پنج شنبه , ۲۵ مهر ۱۳۹۸

دیوانه ای در انگلیس

«دیوانه در انگلیس» عنوانی است که مجله اشپیگل برای «بوریس جانسون» به کار برده است: با حذف یک حرف (e) از عبارت Mad(e) in England (ساخت انگلیس)، آن را به Mad in England (دیوانه (در انگلیس) تبدیل کرده. «بوریس جانسون»، که دیروز نخست وزیر بریتانیا شد، از سال‌ها پیش سوژه داغ کاریکاتوریست‌ها بوده است.

فرازهایی از مقاله «یورگ شیندلر»، که با تیتر روی جلد: MAD in England در مجله اشپیگل در تاریخ ۲۰/۷/۲۰۱۹ به چاپ رسیده است.

نویسنده مقاله از وضع اسفبار حزب محافظه کار می‌گوید. برای مثال در جلسه‌ای که برای انتخاب جانشین «ترزا می» میان دو کاندیدا، یکی «جانسون» و دیگری «هانت» برگزار شد، اکثریت ۶۰۰ عضو شرکت کننده در جلسه را افراد بالای ۷۰ سال تشکیل می‌دادند.

بطور کلی او آینده تیره و تاری را برای این حزب پیش بینی می‌کند.

جانسون که از بانیان «‌BREXIT» (خروج انگلستان از اتحادیه اروپا – توفان) است، اکنون باید راه حلی برای خروج از این بحران بیابد. نویسنده با تمسخر می‌گوید: «جانسون می‌خواهد «‌BREXIT» را به سبک خود به سر منزل مقصود برساند». او بر این نظر است که: «زین پس این پارلمان اروپا نه‌خواهد بود که او را سوال‌پیچ نماید، بلکه این اوست که راه خروج را دیکته خواهد کرد!»

همان «‌BREXIT» که نظام سلطنتی انگلستان را به سمت بیهوشی سیاسی سوق داده است. ماجرای «‌BREXIT»، که جانسون یکی از معماران آن بود، مدت‌هاست که این کشور را فاقد رهبری کرده است. امروز در اثر کشمکش بر سر مسئله «‌BREXIT»، خطر از هم پاشیدگی حزب محافظه‌کار و حزب کار انگلستان را تهدید می‌کند. کشمکش و بحث بی‌پایان و بی‌سرانجامی، که به تحقیر بی‌سابقه یک سیاست‌مدار و در نتیجه سقوط «ترزا می» انجامید، سبب شد که او نتواند ‌«‌BREXIT» را عملی سازد. مضحک اما اینجاست که اکنون شخصی به نام جانسون باید این وظیفه را به عهده بگیرد! همان کسی که مدت‌هاست در سردرگمی به سر‌می‌برد و نمی‌دانست که باید له و یا علیه «‌BREXIT» باشد! او کسی است که قبل از رفراندوم «‌BREXIT» در سال ۲۰۱۶ در انگلستان، از قبل دو مطلب متضاد به رشته تحریر درآورده بود، یکی در تأیید پیروزی «‌BREXIT» و دیگری در تأیید شکست آن. او البته بعد از تأیید «‌BREXIT» از طرف مردم به لحاظ منافع شخصی به نفع «‌BREXIT» تصمیم نهایی گرفت و خودش را در رأس هرم موافقین آن قرارداد.

امروز اما اکثریت مطلق مردم بریتانیا به جانسون اعتماد ندارند. آنها به او به عنوان شخصی لاف‌زن، مغرور، از خود‌راضی، ستیزه‌جو، مُردد و در عین حال زیرک و سخن‌ور می‌نگرند؛ به قسمی که نمی‌توان به سهولت از دام اغواگری او رهید. حتی بسیاری از اعضای حزب خود او (محافظه کار) نسبت به او بی‌اعتمادند.

علی‌رغم همه اینها در حال حاضر یک ائتلاف عجیب میان دشمنان اروپا و موافقین آن، به دلیل هراس از فقدان رهبری که می‌تواند منجر به هرج و مرج گردد، گرد او اجماع کرده‌اند. آنها از ترس از دست‌دادن قدرت به این «معجزه» باورمندند که جانسون غیر ممکن را ممکن خواهد ساخت! یعنی هم از یک طرف بر «جرمی کوربین» وNigel Frage (نماینده انگلستان در پارلمان اروپا) غلبه کند و هم «‌BREXIT» را با موفقیت به نتیجه برساند!

حتی اگر او از کاریزمای لازم هم برخوردار باشد، باید در موفقیت او شک کرد زیرا که او فاقد برنامه است. اما به نظر چنین می‌آید که او به صورت تزلزل‌ناپذیری از خود راضی و مغرور است. رویای کودکی او این بود که «پادشاه جهان شود» و اکنون، گرچه که هنوز به درستی نمی‌داند که هدف‌اش از به قدرت‌رسیدن چیست، زیرا که فاقد برنامه است ولی می‌خواهد پا جای پای ترامپ به‌گذارد.

***

بحران امپریالیسم انگلیس با آمدن و رفتن این و یا آن در رأس قدرت حل نه‌خواهد شد. سال‌هاست دوره ابرقدرتی این کشورامپریالیستی به سر آمده و اکنون نقش پادوئی امپریالیسم آمریکا را به عهده گرفته است. راهزنی دریایی انگلیس در روزهای اخیر و بی‌آبرویی او در عرصه جهانی حکایت از ضعف و بحران و پوسیدگی این سیستم کهن استعماری دارد.

https://t.me/totoufan

کانال رسمی تلگرام وابسته به حزب کار ایران – توفان

برگرفته از نشریه توفان الکترونیکی شماره ۱۵۷ مرداد ماه ۱۳۹۸

Print Friendly, PDF & Email