چهارشنبه , ۲۹ آبان ۱۳۹۸
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / در جبهه نبرد طبقاتی، اخبار و گزارشات کارگری مهرماه ۱۳۹۸

در جبهه نبرد طبقاتی، اخبار و گزارشات کارگری مهرماه ۱۳۹۸

در اثر پایداری و مبارزه کارگران و فعالین کارگری، مدنی، هنری، ادبی و … در داخل و خارج از زندان، و مبارزه متحد تشکلات مستقل صنفی و سیاسی در حمایت از مطالبات کارگران و زندانیان سیاسی، به پیروزی مهمی دست یافت و تعدادی از زندانیان آزاد شدند. اگرچه هنوز بخشی از فعالین کارگری در زندان‌اند، اما تا همین که رژیم وادار به عقب‌نشینی گردید، گامی ولو کوچک و هم به پیش است و این امر بر اعتماد به نفس کارگران و روحیه رزمندگی آنها می‌افزاید.

روز شنبه چهارم آبان ۹۸، «سپیده قُلیان»، «عاطفه رنگریز»، «مرضیه امیری»، «ساناز الهیاری»، «امیرحسین محمدی فرد» و «امیر امیرقلی» با قرار وثیقه آزاد شدند. آزادی این عزیزان بر همه کارگران، فعالان کارگری و خانواده‌های آنان مبارک باد! با آرزوی آزادی همه کارگران زندانی و با امید به روزی که هیچ انسان آزاداندیشی به خاطر حق‌طلبی و باورهایش دستگیر و زندانی نه‌شود. می‌بایست با ادامه مبارزه، خواستار آزادی بدون قید شرط «ندا ناجی»، «اسماعیل بخشی» و «عسل محمدی»، «محمد حبیبی» و دیگر زندانیان شد.

مهر ماه، ماه آغاز فراگیری و ماه آغاز به کارگیری آنچه آموخته‌ایم است. ولی افسوس که بعضی از معلمان و دانشجویان در زندان‌اند و یا از مدرسه و دانشگاه اخراج شده‌اند و مسئولین نظام کماکان نمی‌خواهند به‌دانند که نمی‌توان با فریب، استدلالات آبکی و سرکوب راه به جایی بُرد و به مبارزه معلمان و دانشجویان و دانش‌آموختگان پایان داد. و مدارس و دانشگاه‌‌ها را با سیاست «ایران بربادده خصوصی‌سازی» به غارت بُرد و زمینه را برای ورود سرمایه موسسات مالی امپریالیستی آماده کرد. معلمان و دانشجویان و دانش‌آموزان در کنار دیگر زحمتکشان به مبارزه خود علیه رژیم سرمایه‌داری ادامه می‌دهند و قدمی عقب نخواهند نشست. روحانی در استدلالات مزورانه خود، که نشان از ماهیت سیاست‌های نئولیبرالی او و رژیم سرمایه‌داری اسلامی دارد، در آیین بازگشایی دانشگاه‌ها گفت: «دانشگاه را باید به بخش خصوصی وصل کرد. بخش خصوصی آن کسی است که نیمه‌شب هم برای کسب درآمد بیرون می‌رود، منتظر صف و مشتری است، اما کارمند ساعت کاری دارد و منتظر تمام‌شدن مشتری است. کار خصوصی و دولتی فرق دارد و ما باید دانشگاه را به بخش خصوصی نزدیک کنیم …». و حتماً به همین دلیل است که کارخانه‌ها را یکی بعد از دیگری به ورطه ورشکستگی می‌کشانند و جز مفت‌خوری کارخانه‌ها و معادن و … و ملاخوری وام‌های بانکی کاری از دستشان برنمی‌آید. در چنین وضعیتی، که دروغ و فریب به فرهنگ غالب مسئولان تبدیل شده است و هر کسی برای سهم بیشتر از «سفره انقلاب» مدیحه‌سرای مسئولان بالایی نظام می‌شود، است که راهی دیگر برای سهم بَری پیدا می‌شود و آن نیز سبقت گرفتن از همدیگر برای سرکوب مردم و خیانت به ایران و ایرانی است و در چنین حالتی بهشت را نیز با سرکوب کارگران و معلمان و روشنگران جامعه و شرکت در غارت مردم به دست می‌آورند. «قاضی مقیسه» می‌گوید: «با صدور حکم متهمان هفت‌تپه، آخرتم را خریدم». نان «قاضی مقیسه» و امثال او آغشته به خون و رنج کارگران و زحمتکشان است. ولی بی‌دلیل گمان برده‌اند که با دروغ، فریب و سرکوب می‌توانند بهشت خود را بر روی زمین جاودانه سازند. باید به‌دانند که جنبش کارگری کُهن سال و سرد و گرم چشیده ایران، که در پرونده مبارزاتی خود دو «انقلاب مشروطه و بهمن» را دارد و دو کودتا را به خود دیده و علی‌رغم جزر و مَدها و فراز و فرودهای فراوان، به راه خود ادامه می‌دهد و سرانجام با نیروی متحد خود به عُمر گندیده نظام سرمایه‌داری پایان خواهد داد. در اینجا جا دارد تا به سرمایه‌داران و دولت‌های آنان در ایران و جهان از قول «سعدی» گفت: «مگسی کجا تواند که بیفکند عقابی».

در زیر با توجه به محدودبودن صفحات توفان الکترونیک بخشی از اخبار مبارزاتی رخ داده در مهر ماه را می‌آوریم:

Print Friendly, PDF & Email