونه و چه کسی را یارای آن است که مبارزات مردم را پایان دهد. دزدی و غارت و رانتخواری را تا به‌ آنجا رساندند که برای خودی‌ها و سهم‌بران سفره انقلاب! حقوق‌های نجومی و اختلاس‌های میلیاردی و زمین‌خواری‌های چند صد و چند هزار هکتاری در نظر گرفتند، از پرداخت حقوق‌های زیر خط فقر به کارگران و معلمان و کارمندان و بازنشستگان طفره رفتند و مردم له شده در زیر خط فقر را ماه‌ها بدون حتی همان حقوق‌های ناکافی رها ساختند و اندوخته ناچیز مردم را در بانک‌ها نیز به یغما بُردند.

اما طبقه کارگر ایران زنده و هوشیار و هرگز از پای ننشسته است. روحانیون و سرمایه‌داران اسلامی گمان برده‌اند که با دروغ و فریب، غُل و زنجیر، شکنجه تهدید می‌توانند کارگران و زنان و معلمان و جوانان و دانشجویان و … را به بردگی وادار کنند تا بهشت خود را در ایران، جاودانه سازند. زهی خیال باطل!

کارگران رزمنده و آگاه و جوان ایران را نمی‌توان با زندان و شکنجه و اعترافات ساختگی به زانو درآورد و این رزم تا به دست‌آوردن تمامی خواست‌های به حق زحمتکشان ادامه خواهد داشت. در بهمن ماه سال جاری، مبارزات کارگران و زحمتکشان همچون ماه‌های گذشته ادامه داشته و در ذیل بخشی از مهم‌ترین وقایع مبارزاتی از نظر خوانندگان گرامی توفان الکترونیکی می‌گذرد:

هفت تپه

۱ بهمن

ساعت ۲۳/۵۵ دقیقه یکشنبه شب سی ام دی ماه، ۱۵ پانزده ماشین پاترول، که حامل تعداد زیادی نیروی مسلح بودند، به خانه اسماعیل بخشی حمله‌ور میشوند و‌ «اسماعیل بخشی» را در این لشگرکشی دستگیر می‌کنند. سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه به درستی اعلام می‌دارد که: «این لشگرکشی تنها از سر استیصال صاحبان سرمایه و حامیان آنها به خواست و مطالبات کارگران است. … و لشگرکشی به خانه یک کارگر و ایجاد رعب و وحشت در یک شب تاریک چه معنایی دارد؟» و هشدار می‌دهد که «به لشگرکشی پایان دهید»!

۳ بهمن

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری با صدور اطلاعیه‌ای ضمن دفاع از مطالبات و مبارزات کارگران و محکوم‌کردن هرگونه فشار و شکنجه بر کارگران، خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط «علی نجاتی»، «اسماعیل بخشی»، «سپیده قُلیان» و برادرش «مهدی قُلیان» می‌گردد.

۵ بهمن

فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل طی نامه‌ای به «حسن روحانی» نگرانی عمیق خود را از رفتار مقامات ایرانی با اعضا و فعالان اتحادیه‌های کارگری اعلام می‌دارد و خواهان توقف شکنجه و اعتراف‌گیری اجباری می‌شود و آزادی و امنیت اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران را می‌خواهد. در نامه مزبور آمده است که: «باخبر شدیم که در روز شنبه ۱۹ ژانویه ۲۰۱۹ سازمان صدا و سیما، مستندی با عنوان «طراحی سوخته» پخش کرده است که از این طریق به غلط قصد داشته‌اند مبارزات مشروع کارگران «نیشکر هفت تپه» و دیگر کارگران ایران را نه تنها با احزاب اپوزیسیون خارج از ایران بلکه همچنین با منافع ایالات متحده آمریکا و اسراییل مرتبط نشان دهند. اتهام دوم به دلیل هدف گرفتن اتحادیه‌های کارگری، اهانت‌آمیز است».

۹ بهمن

نمایندگان چند تشکل بین‌المللی کارگری در دفاع از آزادی کارگران زندانی در ایران، مقابل سفارت ایران در لندن حضور یافتند. در این حرکت اعتراضی مشترک نمایندگان، تشکل های بین‌المللی کارگری از جمله «فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل»، «کنگره کارگری بریتانیا»، «فدراسیون جهانی کارگران مواد غذایی»، «فدراسیون آموزش بین‌الملل معلمان«، «اتحادیه معلمان انگلستان»، «اتحادیه خدماتی انگلستان» همچنین نمایندگان «عفو بین‌الملل»، از وزیر امور خارجه ایران و دولت ایران خواستند شکنجه را متوقف، «اسماعیل بخشی»، «سپیده قُلیان» و فعالین مدافع حقوق کارگران را آزاد و امنیت آنها را تضمین کند.

۱۱ بهمن

پنج‌شنبه ۱۱ دی‌ماه ۱۳۹۷ «سازمان عفو بین‌الملل» با انتشار فراخوانی مبنی بر اینکه «اسماعیل بخشی» و «سپیده قُلیان» بار دیگر در معرض جدی شکنجه هستند، جزئیات بیشتری از نحوه شکنجه آنها در دوران بازداشت افشا کرد.

بیانیه مشترک «کلکتیو سندیکائی فرانسه» در حمایت از کارگران ایران. در این بیانیه آمده است که: «ما، سندیکاهای فرانسوی با تمام نیرو این اعمال غیرقابل تحمل را محکوم کرده، از رژیم ایران می‌خواهیم که به پیمان‌های بین‌المللی، که دولت ایران امضا کرده، احترام بگذارد. در غیر این صورت، ما در کنار سازمان‌های بین‌المللی در درون سازمان جهانی کار، که عضوش هستیم، به اقدامات مقتضی خواهیم پرداخت. ما خواهان آزادی بی‌قید و شرط و فوری همه فعالان کارگری، معلمان و دیگر فعالان دستگیرشده هستیم. باید کاربُرد شکنجه را طرد کرد. ما، در روز سه شنبه ۲۶ فوریه ۲۰۱۹، از ساعت ۱۹ در بورس کار، پاریس؛ یک شب همبستگی با کارگران مبارز و فعالان سندیکائی در بند برگزار خواهیم کرد.

۱۸ بهمن

«سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه» خواستار آزادی «اسماعیل بخشی» و دیگر زندانیان هفت تپه‌ای شد. در اطلاعیه سندیکا می‌خوانیم: «وزیر اطلاعات به جای پاسخ‌گویی دعوت به مناظره اسماعیل بخشی، با طرح شکایت او را متهم به نشر اکاذیب کرد! … در ادامه این دور جدید برای خفه‌کردن اعتراضات کارگران هفت تپه و ایجاد رعب و وحشت میان کارگران، اسماعیل بخشی را مجدداً دستگیر کرده و برای تکمیل این سناریو، پرونده‌ای با شکایت وزیر اطلاعات علیه اسماعیل بخشی و در حقیقت علیه کارگران هفت تپه تشکیل داده‌اند. در واقع اعلام اتهامات جدید علیه اسماعیل بخشی، دورِ جدیدی از فشار بر کارگران هفت تپه و ایجاد فضای رعب و وحشت است. سندیکای کارگران نیشکر هفت  تپه این برخوردهای امنیتی را محکوم کرده و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط اسماعیل بخشی نماینده کارگران هفت تپه است.

۲۶ بهمن

«اسماعیل بخشی» برای اعتراف علیه خودش ،تحت فشار است.

«اسماعیل بخشی»، نماینده کارگران هفت تپه، برای نوشتن تکذیبیه در مورد شکنجه و اذیت و آزار روحی و روانی در حین دستگیری و بازداشت تحت فشار وزارت اطلاعات قرار دارد.

به گزارش رسیده «اسماعیل بخشی» مدتهاست بدون هیچگونه بازجویی در سلول انفرادی بازداشتگاه امنیتی وزارت اطلاعات در اهواز نگهداری می‌شود. این تداوم بازداشت عملاً از دو جهت برای مقامات امنیتی سود دارد، یک اینکه به واسطه اینکه اسماعیل در زندان است نمی‌تواند شکایاتش را در مورد ضرب و شتم در حین بازداشت و آزار و اذیت روحی و روانی در دوران بازداشت، پیگیری کند و همچنین باقیمانده آثار شکنجه در دوران بازداشت در طی مدت بازداشت مجدد از بین می‌رود دوم اینکه با نگه‌داشتن وی در سلول انفرادی بدون هیچگونه بازجویی، تلاش دارند با اعمال فشارهای روحی و روانی بر اسماعیل بخشی، او را برای نوشتن نامه تکذیبیه تحت فشار قرار دهند. چرا قوه قضائیه به جای رسیدگی به شکایات اسماعیل بخشی بدون هیچ بررسی بلافاصله وی را بازداشت می‌کند اما با طرح شکایت وزیر اطلاعات علیه اسماعیل بخشی، او را دستگیر می کند؟ این برخورد غیرعادلانه به ما کارگران نشان می‌دهد که ما نباید هیچ امیدی به قوه قضائیه برای رسیدگی به خواسته‌هایمان داشته باشیم، قدرت ما در اتحاد و همبستگی‌مان است. سندیکای کارگران هفت تپه اعمال فشار بر اسماعیلی بخشی، نماینده کارگران و عضو سندیکای کارگران هفت تپه، را محکوم کرده و خواهان آزادی فوری و بی‌قید و شرط این کارگر زندانی می‌باشد. سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه اعمال فشار بر اسماعیل بخشی ،نماینده کارگران و عضو سندیکای کارگران هفت تپه را محکوم کرده و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط این کارگر زندانی می باشد. « سندیکای کارگران هفت تپه».

۲۸ بهمن

یکشنبه ۲۸ بهمن مأموران دادستانی شوش به خانه «اسماعیل بخشی» حمله کردند. مأموران مادر اسماعیل بخشی را بازداشت کردند اما او به خاطر وخامت وضعیت جسمی به بیمارستان منتقل شد.

کارگران بازنشسته نیشکر هفت تپه و کارگران نیشکر هفت تپه در روزهای شنبه ۲۷ و یکشنبه ۲۸ بهمن دست به تجمع اعتراضی زدند.

روز یکشنبه، ٢٨ بهمن هنگامی که خانواده «اسماعیل بخشی» برای پیگیری وضعیت نامعلوم اسماعیل به دادستانی شوش مراجعه می کنند، با بی‌احترامی و پاسخ‌های نامشخص مواجه می‌شوند و هنگامی که با احترام و پیگیری، خواهان مشخص شدن وضعیت اسماعیل هستند با دستور دادستان مأمورین به اعضای این خانواده حمله‌ور شده و مادر اسماعیل بخشی را دستگیر می‌کنند. متأسفانه در اثر این حمله وحشیانه، مادر اسماعیل بخشی از حال می‌رود و شرایط جسمی او به نحوی وخیم می‌شود، که بلافاصله او را به مرکز درمانی منتقل می‌کنند.

۲۹ بهمن

روز دوشنبه ۲۹ بهمن ماه، خانواده کارگر زندانی «اسماعیل بخشی»، همراه با جمعی از کارگران در مقابل دادگستری شوش دست به تجمع زدند.

شرکت واحد

۱ بهمن

«سندیکای کارگران شرکت واحد» با صدور اعلامیه‌ای علیه شکنجه و اعتراف‌گیری و اتهام‌زنی به کارگران و تشکلات مستقل اعلام موضع کرد. در این اعلامیه می‌خوانیم که: «این نمایش تلویزیونی حقیرانه و اعترافات اجباری را به شدت محکوم می‌کند و هرگونه اتهام و برچسبی به سندیکای مستقل و مبارز واحد را قویاً تکذیب نموده و حق خود می‌داند که علیه صدا و سیما و قوه قضائیه، که اجازه انتشار آنرا داده است، رسماً شکایت نماید. ما بازداشت خشونت‌آمیز اسماعیل بخشی و سپیده و مهدی قلیان بدنبال پخش این نمایش تلویزیونی را به شدت محکوم می‌کنیم و خواهان آزادی بدون قید و شرط آنها و نیز علی نجاتی و دیگر کارگران و معلمان و فعالان کارگری و دانشجویان حامی کارگر هستیم».

۱۲ بهمن

اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا در سطح کشوری و اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا (آنتاریو)، در نامه‌ای به خامنه‌ای و روحانی اعتراض خود را به سیاست‌ سرکوب کارگران و هم چنین تحریم‌های امپریالیستی اعلام داشته‌اند. در نامه ایشان آمده است که:

«اتحادیه کارگران خدمات عمومی کانادا از مبارزات کارگران در ایران برای حق تشکل و علیه خصوصی‌سازی، فساد مالی و عدم پرداخت به موقع  دستمزدها حمایت می‌کند، و در عین حال همچنین خواهان پایان‌یافتن تحریم‌های اقتصادی دولت امریکا علیه ایران می‌باشد. جلوه دادن کارگران و رهبران سندیکایی به عنوان تهدیدی علیه امنیت ملی و جرم دانستن ارتباطات عمومی و همبستگی بین‌المللی بین کارگران در نقاط مختلف جهان، همگی به معنای نقض حقوق به رسمیت شناخته شده کارگری و انسانی در سطح بین‌المللی است».

۲۶ بهمن

«فدراسیون جهانی کارگران حمل و نقل» طی نامه‌ای به حسن روحانی خواستار لغو احکام زندان دو تن از اعضای هیئت مدیره سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران، آقایان «ابراهیم مددی» و «داود رضوی» و همچنین بازگشت به کار پنج تن دیگر اعضای سندیکا آقایان «رضا شهابی»، «حسن سعیدی»، «ناصر محرم‌زاده»، «حسین کریمی سبزوار» و «خانم فرحناز شیری» شد.

فرهنگیان

۲ بهمن

«کانون صنفی فرهنگیان شهرستان الیگودرز» با صدور بیانیه‌ای در مورد فراخوان تجمع فرهنگیان لرستان در ۴ بهمن، آورده است: « نزدیک به دو دهه و بخصوص طی سالیان اخیر، فعالان صنفی فرهنگی مطالبات انباشت شده فرهنگیان کشور را سرلوحه فعالیت خود قرار داده‌اند. مطالباتی که سالیان متمادی بر اثر بی‌توجهی مدیران رده بالا و سو استفاده فراوان قدرتمندان از اندوخته‌های فرهنگیان به وجود آمده و هر سال نیز بر حجم آن افزوده شده است. کانون‌های صنفی شیوه‌های مدنی لازم مانند مذاکره، نامه‌نگاری، بیانیه، تجمع، تحصن را با استناد به قانون اساسی، راهکار و ابزار خود جهت برآورده شدن مطالبات انتخاب کردند و در این راه صادقانه و خالصانه هر آنچه در توان داشتند را بکار بستند. اما پاسخ مسولان؟؟؟ از همان ابتدای فعالیت‌های صنفی، فرهنگیان و فعالان صنفی با تهدید، احضار، دستگیری، زندان و این اواخر ضرب و شتم مواجه بوده‌اند. در دو ماهه اخیر بدنه فرهنگیان کشور در استان‌های مختلف از این همه بی‌عدالتی، که دل هر انسانی از شنیدن آن به درد می‌آید، به ستوه آمده و رأساً و به صورت خودجوش اقدام به برگزاری تجمع‌های اعتراضی و مسالمت‌آمیز نمودند. فرهنگیان استان لرستان نیز از این قاعده مستثنی نبوده و همراه ۴ استان دیگر (اصفهان-البرز-اردبیل-کرمانشاه) روز پنجشنبه ۴ بهمن ماه ۹۷ را برای طرح سراسری مطالبات خود انتخاب و در این راستا ضمن تشکیل گروه‌هایی، فراخوان برگزاری تجمع را اعلام نموده‌اند. «کانون صنفی فرهنگیان شهرستان الیگودرز» از مطالبات به حق فرهنگیان استان لرستان و دیگر استان‌های کشور عزیزمان اعلام حمایت می نماید. و از همکاران هماهنگ کننده این تجمعات درخواست می‌کند اجازه سوء استفاده احزاب و گروه‌های سیاسی از این تجمعات را نداده و همچنان بر صنفی‌بودن مطالبات خود پای فشارند».

۴ بهمن

فرهنگیان کرمانشاه، استان البرز، اردبیل، اصفهان در مقابل اداره آموزش و پرورش استان‌های خود  دست به تجمع اعتراضی زدند.

معلمان با شعارهای «کارگر، معلم، دانشجو، اتحاد، اتحاد»، «تورم، گرانی جواب بده روحانی»، «معلم زندانی، کارگر زندانی آزاد باید گردد»، «آموزش رایگان حق مردم ایران» اعتراض خود را به سیاست‌های ضد مردمی نظام مقدس! نشان دادند

۶ بهمن

تجمع اعتراضی فرهنگیان شاغل و بازنشسته کرمانشاه شعار «ایران مال دزدانه معلم در زندانه »

بیانیه‌ی کانون صنفی معلمان بوشهر با صدور بیانیه‌ای بازداشت «حسین رضایی»، دبیر کل کانون صنفی فرهنگیان استان بوشهر، را محکوم و خواهان آزادی فوری و بی قید و شرط ایشان و پایان دادن به نگرانی خانواده بزرگ فرهنگیان ایران شد.

۹ بهمن

«محمدعلی زحمتکش»، معلم آموزش و پرورش شیراز، به اتهام تبلیغ علیه نظام و توهین به مقامات و حضور در تجمعات صنفی معلمان در شیراز و تهران، به ۲ سال زندان و یکسال تبعید به شهرستان ارسنجان محکوم شد.

۱۳ بهمن

در بیانیه شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در محکومیت برخوردهای سرکوب‌گرانه نیروهای امنیتی و نهادهای قدرت آمده است: «بسیاری از مسئولان، تعابیر گوناگونی از جایگاه و منزلت معلمی ارائه کرده و می‌کنند؛ از جمله معلمی شغل انبیاست! معلم چراغ هدایت است! و … اما تضاد حرف تا عمل و اختلاف عمیق این دو مقوله در نزد مسئولان به گونه‌ای آشکار است که شنونده را مطمئن می‌سازد این لفاظی‌ها و دوگانگی‌های گفتاری و رفتاری چیزی جز بازی با افکار عمومی نیست. مواردی که با تشدید گرانی و تورم لجام گسیخته و افزایش فشارهای غیرقابل تحمل، سبب اعتراضات مدنی فرهنگیان شده و متقابلاً فشار نیروهای امنیتی را بر فعالان صنفی فرهنگی مضاعف نموده است. فشارهایی که نشان می‌دهد تصمیم‌سازان به جای حل مسئله برآنند تا با اعمال سرکوب، صورت مسئله را پاک کنند: ۱- حبس طولانی مدت «آقایان بهشتی»، «عبدی» و «حبیبی» که کماکان ادامه دارد و تعدادی از کُنش‌گران صنفی که دوران حبس و تبعید خود را تمام کرده و بعضا اخراج شده‌اند. ۲- تحمیل دو سال حبس تعزیری به همراه یک سال تبعید از محل سکونت در دادگاه بدوی برای «محمدعلی زحمتکش،، فرهنگی بازنشسته در استان فارس. ۳- دستگیری «حسین رضایی»، دبیر کل کانون صنفی معلمان بوشهر، در مقابل دیدگان خانواده‌اش، پس از بارها بازجویی توسط اطلاعات سپاه و دقیقاً دو روز قبل از فرارسیدن زمان جلسه‌ای که دادستانی مقرر کرده بود، که طی آن به اتهامات ایشان رسیدگی شود. انتقال ایشان با غل و زنجیر به دادسرا نیز مزید این رفتار غیرمدنی و ظالمانه است. ۴- ورود به منزل «جعفر ابراهیمی، بازرس شورای هماهنگی توسط ضابطان معاونت فرهنگی سازمان اطلاعات سپاه با حکم بازپرس شعبه نهم دادسرای فرهنگ تهران به اتهام تحریک به اعتصاب معلمان و ثبت و ضبط اوراق هویتی، گوشی همراه، لپ تاپ و کتاب و پژوهش‌های وی و همسرش و نیز احضار و بازجویی ایشان.

۲۵ بهمن

فرهنگیان شهر‌های کرمانشاه، سنندج، اردبیل، ارومیه، مشهد و مریوان در اعتراض به عملی‌نشدن مطالبات‌شان مقابل اداره کل آموزش و پرورش شهرهای‌شان تجمع کردند. تجمع‌کنندگان شعار می‌دادند «معلم زندانی آزاد باید گردد».

 

بازنشستگان

۲ بهمن

تجمع اعتراضی بازنشستگان جلوی وزارت کار با شعار «معلم زندانی آزاد باید گردد»

تجمع اعتراضی بازنشستگان جلوی وزارت کار با شعار «از وعده‌ها خسته‌ایم – ما همه هم بسته‌ایم»، «تورم، گرانی، جواب بده روحانی» در تجمع بازنشستگان در واکنش به پخش مستند «طراحی سوخته» از صدا و سیما شعار می‌دهند: «شکنجه! مستند! دیگر اثر ندارد!»

۳ بهمن

تجمع بازنشستگان کشوری در مقابل مجلس با شعار «معلم زندانی آزاد باید گردد»

شهرداری

۱ بهمن

کارگران شهرداری لوشان در اعتراض به نپرداختن ۸ ماه حقوق عقب‌مانده‌شان برای دومین روز متوالی تجمع اعتراضی برگزار کردند.

۲ بهمن

کارکنان شهرداری بروجرد روبروی در شهرداری مرکزی برای چهارمین روز متوالی در اعتراض به عدم دریافت حقوق معوقه ۹ ماهه خود تجمع کردند.

کارگران شهرداری مریوان در اعتراض به معوقات مزدی ۶ ماهه خود با پهن‌کردن سفره خالی روبروی ساختمان شهرداری، دست به تجمع اعتراض زدند.

۳ بهمن

کارگران شهردارى شادگان در اعتراض به عدم دریافت ۸ ماه حقوق‌شان در برابر شهرداری تجمع کردند.

۴ بهمن

تجمع اعتراضی کارگران شهرداری بروجرد وارد پنجمین روز خود شد و رئیس شورای اسلامی این شهر خبر پرداخت حقوق معوقه کارگران طبق جدول زمان‌بندی را به کارگران داد. کارگران معترض در پنجمین روز از این تجمع، خواستار استعفای هر ۹ عضو شورای اسلامی شهر بروجرد شدند.

۶ بهمن

تجمع کارگران شهرداری مریوان، در مقابل ساختمان شهرداری، در اعتراض به پرداخت‌نشدن ۶ ماه معوقات مزدی برای پنجمین روز متوالی.

۱۵ بهمن

حدود ۴۰ نفر از کارگران و کارگران شهرداری آبژدان اندیکا (خوزستان) با حضور در مقابل این شهرداری، خواستار پرداخت ۹ماه حقوق معوقه خود شدند.

کارگران دیگر

۱ بهمن

کارگران پالایشگاه بید بلند خلیج فارس بهبهان در اعتراض به اخراج نیروهای بومی دست به تجمع و اعتصاب زدند.

۲ بهمن

شماری از کارگران اخراج شده شرکت پتروشیمی پارس عسلویه، که در اعتراض به اخراج خود از کار، دست به تحصن زده بودند، توسط نیروهای انتظامی بازداشت شدند.

۴ بهمن

کشاورزان شهر لردگان واقع در استان چهارمحال و بختیاری در اعتراض به تقسیم ناعادلانه کود شیمیایی تجمع کردند.

۷ بهمن

کارگران کارخانه چوب فریم سنگده در اعتراض به پرداخت نشدن ۴ ماه حقوق شان و همچنین اخراج ۴ تن از فعالین کارگری، صاحب این شرکت را از دفتر محل کار خودش بیرون انداختند.

کارکنان قطار شهری اهواز همراه با فرزندان‌شان به علت دریافت نکردن ۱۸ ماه حقوق اعتصاب و تجمع کردند.

فارغ‌التحصیلان رشته حقوق، در مقابل ساختمان کانون وکلا در تهران، در اعتراض به بیکاری حقوقدان‌ها دست به تجمع اعتراضی زدند.

۸ بهمن

رانندگان کامیون کارخانه سیمان بجنورد دوشنبه ۸ بهمن دست از کار کشیده و اعتصاب کردند.

۹ بهمن

کارکنان متروی اهواز روز سه‌شنبه برای سومین روز متوالی با حضور مقابل ساختمان قطار شهری اهواز با همراه آوردن فرزندان خردسال خود، خواستار پرداخت معوقات خود شدند.

جمعی از رانندگان وانت‌بار نسبت به عوارض ورود به طرح ترافیک و همچنین طرح زوج ‌و فرد مقابل ساختمان شورای شهر تجمع اعتراضی برگزار کردند.

۲۳ بهمن

نزدیک به دو ماه است که آقای «بهنام ابراهیم‌زاده»، فعال کارگری در بازداشت به سرمی‌برد. علی‌رغم پیگیری خانواده آقای ابراهیم زاده مسئولین همچنان از قبول وثیقه و آزادی وی جلوگیری کرده‌اند. این در حالی است که مبلغ وثیقه توسط دادگاه تعیین و اعلام شده است و علی‌رغم پیگیری خانواده بهنام ابراهیم زاده مسئولین کماکان از پذیرش وثیقه و آزادی وی جلوگیری می‌کنند.

اسفند ماه با ادامه مبارزات کارگران و زحمتکشان شروع شد و این در حالی است که نظام نامقدس اسلامی برای سال آینده، رشد بیست درصدی حداقل حقوق را در نظر گرفته است که می‌شود حدود «یک میلیون و سیصد و چهل هزار تومان»، در صورتی که با در نظر گرفتن خط فقر در سال ۹۷ و سیر نزولی ارزش ریال در مقابل ارزهای خارجی حداقل حقوق برای یک خانواده ۴ نفری می بایست همانگونه که تشکلات مستقل کارگری در بیانیه مشترک خود اعلام داشته‌اند، بیش از هفت میلیون تومان باشد، تا زیر خط فقر قرار نه‌گیرند و این میزان حقوق را کارگران و زحمتکشان ایران نخواهند گرفت مگر با اتحاد و مبارزه خود.

اتحاد، مبارزه، پیروزی!

برگرفته از نشریه الکترونیکی شماره ۱۵۲ اسفند ۱۳۹۷

Print Friendly, PDF & Email