چهارشنبه , ۲۰ آذر ۱۳۹۸

در جبهه نبرد طبقاتی

اخبار و گزارشات کارگری آبانماه ۱۳۹۸

در حالی که در مهرماه اعتراضات و اعتصابات کارگران و مزدبگیران بی‌وقفه ادامه داشت، سیاست‌های نئولیبرالی دولت و امپریالیست‌ها، تحریم‌ها، شکاف‌های طبقاتی، خط فقر، سبد معیشتی، گرانی، تورم، بیکاری و … فاصله اکثریت مردم زیر خط فقر را با طبقات فوقانی جامعه بیش‌تر کرد و از طرف دیگر مبارزات مردم علیه رژیم سرمایه‌داری جمهوری اسلامی در آبانماه را شدت بیشتری بخشید. آمار به ثبت رسیده از تجمعات اعتراضی در مهرماه امسال، در ۵۹ شهر و منطقه صنعتی از ۲۰۰ اعتراض گذشت. و از آنجایی که حاکمیت نه اراده و نه توان پاسخگوئی به مطالبات مردم را دارد و همچنین نمی‌خواهد به وضعیت نابسامان مردم رسیدگی کند، تنها با فریب و سرکوب، تلاش دارد تا سیاست‌های نئولیبرالی دولت و سازمان‌های مالی جهانی را به مورد اجرا به‌گذارد، اعترضات و اعتصابات را سرکوب نماید؛ بهشت موعود را برای مسئولان و سرمایه‌داران بر روی زمین به‌سازد و زمینه ورود سرمایه خارجی را فراهم نماید. طبیعی است نظامی که مسئولین آن برای راحتی آقازادگان و نازپروردگان سرمایه‌داران، دست به ایجاد مدرسه‌ها و دانشگاه‌های خصوصی و آنچنانی می‌زنند و حقوق‌های نجومی برای خود و اطرافیان و فرزندان و نور چشمی‌هایشان تعیین می‌کنند، نمی‌توانند سیاست دیگری جز تعیین قیمت اجناس با دلار و تعیین اُجرت کارگران و مزدبگیران با ریال اتخاذ کنند. اینان فقط به فکر پایمال‌کردن حقوق محرومین هستند تا بر روی شانه‌های کارگران و زحمتکشان کاخ‌های خود را بنا کنند. در آبانماه بعد از گرانی نان، گوشت، مرغ، تخم مرغ و دیگر اقلام مصرفی و پایین‌آمدن قدرت خرید مردم، قیمت بنزین سه برابر شد. و به همین علت اگرچه آبانماه نیز با اعتصاب و راهپیمائی و اعتراضات دیگر شروع شد، ولی با درگیری‌های خونین در اقصی نقاط کشور به پایان رسید که در ذیل به بخشی از آن‌ها نظری می‌اندازیم:

زندانیان جنبش کارگری

«ندا ناجی» از بازداشت‌شدگان روز کارگر هنوز در بند است. از بازداشت‌شدگان روز کارگر یک نفر هنوز حتی به صورت موقت هم آزاد نشده است. فقط در ۶ ماه گذشته صدها نفر از فعالین حوزه‌های مختلف احضار، بازداشت و زندانی شده‌اند. این عزیزان در مجموع به ۱۰۲۷ سال زندان و ۱۵۰۰ ضربه شلاق محکوم‌ شده‌اند. اگر چه بر اثر حمایت از آن‌ها و فعالیت برای آزادی ایشان عده‌ای از آن‌ها آزاد و یا آزادی موقت را به دست آورده‌اند، ولی هنوز بسیاری از آن‌ها در زندان بسرمی‌برند و یا در انتظار محاکمه در بی‌دادگاه هستند که می‌بایست برای آزادی بی قید و شرط تمامی آن‌ها و دیگر زندانیان سیاسی کوشا باشیم و از پای نه‌نشینیم!‏

۱ آبان

ساعت چهار صبح، پلیس اطلاعات و امنیت شوش به منزل «عماد کثیر»، کارگر نیشکر هفت تپه، هجوم بُرد و ایشان را بازداشت کرد. سندیکای کارگران‌ نیشکر هفت‌تپه این حرکت ضد انسانی را محکوم کرده و خواستار آزادی فوری «عماد کثیر» و دیگر بازداشت‌شدگان هفت‌تپه شد.

«عاطفه رنگریز»، که در اعتراض به رویه‌های غیرقانونی و فراقانونی در طول بیش از ۵ ماه بازداشت خود از تاریخ ۲۴ مهر‌ به اعتصاب غذا دست زده بود، با توجه به پذیرش وثیقه، پس از ۷ روز اعتصاب غذای خود را شکست.

۷ نفر از کارگران بازداشتی آذرآب با قید وثیقه آزاد شده‌اند، اما همچنان از وضعیت سایر کارگران بازداشتی خبری در دست نیست.

۳ آبان

«سپیده قلیان»، دانشجوی دامپزشکی دانشگاه دزفول که اخیراً به ١٨سال حبس محکوم شده است، از روز یکشنبه ٢٨ مهرماه دست به اعتصاب غذای خشک زد. یکی از مطالبات وی در جریان این اعتصاب، حضور هیأت منصفه‌ای از قوه قضائیه در زندان قرچک و رسیدگی به وضعیت اسفبار این زندان عنوان شده است.

۴ آبان

«ساناز الهیاری»، «امیر امیرقلی»، «عاطفه رنگریز»، «محمدحسین محمدی فر» و «مرضیه امیری» با قرار وثیقه آزاد شدند و مورد استقبال جمع کثیری از اعضای سندیکای کارگران شرکت واحد و فعالین کارگری و دانشجویی قرار گرفتند. «سپیده قلیان» نیز با قرار وثیقه از زندان آزاد شد.

 

وثیقه‌های سنگین برای کارگران و حامیان کارگران! – «اسماعیل بخشی» هفتصد و پنجاه میلیون تومان! – «ساناز الهیاری» هفتصد و پنجاه میلیون تومان! – «امیر امیرقلی» هفتصد و پنجاه میلیون تومان! – «مرضیه امیری» هفتصد و پنجاه میلیون تومان! – «عاطفه رنگریز» یک میلیارد تومان! – «سپیده قُلیان» پانصد میلیون تومان! – «عسل محمدی» پانصد میلیون تومان! و این در حالیست که شرکت نیشکر هفت تپه فقط و فقط با مبلغ تقریباً دو برابر میزان وثیقه‌ها یعنی «ده میلیارد تومان» غارت شده است.

۷ آبان

اتحادیه آزاد کارگران ایران ضمن شادباش به خاطر آزادی موقت دستگیرشدگان اول ماه مه، هفت تپه، آذرآب و خانواده‌های ایشان، ادامه بازداشت ظالمانه «ندا ناجی» را که بدون هیچ محاکمه‌ای ماه‌ها، در بازداشت به سر می‌برد، محکوم و خواهان آزادی وی و دیگر بازداشت‌شدگان هفت تپه و دیگر کارگران زندانی شد.

۸ آبان

«اسماعیل بخشی» به طور موقت از زندان اوین آزاد می‌شود. سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه، آزادی موقت «اسماعیل بخشی« را به خانواده و بستگان او به کارگران هفت‌تپه و تمام کارگران و مردم زحمتکش، به تشکل‌های کارگری و فعالین و مدافعان کارگران، تبریک و شاد باش گفته و خواستار پایان دادن به پرونده‌سازی علیه کارگران هفت تپه از جمله «علی نجاتی»، عضو سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه شد.

«محمد خنیفر» دیگر نماینده کارگران نیشکر هفت تپه به ۶ سال زندان محکوم شد.

۱۱ آبان

«عسل محمدی» نیز از زندان اوین آزاد شد. سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه ضمن تبریک به خانواده او، کارگران، و ‌فعالین کارگری، خواهان پایان‌دادن به پرونده‌سازی برای تمامی کارگران و فعالین کارگری و دیگر فعالان در عرصه صنفی و اجتماعی شد.

۱۲ آبان

۱۰۹۵ روز از حبس «محمود بهشتی»، یکی از شریف‌ترین معلمان ایران، گذشت. «محمود بهشتی» در حالی وارد چهارمین سال از دوران حبس خود می‌شود که به علت شرایط بد زندان و اعتصاب غذاهای مکرر در سال ۹۵ نیاز مبرم به خدمات درمانی بیرون از زندان دارد. در حالی که آزادی مشروط شامل این معلم شرافت‌مند می‌شود، برای چندمین بار با آزادی ایشان مخالفت شده است.

۱۴ آبان

کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری نیز ضمن شادباش به خانواده‌های محترم آزاد‌شدگان و تمامی کارگران آگاه، خواهان آزادی فوری و بدون قید و شرط «ندا ناجی» و مختومه اعلام‌شدن پرونده‌های این کارگران و فعالان و همه کارگران حق‌طلب و زندانی شد.

۱۶ آبان

شماری از فعالان سیاسی و مدنی با انتشار نامه‌ای، ضمن هشدار نسبت به از دست‌رفتن سلامت «آرش صادقی» و قرار گرفتن او در شرایط خطرناک، که هر لحظه امکان دارد منجر به اتفاق جبران‌ناپذیری شود، خواهان اعزام فوری این زندانی سیاسی از زندان رجایی شهر به مراکز درمانی تخصصی شدند. «آرش صادقی» از سرطان استخوان رنج می‌برد و پزشکان بارها تأکید کرده بودند که شیمی درمانی و عمل جراحی باید با مراقبت‌های ویژه ۲۰ تا ۳۰ روزه در بیمارستان باشد، نگهداری او در زندان مخاطره‌آمیز است.

۱۷ آبان

کانون نویسندگان ایران درباره‌ حکم زندان دو تن از اعضا کانون بیانیه‌ای صادر کرد که در آن آمده است: «در ادامه‌ خشونت‌های گسترده، سرکوب، بازداشت و صدور احکام سنگین برای کارگران، روزنامه‌نگاران و فعالان حقوق کارگری که در جریان اعتصاب‌ها و اعتراض‌های مسالمت‌آمیز خواستار حقوق و مطالبات خود بودند و پیرو سیاست‌های منکوب‌کننده دستگاه‌های امنیتی و قضایی، در تاریخ ۶ اردیبهشت ۱۳۹۸ علیرضا ثقفی خراسانی، عضو کانون نویسندگان ایران و کانون مدافعان حقوق کارگر و هاله صفر زاده، معلم، فعال کارگری و عضو کانون نویسندگان ایران به همراه هفت تن دیگر از فعالان کارگری در پارک جهان نمای کرج بازداشت شدند، به‌قرار گزارش‌ها به‌جز این دو عضو کانون نویسندگان و پروین محمدی، سایر بازداشت‌شدگان پس از ساعاتی بازجویی و آزاد شدند. … کانون نویسندگان ایران با دفاع از حق ایجاد سندیکا، انجمن، اتحادیه، جمعیت‌ها و دفاع از حق ابراز نظر، اعتراض و آزادی بیان همه افراد و تشکل‌ها، اتهام‌های وارده را به‌شدت محکوم کرده و خواهان لغو فوری و بی‌قیدوشرط حکم‌های صادره است.»

۱۸ آبان

سی و یکمین روز نافرمانی «محمد حبیبی»، «فرهاد میثمی»، «برزان محمدی» و «مهدی مسکین نواز» در اعتراض به تضییع حقوق زندانیان در اوین. در پی این اعتراض «محمد حبیبی» و «فرهادمیثمی» ممنوع الملاقات شده اند.

‍۹ زندانی سیاسی در راستای به دست‌آوردن امکانات درمانی برای زندانیان سیاسی بیانیه‌ای صادر کردند که در آن آمده است: «همچنین ما زندانیان سیاسی بند ۸ اوین با امضای این بیانیه به عنوان دومین بیانیه مشترک در طول سه ماه گذشته، بر عزم راسخ خود در مبارزه برای تأمین بیمه درمانی زندانیان و درمان آنان در مراکز درمانی مجهز پای می‌فشاریم و بدین وسیله بار دیگر مردم آزاده ایران و نهادهای بین‌المللی حقوق بشری را جهت جلوگیری از وقوع فاجعه‌ایی هولناک در زندان‌های کشور به استمداد می‌طلبیم. فردا برای جلوگیری از مرگ خاموش و دردناک هزاران زندانی دیر است».

۲۰ آبان

«علی نجاتین، عضو سندیکای کارگران هفت‌تپه و کارگر بازنشسته در دادگاهی فرمایشی محاکمه شد‌. دو اتهام واهی «علی نجاتی»، اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی و خارجی کشور و فعالیت تبلیغی علیه نظام می‌باشد. برخوردهای غیرقانونی قاضی «مقیسه» باعث شد که «علی نجاتی» در دادگاه دو بار از قرص زیر زبانی استفاده کند. سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه برگزاری این دادگاه فرمایشی و ضد کارگری را محکوم کرده و خواهان بسته‌شدن همه پرونده‌های کارگران هفت تپه شد.

۲۱ آبان

چهار تن از مادران پارک لاله با اسامی «ژیلا مکوندی»، «عشرت بستجانی»، «زهرا رفیعی» و «راحله راحمی‌پور» توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند.

۲۷ آبان

«سها مرتضایی»، دانشجوی ستاره‌دار، شب گذشته به همراه «امیر فرصتی»، دانشجوی موسیقی هنرهای زیبا و «نرگس باقری»، از دانشگاه هنر در خوابگاه دانشجویی بازداشت شدند.

 

هفت تپه

۱ آبان

تجمع و تحصن اعتراضی کارگران نیشکر هفت تپه در سی امین روز اعتراض، به اخراج همکاران خود، خصوصی‌سازی شرکت و برای آزادی کارگران زندانی.

۱۱ آبان

حدود صد نفر از کارگران بازنشسته نیشکر هفت تپه امروز صبح یازده آبان، روبروی دفتر مدیریت شرکت جهت دریافت سنوات سال‌های ۹۶ و ۹۷ دست به تجمع زدند.

۱۴ آبان

تجمع اعتراضی جمعی از کارگران نیشکر هفت تپه در اعتراض به عدم دریافت مطالبات مزدی خود ازجمله حق بیمه و سنوات، در مقابل دفتر مدیریت این شرکت.

۱۵ آبان

تجمع و اعتصاب کارگران کارد به استخوان رسیده نیشکر هفت تپه در مقابل ساختمان مدیریت شرکت در اعتراض به پاسخ نگرفتن مطالبات خود.

۱۷ آبان

تعداد زیادی از کارگران در تجمع اعتراضی و اعتصاب در مقابل دفتر مدیریت شرکت تجمع کردند. سندیکای کارگران نیشکر هفت‌تپه اعلام کرد: این کارگران مانند روزهای قبل بر مطالبات خود تأکید کرده و خواستار احقاق حقوق خود شدند. اهم مطالبات کارگران هفت تپه بدین شرح است: ۱ – پرداخت فوری و بدون قید و شرط حقوق و مزایای معوقه. ۲ – توقف فوری تجزیه املاک شرکت و توقف واگذاری هرگونه اموال و املاک به دیگران.۳ – لغو خصوصی‌سازی و واگذاری شرکت به دولت با نظارت نمایندگان مستقل کارگران هفت تپه.۴ – بازگشت به کار تمامی همکاران اخراجی.۵ – لغو احکام صادره و تعقیب قضایی علیه همکاران و حامیان کارگران.

۱۸ آبان

ششمین روز از دور جدید اعتصاب کارگران نیشکر هفت تپه برگزار شد و تعداد زیادی از کارگران که عمده آنان از بخش کشاورزی بودند، در اعتصاب شرکت کرده بودند.

۱۹ آبان

جمعی از کارگران مجتمع کشت و صنعت هفت تپه که تعدادشان بیش از ۵۰۰ تن برآورد شده است، در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالبات‌شان، در مقابل دفتر مدیریت این شرکت دست به تجمع زدند.

۲۱ آبان

کارگران بخش کشاورزی مجتمع هفت تپه در اعتراض به پرداخت‌نشدن مطالبات مزدی خود بار دیگر مقابل محل کار خود تجمع کردند.

۲۲ آبان

بیش از هزار نفر از کارگران نیشکر هفت تپه در اعتراض به پرداخت‌نشدن دستمزدهای خود و همچنین نداشتن امنیت شغلی و بازگشت به کار همکاران اخراجی خود، و برچیده‌شدن بخش فاسد خصوصی، دست به اعتراض و راهپیمایی زدند.

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه از اعتصاب کارگران به جان آمدهی نیشکر هفت تپه حمایت می‌کند و خواهان رسیدگی فوری به خواسته‌های کارگران و توقف پرونده‌ سازی علیه کارگران و آزادی بی‌قید و شرط‌ شان می‌باشد.

۲۳ آبان

تمامی بخش‌های کشت و صنعت نیشکر هفت تپه، در اعتراض به واگذاری شرکت به بخش خصوصی که باعث عدم امنیت شغلی کارگران شده است، و همچنین تمدید و تجدید‌نشدن به موقع دفترچه‌های درمانی کارگران و پرداخت‌نشدن بیش از دو ماه دستمزد و عدم بازگشت به کار همکاران اخراجی و در نهایت پایان‌دادن به پرونده‌سازی‌های مختلف علیه فعالان کارگری دست به اعتراض و اعتصاب زدند.

 

بازنشستگان

دعوت به تجمع اعتراضی در ۱۹ آبان با امضاء بیش از ۳۰ تشکل مستقل شاغلان و بازنشستگان کشوری، لشگری و تأمین اجتماعی. در این دعوتنامه آمده است که: «ما بازنشستگان بار دیگر در مقابل بی‌توجهی مسئولان، در یک حرکت متحدانه، در مصاف با شرایطی بی‌سابقه از فقر و فلاکت تحمیلی تجمع خواهیم کرد. … تنها راه برون رفت از شرایط فعلی اتحاد و یکپارچگی بازنشستگان و همه مزد بگیران حول مطالبات مشترک، با حضور گسترده و خستگی‌ناپذیر در تجمعات و اعتراضات بطور مستمر می‌باشد. در پی فراخوان تجمع گروه‌های بازنشستگان، ما امضاء‌کنندگان این بیانیه، روز یکشنبه ۱۹ آبان، مقابل مجلس و سازمان برنامه و بودجه گرد هم خواهیم آمد و دادخواهی خود علیه وضعیت غیر قابل تحمل موجود را تا رسیدن به مطالبات به حق‌مان همگام و همصدا فریاد خواهیم زد».

۷ آبان

گروهی از بازنشستگان فولاد در ادامه پیگیری مطالباتی، فراخوانی برای برگزاری تجمع داده‌اند. در این فراخوان از عموم بازنشستگان فولادی و معدنی خواسته شده در تاریخ ۹۸/۸/۱۲ جلوی وزارت تعاون و رفاه در تهران تجمع نمایند.

۱۲ آبان

تجمع جمعی از بازنشستگان فولاد در اعتراض به پرداخت‌نشدن مطالبات معوقه خود در مقابل وزارت تعاون و کار در تهران.

۱۹ آبان

بازنشستگان سراسر کشور با حضور در تجمع اعتراضی به شرایط سخت اقتصادی و معیشتی و بی‌توجهی و بد‌قولی و عهد‌شکنی دولت، مجلس و رئیس سازمان برنامه و بودجه، شعارهائی حق‌طلبانه سر دادند. نیروهای لباس‌شخصی و پلیس ضدشورش از همان ساعات اولیه در اماکن برگزاری تجمع حضوری پُر رنگ داشتند. در این تجمع قطعنامه‌ای صادر شد که در آن می‌خوانیم: «به دنبال حرکت‌های مطالبه‌گرایانه قبلی و نظر به این که دولت و مجلس همچنان بر عدم اجرای قانون و استمرار تبعیض در حق ما بازنشستگان مُصر می‌باشند، بار دیگر دست در دست هم یکپارچه به مصاف با فرق و تبعیض برآمده و خواستار برقراری عدالت و اجرای قانون هستیم. … ما باز نشستگان امروز در این مکان در تجمع اعتراضی خود بار دیگر مطالبات خود را طرح کرده و تلاش‌مان را تا رسیدن به همه آنان ادامه خواهیم داد…». نیروهای سرکوب‌گر امنیتی ۲۰ نفر از بازنشستگان عزیز را دستگیر کردند. شورای بازنشستگان ایران پیرامون لشگرکشی علیه تجمع بازنشستگان بیانیه صادر کرد که در آن آمده است: « … بازنشستگانی که پس از سال‌ها زحمت، با توجه به صندوق‌های غارت‌شده و معیشت چهار برابر زیر خط فقر، وضعیت نابسامان درمان و بهداشت زندگی می‌کنند، چیزی برای از دست دادن ندارند که با این فشارهای سیستماتیک به عقب‌نشینی تن دهند. ما ضمن محکوم‌نمودن این لشگرکشی شدید علیه بازنشستگان به نهادهای مسئول اعلام می‌داریم که این تعرض آشکار به مطالبه‌گری بازنشستگان بی‌پاسخ نخواهد ماند و تا رسیدن به خواسته‌هایمان، همچنان به پیگیری مطالبات خود ادامه خواهیم داد».

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه حمله به تجمع اعتراضی بازنشستگان در مقابل مجلس را قویاً محکوم کرده و‌ خواستار آزادی فوری و بی ‌قید و شرط تمام بازداشت‌شدگان می‌باشد.

۲۱ آبان

جمعی از بازنشستگان در اعتراض به عدم رسیدگی به مطالبات خود در مقابل ساختمان مجلس شورای اسلامی در تهران دست به تجمع زدند که با یورش نظامیان و نیروهای امنیتی و لباس شخصی‌ها سرکوب شد.

 

آذرآب

۱ آبان

اتحادیه جهانی صنایع با فرستادن نامه‌ای به «حسن روحانی»، از کارگران آذرآب اراک اعلام حمایت نموده و اعتراض خود را به سرکوب کارگران اعلام داشت. در این نامه آمده است: «یک بار دیگر، اتحادیه جهانی صنایع از دولت ایران می‌خواهد تا از استانداردهای اصلی کار ملی و بین‌المللی پیروی کند و به تبع آن، به سرکوب کارگران که از حق قانونی خود برای تجمع مسالمت‌آمیز در ملاء عام استفاده می‌کنند، خاتمه داده و فوراً تمام کارگران آذرآب را آزاد کنید».

۳ آبان

رئیس شورای اسلامی کار آذرآب از تداوم بازداشت ۳ تن از کارگران این شرکت از میان ۴۱ کارگر بازداشتی این مجموعه خبر داد و گفت یک کارگر دیگر نیز برای روز شنبه به پلیس امنیت احضار شده است. ۲۱ تن از کارگران واحد صنعتی آذرآب در جریان تجمع اعتراضی روز ۲۸ مهرماه که با دخالت نیروهای پلیس به خشونت کشیده شد و تعدادی دیگر نیز پس از احضار در روزهای پس از تجمع بازداشت شده بودند.

۶ آبان

سه کارگر بازداشتی آذرآب اراک با سپردن وثیقه آزاد شدند. بر این اساس تمام ۴۲ کارگر آذر آب که در جریان اعتراضات بازداشت شده بودند،‌ آزاد شدند.

۱۱ آبان

کارگران کارخانه آذرآب در ادامه اعتراضات دامنه‌دارشان نسبت به بلاتکلیفی شغلی و معیشتی دست به تجمع مقابل ساختمان مدیریت شرکت زدند. اعتراض‌های کارگران آذرآب نسبت به بلاتکلیفی شغلی و معیشتی و وعده‌های توخالی مسئولان همچنان در این واحد صنعتی ادامه دارد. کارگران آذرآب در راه دست‌یابی مطالباتشان مبنی بر تعیین تکلیف با سهام‌داران و پرداخت فوری حقوق ماه‌های شهریور و مرداد کماکان از رفتن بر سر کار خود‌داری می‌کنند.

 

هپکو

۱۴ آبان

بعد از کِش‌وقوس‌های فراوان در رابطه با خصوصی‌سازی هپکو و ایجاد مشکلات متعدد برای این شرکت، در نهایت متأسفانه ۱۴ آبان ماه بیش از ۱۲ میلیارد سهم این شرکت تولیدی دوباره به سازمان خصوصی‌سازی واگذار شد و با این کار رژیم اسلامی نشان داد که مرغ یک پا دارد و تصمیمی برای پایان‌دادن به‌ «خصوصی سازی» و یا در ‌واقع به «غارت» ندارد و مُلاخوری ادامه خواهد داشت و کارگران می‌بایست به مبارزه متحد و متشکل خود ادامه دهند.

 

شرکت واحد

۶ آبان

سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران با صدور بیانیه‌ای برخوردهای پلیسی، امنیتی با کارگران نیشکر هفت تپه، هپکو، آذر آب و دیگر بخش‌های کشور را محکوم ساخت و خواستار آزادی بازداشت‌شدگان گردید. در این بیانیه آمده است: «…با خصوصی‌سازی سرمایه‌های کشور را به تاراج برده‌اند و کارخانه‌های بزرگ و مهمی نظیر نیشکر هفت‌تپه و هپکو، آذرآب و … را که از نظر تولید در خاورمیانه مطرح بودند، به ورشکستگی کشانده‌اند و کارگرانی چون «اسماعیل بخشی» را که مخرب‌بودن سیاست‌های خصوصی‌سازی و بی‌لیاقتی مدیران را فریاد زد، به اتهامات واهی به زندان کشاندند و از سر استیصال شوهای تلویزیونی ورشکسته برای گمراه‌کردن مردم براه انداختند. … سندیکای کارگران شرکت واحد اتوبوسرانی تهران و حومه خود طعم تلخ سرکوب زندان و پرونده‌سازی و نمایش‌های تلویزیونی از سوی نهادهای امنیتی و صاحبان قدرت را سالیان سال چشیده و با این وجود تا امروز همچنان از حقوق کارگران دفاع کرده است و اتحاد و همبستگی را به خوبی تجربه کرده است. پس به کارگران نیشکر هفت تپه و هپکو و آذرآپ نوید می‌دهد در صورت همبستگی و اتحاد قطعاً به خواسته‌های به حق‌تان خواهید رسید. ما باید این واقعیت را به‌پذیریم که کارگران باید روی خودشان و ایستادگی و مقاومت‌شان حساب کنند، چرا که در چهل سال گذشته ثابت شده است که هیچ اراده و برنامه اقتصادی تاکنون چه از طرف حاکمیت و چه از طرف دولت‌های مختلف برای سامان‌دادن به وضعیت اسفبار معیشتی کارگران وجود نداشته و نخواهد داشت و هرگز روزی نبوده است که از روز قبل وضعیت مزدبگیران و کارگران بهتر شده باشد؛ بنا به درک همین وضعیت، کارگران باید بسوی ایجاد تشکیلات مستقل از کارفرماها و دولت و نهادهای دولتی همچون خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار حرکت کنند تا سازمان‌یافته برای معیشت و زندگی بهتر تلاش نمایند».

 

فرهنگیان

۱۲ آبان

تعدادی از معلمان حق‌التدریس و نهضت سوادآموزی، در اعتراض به عدم تبدیل وضعیت استخدامی و وضعیت معیشتی خود، در مقابل مجلس تجمع کردند. آنها خواستار تعیین تکلیف وضعیت‌شان شدند.

تجمع سرباز معلمان در مقابل مجلس

۱۳ آبان

تعدادی از معلمان حق‌التدریس و نهضت سواد آموزی با تجمع در مقابل مجلس خواستار تعیین تکلیف وضعیت‌شان شدند.

۲۳ آبان

بیانیه حمایت بیش از دویست نفر از فعالان صنفی معلمان از آقای «حمید رحمتی»، معلم و فعال صنفی شهرضا.

 

کارگران دیگر

۱ آبان

در روزهای گذشته تقریباً یک روز در میان، اعتراض کارگران کارخانه کنتورسازی ایران ادامه داشته‌ است. کارگران با انتقاد از بلاتکلیفی ایجاد شده، خواستار بازگشت به زیرمجموعه دولت هستند و مهم‌ترین مطالبه‌ آن‌ها خلع ید از بخش خصوصی و دولتی‌شدن مجموعه است.

کارگران شرکت پاژن در نسیم شهر در اعتراض به دریافت‌نکردن ۷ ماه حقوق خود تجمع اعتراضی و اعتصاب کردند.

کارگران فضای سبز شهرداری شاهین شهر در اعتراض به لغو قرارداد با شرکت پسماند و بازیافت شاهین شهر و واگذاری به بخش خصوصی در مقابل ساختمان شورای شهر شاهین شهر در استان اصفهان تجمع اعتراضی برگزارکردند.

تعدادی از اعضای تعاونی مسکن صنم، مسکن ۱۴۸۳ و خواهران شهرستان سنندج و تعاونی مسکن ۱۹۵ نساجی کردستان در اعتراض به عدم تحویل واحدهای خود بعد از ۱۸سال مقابل استانداری کردستان تجمع اعتراضی برگزار کردند.

جمعی از کارگران حمل و نقل خلیج فارس، در اعتراض به اخراج شماری از کارگران و همچنین تبدیل وضعیت قرارداد از حالت قرارداد مستقیم به پیمانکاری و عدم پاسخ‌گوئی مقامات به خواسته‌هایشان در مقابل فرمانداری شهرستان اسلام‌شهر دست به یک تجمع اعتراضی زدند.

تجمع اعتراضی رانندگان استیجاری شهرداری رشت در اعتراض به عدم پرداخت مطالبات مزدی چهار ماهه خود مقابل ساختمان شهرداری رشت.

۲ آبان

اعتراض کارگران کارخانه آب معدنی داماش نسبت به تأخیر در پرداخت چند ماه از دستمزد‌‌شان.

تجمع کارگران فضای سبز منطقه ۱۲ شهرداری شاهین شهر در اعتراض به اخراج دسته جمعی آن‌ها انجام شد. این کارگران که ۱۰ تا ۱۵ سال سابقه کار دارند، اخراج شده‌اند و به جای آنان بازنشستگان را با نصف حقوق به کار گرفته‌اند.

بیش از ۸۰۰ نفر از کارگران کارخانه کاشی‌ کاژه اسلام‌‌آباد غرب در اعتراض به تعطیلی کارخانه برای دومین‌بار طی هفته جاری اقدام به برگزاری تجمع اعتراضی کردند.

۳ آبان

تجمع کارگران پتروشیمی فارابی ماهشهر در روزهای اخیر در اعتراض به بی‌توجهی مقامات به خواسته‌هایشان می‌باشد. کارگران با برپایی اعتصاب و تجمع مقابل ساختمان مرکزی این شرکت و سر دادن شعارهای اعتراضی نسبت به عدم اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل، قطع خدمات رفاهی و اخراج تعدادی از همکاران خود، اعتراض کردند.

۴ آبان

تجمع کارگران روغن نباتی گلنار کرمان در نماز جمعه این شهر در اعتراض به وضعیت معیشتی و دریافت نکردن پنج ماه حقوق.

کارگران تعمیرات فاز ۱۲ پارس جنوبی در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدهایشان اقدام به برپایی تجمع اعتراضی کردند.

۵ آبان

جمعی از کارکنان بخش خدمات بیمارستان شهید جلیل یاسوج در اعتراض به اخراج خود و همکاران‌شان از کار و همچنین معوقات مزدی، در مقابل ساختمان دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی استان کهگیلویه و بویراحمد، دست به تجمع اعتراضی زدند. این معترضان دیروز و هفته گذشته نیز برای پیگیری مطالبات‌شان تجمع اعتراضی برگزار کرده بودند.

۶ آبان

کارگران راه‌آهن بندرعباس برای اعتراض به عدم پرداخت چندین ماه دستمزد معوقه خود دست از کار کشیدند.

اعتصاب کارمندان و کارگران اداره آبفا بندر ماهشهر در پی عدم پرداخت حقوق چند ماهه. عدم پرداخت حق بیمه نیروی رسمی ۴ ماه و نیروهای پیمانکار ۸ ماه.

۷ آبان

تجمع کارگران سازمان عمران زاینده‌‌رود شهر چادگان در اعتراض به وضعیت قراردادهای سازمان و وضعیت معیشتی کارگران.

تجمع اعتراضی کارگران پایگاه‌های میراث فرهنگی کشور نسبت به بلاتکلیفی شغلی و وضعیت نامناسب معیشتی خود همچنان ادامه دارد. کارگران معترض که بیش از ۷۰۰ نفر هستند از سه ماه پیش تاکنون به بهانه نبود اعتبار هیچ دستمزدی دریافت نه‌کرده‌اند.

۸ آبان

کارکنان و کارمندان بیمارستان خمینی کرج در اعتراض به پاسخ‌نگرفتن مطالباتشان، در خیابان بهشتی کرج تجمع کردند و خیابان را بستند.

۱۱ آبان

جمعی از کارگران شاغل و بازنشسته‌ مخابرات تبریز با جمع‌شدن مقابل مخابرات منطقه آذربایجان شرقی به عدم اجرای قانون اعتراض کردند.

۱۲ آبان

همزمان با صد و چهل و چهارمین جلسه علنی شورای شهر تبریز، کارگران سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری تبریز که حدود پنج ماهی می‌شود در این سازمان مشغول به کار هستند، ولی در این مدت هیچ‌گونه حقوقی دریافت نکرده و بدون بیمه کار کرده‌اند، با تجمع در صحن علنی شورای شهر اعتراض‌شان را نسبت به بلاتکلیفی شغلی و معیشتی به نمایش گذاشتند.

کارگران شرکت مخابرات آذربایجان شرقی در اعتراض به بی‌توجهی مسئولان این شرکت در رابطه با مطالبات‌شان در محوطه این اداره دست به تجمع اعتراضی زدند

صدها کارگر پارس جنوبی طی نامه‌ای سرگشاده خطاب به مسئولان منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس (عسلویه) اعتراض خود را نسبت به شرایط اسفناک شغلی و زیستی کارگران پیمان‌کاری این منطقه، رسانه‌ای کردند. این کارگران تأکید کردند در صورت عدم توجه به نامه آن‌ها، به تجمع اعتراضی اقدام خواهند کرد.

کارکنان شرکت شایگان مهر آپادانا در سیستان و بلوچستان، در اعتراض به پرداخت‌نشدن ۶ ماه حقوق و سایر مطالبات خود در محل کارگاه این شرکت تجمع کردند.

۱۳ آبان

تجمع اعتراضی کارگران سازمان عمران در اعتراض به بلاتکلیفی وضعیت قراردادهای کار خود در ورودی دهکده فرهنگی تفریحی عمران زاینده رود برای هشتمین بار.

۱۴ آبان

جمعی از پیمانکاران شهرداری تهران، در اعتراض به پرداخت‌نشدن مطالبات مزدی‌شان، در مقابل ساختمان شورای قلابی شهر تهران تجمع کردند.

۱۸ آبان

کارگران پروژه مرمت ارگ قدیم بم در اعتراض به تعویق سه ماه حقوق دست از کار کشیده و محل کار خود را ترک کردند.

تجمع اعتراضی جمعی از کارگران شهرداری پارس‌آباد به خاطر دریافت‌نکردن حقوق و مزایای خود در مقابل شهرداری.

کارگران شاغل شرکت آب و فاضلاب روستایی شهرستان مشکین شهر در اعتراض به عدم پرداخت مطالبات مزدی خود دست به تجمع زدند.

۱۹ آبان

گروهی از کارگران شرکت قند شوش برای دومین روز متوالی در اعتراض به وضعیت شغلی خود و اعزام به مرخصی اجباری خود و همکاران‌شان توسط کارفرما، در مقابل ساختمان فرمانداری این شهرستان، تجمع اعتراضی برگزار کردند.

۲۰ آبان

۲۵۰ مهندس صنعت ساختمان استان فارس به نمایندگی بیش از سه هزار مهندس ذی‌صلاح در مقابل ساختمان مرکزی شهرداری شیراز تجمع کردند.

تجمع اعتراضی و اعتصاب جمعی از کارگران پالایشگاه بید بلند ۲ بهبهان.

کارگران متروی اهواز در اعتراض به بلاتکلیفی شغلی و معیشتی خود مقابل استانداری تجمع اعتراضی برگزار کردند.

۲۱ آبان

کارگران واحد خدمات موتوری شهرداری شوشتر که به صورت پیمانکاری مشغول کارند، با تجمع مقابل ساختمان شورای شهر خواستار پیگیری وضعیت شغلی و استخدامی خود با کارفرما شدند.

 

تظاهرات مردمی

اعتراضات به گران‌شدن قیمت بنزین از روز جمعه ۲۴ آبان ماه آغاز و در روزهای بعد شدت گرفت و گفته می‌شود کماکان نیز ادامه دارد. تاکنون صدها تن از شهروند کُشته و یا زخمی و هزاران نفر نیز در شهرهای مختلف ایران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شدند. اعتراض به گران‌شدن بنزین در بیش از صد شهر ایران نشان داد که رژیم مقدس! مردم را دست کم گرفته است.

طی روزهای پایانی آبان برخی دانشجویان و فعالان صنفی دانشجوئی توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. بَنابر اطلاع فعالان دانشجویی در ایران، «سها مرتضائی»، دانشجوی محروم از تحصیل، «امیر فرصتی»، «نرگس باقری»، «ملیکا قرگوزلو»، «کامیار ذوقی»، «علی نانوایی» و «محمدامین حسینی» افرادی هستند که تا این لحظه بازداشت و هویت آن‌ها احراز شده است. گفته می‌شود این بازداشت‌ها پس از تجمعات دانشجوئی و اعتراضات مردمی به گرانی قیمت بنزین، توسط نهادهای امنیتی صورت گرفته است.

‏«سپیده قُلیان» در صف معترضین با پلاکارد «بنزین را ۳۰۰ درصد گران کردید! حقوق ما را اضافه کردید؟» مجدداً توسط نیروهای انتظامی دستگیر شد.

سرویس اینترنت و ارتباط با شبکه جهانی در ایران از روز شنبه ۲۵ آبان، به دلیل آغاز اعتراضات، از سوی مقامات سرکوب‌گر حکومت قطع شده است.

کانون نویسندگان ایران روز چهارشنبه ۲۹ آبان در اعتراض به سرکوب مردم معترض بیانیه‌ای منتشر کرد که در آن آمده است: «برآمدن دوره‌ای اعتراض‌های گسترده در ایران گواه حل‌نشدن مسائل و مصائب مزمنی است که گریبان جامعه را در چنگ گرفته است. هر بار که صاحبان قدرت با استفاده از قوه‌ی قهریه اعتراض‌ها را پس‌زده‌اند، زمانی دیگر با توان، سرعت و خشم بیشتر سر برآورده است؛ چنانکه دور تازه‌ی اعتراض مردم که از ۲۴ آبان آغاز شده به سرعت گسترش یافت و دامنه‌اش در کمتر از ۲۴ ساعت به ده‌ها شهر کوچک و بزرگ رسید. … کانون نویسندگان ایران مقابله‌ی خشونت‌بار با آزادی بیان مردم را محکوم می‌کند و خواهان رهایی همه‌ی بازداشت‌شدگان اعتراض‌های اخیر است و هشدار می‌دهد: حاکمان به جای تحقیر، تهدید و سرکوب معترضانی که جز فریاد سلاحی ندارند، به حق آزادی بیان آنها تمکین کنند، نیروهای امنیتی و انتظامی را با آلات و ادوات سرکوبگری‌شان از خیابان‌ها جمع کنند و به مردم فرصت اعتراض و بیان خواسته‌هایشان را بدهند».

 

در حالی که هزینه سالانه مدرسه آقازادگان با «ژن خوک»، حدود پنجاه میلیون می‌باشد و تمامی مسئولان در کاخ‌های آنچنانی مشغول عیش و نوشی هستند که برای مردم عادی گناه کبیره و سزاوار عقوبت الهی است، بنزین لیتری سه هزار تومانی ارزان نیز می‌باشد و می‌بایست همچنین منتظر گران‌تر شدن آن باشیم. و این آن چیزی نیست که ناراحتی و نگرانی برای مسئولان و سرمایه‌داران داشته باشد که خط فقر از هشت میلیون تومان نیز گذشته است. ولی فشار بیش از حد و طاقت‌فرسای گرانی و بیکاری و بی پولی، صبر مردم را به پایان رساند و خشم آنان را موجب گشت و در بیش از صد شهر به پیکاری بی‌امان دست زدند و اگر چه با سرکوبی وحشیانه و خونین روبرو گشتند، ولی نشان دادند که مبارزه مردم جان به لب رسیده وارد عرصه درگیری عیان برای براندازی قدرت زالوصفتان حاکم شده است و دیگر نه تنها به هیچ جناحی چشم امید ندارند، بلکه علیه کلیت نظام به خیابان آمده‌اند. و در همان حال مسئولان نظام سرمایه‌داری اسلامی نیز نشان دادند، همان‌گونه که خیال عقب‌نشینی در زمینه خصوصی‌سازی و اجرای سیاست‌های نئولیبرالی ندارند و می‌خواهند به غارت تمامی اموال مردم این مرز و بوم ادامه دهند، ذره‌ای نیز خیال عقب‌نشینی در مقابل مردم را ندارند و نمی‌خواهند فضایی قابل تنفس به وجود بیاورند. در چنین حالتی چه باید کرد؟ آیا می بایست هر از چند گاهی بدون برنامه و بدون تشکیلات و رهبری به خیابان آمد و به تلاشی دست زد که یا هیچ نتیجه‌ای نمی‌دهد و یا امکانی برای نتیجه‌گیری دشمنانی بدتر از جمهوری اسلامی فراهم می‌کند؟ طبیعتاً خیر! بلکه می‌بایست به یگانه امکان صحیح متوسل شد و تشکلات مستقل و سراسری صنفی و سیاسی طبقه کارگر را ایجاد کرد، تا طبقه کارگر و مردم قهرمان و مبارز ایران به صلاح سوسیالیسم مسلح گشته و تحت رهبری سازمان‌های صنفی، سیاسی و خصوصا حزب طبقه کارگر بساط جنایت‌کاران جمهوری اسلامی را جاروب کنند و از ورود امپریالیست‌ها و مزدوران‌شان نیز جلوگیری کنند. این تنها راه می‌باشد و راهی دیگر متصور نیست. چاره رنجبران وحدت و تشکیلات است!

برگرفته از توفان الکترونیکی شماره ۱۶۱ اذر ۱۳۹۸

Print Friendly, PDF & Email