یکشنبه , ۱۷ فروردین ۱۳۹۹
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / در حاشیه حمله وحشیانه به کارگران هپکو اراک

در حاشیه حمله وحشیانه به کارگران هپکو اراک

کارگران هپکو اراک روز دوشنبه در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالبات‌شان مسیر راه‌آهن شمال – جنوب را بستند. این کارگران به «خصولتی‌سازی» کارخانه و همینطور عدم دریافت حقوق معترض‌اند و رژیم سرمایه پاسخ ندای حق‌طلبانه کارگران را با ضرب و شتم و سرکوب داده و شماری را مجروح و قریب به ١٧ نَفَر را بازداشت کرده است.

 

هپکو در سال ۱۳۵۱ در زمینی به وسعت ۹۰ هکتار با هدف مونتاژ ماشین‌آلات راه‌سازی در اراک توسط خانواده رضایی تأسیس شد و از سال ۱۳۵۴ شروع به فعالیت کرد. پس از انقلاب سال ۵۷ این شرکت توسط انقلابیون مصادره شد. و خانواده رضایی مجبور به ترک ایران شدند.

قابل ذکر است که شرکت هپکو در شرایط پیشرفت تولیدی و رضایت نسبی کارگران و کارمندان در سال ۱۳۸۵ بدنبال سیاست‌های نئولیبرالی اصل ۴۴ با قیمتی بالغ بر ۷۴۰ میلیارد ریال به بخش خصوصی واگذار شد و سرمایه‌گذار جدید فعالیت خود را از سال ۱۳۸۶ آغاز کرد. مشکلات این واحد تولیدی یکسال بعد از خصوصی‌سازی و فروش ماشین‌آلات تولیدی آغاز شد، اما به دلیل مشکلات در واردات قطعات اولیه نمود چندانی نداشت تا اینکه از سال ۱۳۹۲ چالش‌های این واحد تولید نمایان شد. در سال ۱۳۹۶ به دلیل کمبود سرمایه در گردش و نبود سفارشات کافی و همچنین ناتوانی در واردات مواد اولیه شرکت نتوانست به شرایط گذشته برگردد و به همین دلیل اردیبهشت ماه سال ۹۷ این شرکت به سازمان خصوصی بازگردانده شد و در خرداد ماه همان سال نیز هیأت مدیره جدید از سوی سازمان خصوصی معرفی و فعالیت خود را آغاز کرد.

اگرچه با تغییر کادر مدیریتی شرکت هپکو کارگران این واحد تولیدی حقوق خود را دریافت می‌کردند، اما تولید مستمر تداوم نیافت و خردادماه امسال هم با انتصاب مدیرعامل هپکو به مدیرعامی شرکت تراکتورسازی تبریز و جایگزین شدن مدیرعامل جدید، مشکلات شرکت بیشتر شد. اکنون چند سالی است که هپکو دچار بحران و مشکل مالی شده است و حتی ماه‌هاست که کارخانه تولید ندارد. کارگران به حق به تعطیلی کارخانه و عدم پرداخت معوقات مزدی خود و این سیاست خانمان‌برانداز نئولیبرالی معترض هستند و در مقابل آن دست به مقاومت زده و می‌زنند. اکنون دغدغه کارگران هپکو همانند کارگران نیشکر هفت تپه بیش از هر چیز واگذاری واحد تولیدی به دولت است تا بتوان با کنترل صحیح‌تر در جهت رونق تولید و حفظ کارخانه و نیروی کار گام برداشته شود. به گفته کارگران معترض هپکو با وجود اعمال تحریم‌ها و جلوگیری از واردات انواع فلزات به کشور، ظرفیت ساخت ماشین آلات ۱۰۰ درصد ایرانی در هپکوی اراک وجود دارد.

امروز کارگران شجاع هپکو اراک با صفی متحد در مقابل این ظلم و زور ایستاده‌اند و برای حقوق حقه خود می‌رزمند. این رزم مشترک نیازمند به همبستگی عمیق‌تر و حمایت گسترده‌تر از سوی سایر کارگران سراسر ایران است، تا بتوان این بورژوازی هار را وادار به عقب‌نشینی نمایند!

اقدامات سرکوب‌گرانه و جنون‌آمیز ضدکارگری رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی علیه کارگرانی که برای مطالبات صنفی و معیشتی خود به میدان آمده‌اند، تماماً به نفع کلان سرمایه‌داران و امپریالیسم و صهیونیسم است و فرجامی جز شکست و خفت برای سردمداران دزد و فاسد حاکم ندارد.

زنده باد کارگران هپکو اراک!

چاره کارگران آگاهی و تشکیلات است!

۲۶ شهریور

برگرفته از نشریه توفان الکترونیکی شماره ۱۵۹ مهر ۱۳۹۸

Print Friendly, PDF & Email