پنج شنبه , ۲۵ مهر ۱۳۹۸
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / فشار و ممانعت از برگزاری مراسم سالگرد احمد شاملو را قویاً محکوم می‌کنیم

فشار و ممانعت از برگزاری مراسم سالگرد احمد شاملو را قویاً محکوم می‌کنیم

گزارش کانون نویسندگان ایران

جلوگیری از برگزاری مراسم سالگرد احمد شاملو

«بار دیگر نیروهای امنیتی و انتظامی با قُرُق گورستان امام‌زاده طاهر کرج از برگزاری مراسم یادبود نوزدهمین سال درگذشت احمد شاملو جلوگیری کردند.

«روز گذشته دوم مرداد نوزدهمین سالگرد درگذشت احمد شاملو شاعر نامی و محبوب و عضو برجسته کانون نویسندگان ایران بود. به همین مناسبت کانون نویسندگان ایران در بیانیه‌ای که چند روز پیش منتشر کرد، نوشت: «در نوزدهمین سالگرد درگذشت شاعر بزرگ آزادی، مانند هر سال، دوم مرداد ۱۳۹۸ ساعت شش عصر، در گورستان امامزاده طاهر کرج، گرد هم می‌آییم تا مزارش را گلباران کنیم.» اما چند ساعت پیش از آنکه اعضای کانون و دوست‌داران شاملو بر مزار او گرد آیند، مأموران امنیتی و انتظامی، زن و مرد، مجهز و پرشمار درهای گورستان را بستند و بر درگاه‌ها ایستادند تا از حضور افراد بر مزار شاملو جلوگیری کنند. به همین نیز بسنده نه‌کردند و جمعیت را، که کم‌کم بر تعداد آن افزوده و پشت در انبوه می‌شد، وادار کردند تا از گورستان دور شود. کمی دورتر اما باز جمعیت گرد آمد، پوسترهایی که کانون نویسندگان ایران به مناسبت این روز منتشر کرده بود زیر صدای تهدیدآمیز مأموران و کنار توقیف گوشی‌هایی که گمان می‌کردند با آنها عکس و فیلم گرفته شده،  توزیع شد؛ عکس گرفتن و فیلم‌برداری برای شرکت‌کنندگان ممنوع بود، اما چندین مأمور لحظه به لحظه از اتفاق‌ها و حاضران عکس و فیلم می‌گرفتند که هم ابزار ایجاد هراس بود و هم امکانی برای شناسایی. فشار مأموران برای پراکنده‌کردن جمعیت ساعتی طول کشید و در این مدت صدای آهسته‌ی خواهش‌شان به فریاد بلند تهدیدآمیز انجامید. در چهار سال اخیر، که بستن درها و ممنوعیت ورود اعضای کانون و دوست‌داران شاملو را بر فشارها و ممنوعیت‌های سابق افزوده‌اند، نخستین بار بود که در این مراسم کسی بازداشت نشد. دقیق‌تر اینکه تا تنظیم این متن گزارشی از بازداشت کسی نرسیده است. بار دیگر حاکمیت موفق شد برنامه‌ی بزرگ‌داشت شاعری محبوب و روشنفکری پیشرو را به‌هم بزند. اما «موفق» کیست؟ «موفقیت» چیست؟ برای پاسخی روشن خوب است کمی- فقط کمی- تاریخ واقعی را ورق بزنیم.»

 

حزب کار ایران (توفان) ممانعت از برگزاری نوزدهمین سالگرد درگذشت احمد شاملو شاعر نامی و مترقی ایران و سیاست سرکوب و ارعاب و ضرب و شتم را قویاً محکوم می‌کند و این اقدامات وحشیانه را داغ ننگی بر پیشانی رژیم فرهنگ‌ستیز و ارتجاعی جمهوری اسلامی می‌ببیند. باشد تا با مرگ این آدم‌کشان بی‌فرهنگ و تبهکار در فضایی آزاد و فارغ از ترس و ارعاب مراسم باشکوهی برای شعرا و همه نام‌آوران و فرهیختگان ایران برگزار نماییم.

 

روزگار غریبی است نازنین

به یاد #احمد_شاملو در سالروز مرگش

دهانت را می‌بویند
مبادا که گفته باشی دوستت می‌دارم.
دلت را می‌بویند

روزگارِ غریبی‌ست، نازنین

و عشق را
کنارِ تیرکِ راهبند
تازیانه می‌زنند.

               عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد

در این بُن‌بستِ کج‌وپیچِ سرما
آتش را
به سوخت‌بارِ سرود و شعر
فروزان می‌دارند.
به اندیشیدن خطر مکن.

روزگارِ غریبی‌ست، نازنین

آن که بر در می‌کوبد شباهنگام
به کُشتنِ چراغ آمده است.

               نور را در پستوی خانه نهان باید کرد

آنک قصابانند
بر گذرگاه‌ها مستقر
با کُنده و ساتوری خون‌آلود

روزگارِ غریبی‌ست، نازنین

و تبسم را بر لب‌ها جراحی می‌کنند
و ترانه را بر دهان.

               شوق را در پستوی خانه نهان باید کرد

کبابِ قناری
بر آتشِ سوسن و یاس

روزگارِ غریبی‌ست، نازنین

ابلیسِ پیروزْمست
سورِ عزای ما را بر سفره نشسته است.

               خدا را در پستوی خانه نهان باید کرد

۳۱ تیر ماه ۱۳۵۸
از مجموعۀ «ترانه‌های کوچک غربت»

احمد شاملو

برگرفته از نشریه توفان الکترونیکی شماره ۱۵۷ مرداد ماه ۱۳۹۸

Print Friendly, PDF & Email