چهارشنبه , ۲۶ تیر ۱۳۹۸
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات نشریه توفان / دیدار رئیس جمهور کره شمالی با ترامپ
dpa

دیدار رئیس جمهور کره شمالی با ترامپ

نگاهی تاریخی به تحولات کشور کره

کشور کره در زمان جنگ جهانی دوم در اشغال  امپریالیسم ژاپن قرار داشت و مستعمره این کشور بود. وقتی شعله­های جنگ جهانی دوم زبانه کشید و روحیه ملی در تمام ممالک جهان برضد قوای اشغالگر افزایش یافت، در بسیاری از ممالک آسیائی نیز جنبش ضد استعماری قدرتمند شد. مبارزه مردم هندوچین از جمله ویتنام علیه اشغال ژاپن؛ استعمار فرانسه و سپس استعمار آمریکا؛ مبارزه مردم اندونزی برضد استعمار هلند؛ از نمونه­هایی از این مبارزات بودند. در کشور کره نیز حزب کمونیست کره به رهبری کیم ایل سونگ رهبری مبارزات ضد استعماری را به کف گرفت و بر ضد استعمار ژاپن به مبارزه پرداخت. ارتش آزادیبخش کشور کره پس از شکست ژاپن خاک کره را از دست استعمار ژاپن؛ بعد از ۳۵ سال آزاد ساخت. آمریکا که حضور نظامی مهمی در اقیانوس آرام پیدا کرده بود و با پرتاب بمب اتمی قدرت نظامی خود را به نمایش گذارد، تحمل آزادی و استقلال کره را نداشت و به کشور آزاد شده کره حمله کرد و استقلال نوی این کشور را در هم شکست. آمریکا همان عمال خودفروخته کره­ای را که نمایندگان استعمار ژاپن در گذشته بودند، مجددا بر سر کار آورد تا با سرکوب از نفوذ کمونیستها جلوگیری نماید. آنها از آمریکا فردی به نام “سینگمان ری” که یک کره­ای تبار آمریکائی بود و نمی­توانست به زبان کره­ای به درستی تکلم کند را بر سر کار آوردند و با برقراری دیکتاتوری سیاه و تبهکارانه به کشتار جمعی مردم کره در مناطق اشغالی جنوب کره دست زدند و با برتری عظیم نظامی خویش نیروهای ارتش آزادیبخش کره را به عقب­نشینی واداشتند. آمریکا توانسته بود با دسیسه در سازمان ملل متحد در غیاب نماینده شوروی که در اعتراض به حضور نماینده جزیره فرمز(تایوان کنونی) به­عنوان نماینده “واقعی” مردم کشور چین در شورای امنیت، از حضور در نشست خودداری کرده بود، قطعنامه­ای را برای تجاوز به کره در شورای امنیت به تصویب برساند تا راه را برای تجاوز و جمع­آوری متحد برای حمله به کشور کره تحت یک “ائتلاف” بین­المللی باز کند. با شرکت داوطلبان چینی در جنگ کره که به مقابله با تجاوز امپریالیسم پرداختند و مفهوم همبستگی انترناسیونالیستی را نشان دادند، نیروهای آمریکا ناچار شدند در مدار ۳۸ درجه به آتش­بس تن در دهند. در این مذاکرات از جمله نمایندگان سازمان ملل؛ آمریکا؛ دولت چین و… شرکت داشتند و از شرکت نماینده کشور موهومی بنام کره جنوبی که بعدا ساختند خبری نبود. مردم کره همگی مخالف تجزیه کره بودند. در این آتش بس بخش جنوبی کره در اشغال آمریکا باقی­ماند و هرگز کشور مستقلی نبود و نیست. هم اکنون کره جنوبی در اشغال کامل آمریکاست و سیاستش بر اساس منافع آمریکا تعیین می­شود. نظامیان آمریکائی سرنوشت بخش جنوبی کره را در دست دارند و با آن به قمار سیاسی مشغولند.

منافع راهبردی آمریکا 

آمریکائی­ها با حضور نظامی غیرقانونی خویش در شبه جزیره کره؛ با اخلال در امر انعقاد یک قرار داد صلح دائمی؛ دارای این منافع راهبردی هستند که در عقبگاه چین و روسیه پایگاه نظامی داشته و پیوند خویش را با امپریالیسم ژاپن که خواهان این اشغال است افزایش دهند. آمریکا مرتب در امر پیشرفت کره شمالی اخلال می­کند و با سیاستهای صلحجویانه آنها مخالف است. آمریکا کره اشغالی را به پایگاهی برای تخریب و جاسوسی در شمال شرقی آسیا بدل کرده است.

منافع کره شمالی

کره شمالی خواهان صلح و وحدت دو کره متحد؛ مستقل و بی­طرف می­باشد. آنها از انعقاد قرار داد صلح دفاع می­کنند و خواهان آن هستند که آمریکا بعد از انعقاد قرار داد صلح خاک کره را ترک گفته تا زمینه همکاری و وحدت دو کره فراهم شود. کره شمالی برای حفظ تمامیت ارضی و حق حاکمیت ملی ناچار شده به تسلیحات اتمی روی آورد تا بتواند در مقابل ارتش قدرتمند کره جنوبی که از حمایت بی­دریغ آمریکا و ژاپن برخوردار است ایستادگی کند. کره شمالی به علت نداشتن منابع سوخت فسیلی و محاصره اقتصادی تنها می­تواند از انرژی هسته­ای برای بقاء خود استفاده کند. چنانچه کره شمالی فاقد بمب اتمی و موشکهای دوربُرد می­بود یکدقیقه نیز نمی­توانست به صورت مستقل زندگی و تنفس نماید. مسلح بودن کره شمالی به سلاح اتمی شرط بقاء این کشور است و آنها حاضرند در صورت وحدت دو کره و یا قطع محاصره اقتصادی و تضمین تامین سوخت کره شمالی از تاسیسات هسته­ای خود دست بکشند. ولی آنها بهیچوجه حاضر نیستند تجربه ایران را تکرار کنند.

کره جنوبی و حرکت وحدت­طلبانه

در سالهای اخیر رژیمی در کره جنوبی برای دومین بار برسر کار آمده که هوادار وحدت با کره شمالی به صورت گام به گام است. آنها براین نظرند که این وحدت باید نخست به صورت فدراسیونی صورت پذیرد تا بتوان در آینده با هزینه کمتری شرایط لازم برای وحدت دو کره را ایجاد کرد. حکومت کنونی آقای «مون جای این» که زیاد مورد لطف آمریکا نیست، در این عرصه گامهائی برداشته است که از حمایت مردم جنوب کره برخوردار است. رژیمهای دست­نشانده آمریکائی در قالب سلسله خاندان ژنرال پارک که به صورت ارثی و متناوب در کره جنوبی به قدرت می­رسیدند، به قدری به فساد آغشته شدند که کارشان به دادگاه کشید و علیرغم تمام تلاشهای آمریکا؛ موفق نشدند مجددا به قدرت برسند. گفته می­شود که حتی امکان برقراری نخستین دیدار ترامپ با «کیم جونگ اون» رهبر کره شمالی با پافشاری آقای «مون جای این» به نتیجه رسیده است. رئیس جمهور کره جنوبی نماینده امیال و احساسات مردم این کشور است. در زمان رقابتهای المپیک در کره شمالی و جنوبی؛ از تشویق و بیان احساسات آتشین مردم در استقبال از تیم مشترک شمال و جنوب روشن بود که سد آمریکا نمی­تواند به­طور دائم از وحدت مردم دو کره ممانعت کند.

وضعیت کنونی و تمایل به مذاکرات

آمریکا برای نابودی کره شمالی این کشور را به صورت غیرقانونی مورد تحریم اقتصادی قرار داده است. در زمان ریاست جمهوری  کلینتون به آنها وعده دادند، چنانچه از نیروگاههای هسته­ای برای تولید انرژی مورد نیازشان خودداری کنند، آمریکا حاضر است سوخت کره شمالی را از طریق ارسال نفت جبران کند. مصالحه کره شمالی در از کار انداختن نیروگاههای هسته­ای خویش با تحقق وعده آمریکا همراه نشد و آمریکائی­ها به زیر تعهد خود زدند. تمام تلاش آمریکا برای چهره “دیو” ساختن از رهبران کره شمالی به این منظور است که راه تجاوز و تخریب را در افکار عمومی مردم همواره تازه نگاهدارد و اشغال کره جنوبی را توجیه نماید. مذاکرات رهبران کره شمالی با آمریکا اساسا برای رفع تحریمها؛ انعقاد قرارداد صلح؛ وحدت دو کره و خروج نیروهای نظامی آشکار و پنهان آمریکا از منطقه است. آمریکا با این استراتژی، که از نفوذش می­کاهد، موافق نیست و به همین جهت به هر وسیله­ای در راه رسیدن به این مقصود سنگ می­اندازد. ژاپن نیز در این مسیر متحد سرسخت آمریکاست.

اگر مذاکرات مشترک آمریکا و کره شمالی که طبیعتا باید گام به گام و به تدریج به توافق و آنهم با تضمین منجر شود، مرتب با شکست روبرو می­گردد، به این علت است که آمریکا حاضر نیست این تضمینها را بدهد و اجراء کند. آنوقت دیگر علتی برای توجیه حضور آمریکا در منطقه باقی نمی­ماند.

رئیس‌جمهوری آمریکا در آستانه دیدار با رهبر کره شمالی از وجود فرصت‌های اقتصادی غیر محدودی که در روابط با کره شمالی وجود دارد، سخن راند و بیان کرد چنانچه کره شمالی برنامه تسلیحات اتمی خود را کنار بگذارد، آینده بسیار خوبی پیش رو خواهد داشت.

ولی آمریکا حتی در این مذاکرات حاضر نبود از بخش مهمی از تحریمهات و محاصره اقتصادی دست بکشد. فراموش نکنیم که کره شمالی حاضر نیست به همان سرنوشتی دچار شود که ایران دچار آن شد. برچیدن توان هسته­ای کره شمالی به راحتی قابل برگشت نیست و به هزینه زیادی محتاج است، ولی آمریکا هر لحظه می­تواند محاصره و تحریم اقتصادی را به بهانه­های گوناگون مجددا برقرار کند و در اجرای این سیاست و برهم زدن وعده­های خود ضرری نمی­بیند. این نخستین بار نیست که آمریکا به دروغ متوسل شده و وعده­های خود را به زیرپا می­گذارد. تا لحظه­ایکه دورنمائی برای استقرار صلح دائمی؛ خروج آمریکا از کره جنوبی وجود نداشته باشد و تضمینهای لازم و غیر قابل بازگشت برای توافق عرضه نکند، امکان برقراری صلح در شبه جزیره کره وجود نخواهد داشت. امپریالیسم آمریکا عامل مهم تخریب در این مذاکرات است و مسئولیت برهم­زدن مذاکرات را بدوش می­کشد. همین مذاکرات اخیر که از قبل تدارک دیده شده بود، بهترین گواه در این زمینه است. آمریکا در اثر فشار جهانی؛ فشار افکار مردم کره جنوبی و دولت کره جنوبی و تحولات درون آمریکا برضد ترامپ؛ به این مذاکرات برای انحراف افکار عمومی نیاز داشته و به آن تن در داد، ولی این اقدامات صرفا تاکتیکی و مانوری موقتی بود تا بتواند محاصره اقتصادی را ادامه دهد و حضور خود را در کره جنوبی توجیه کند و منتظر شود تا آبها از آسیاب بیافتد. امید زیادی نباید در شرایط عادی به موفقیت اینگونه مذاکرات داشت. صرفنظر از این خرابکاری آمریکائی­ها؛ نفس برقراری مذاکره؛ پیروزی دیپلماتیک برای کره شمالی است و اسلحه­های توهین و دروغ آمریکا را برای توجیه خرابکاری­هایش نسبت به کره شمالی خنثی می­کند. باید به ایجاد جنبش توده­ای در جنوب کره برای اخراج آمریکا و وحدت دموکراتیک و مستقل دو کره تکیه کرد. این بهترین راه کوبیدن موانع وحدت است.

برگرفته از توفان شـماره ۲۲۹ فروردین ماه ۱۳۹۸ـ آوریل ۲۰۱۹

ارگان مرکزی حزب کار ایران(توفان)

Print Friendly, PDF & Email