چهارشنبه , ۲۰ آذر ۱۳۹۸
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / امپریالیسم آمریکا، اصلی‌ترین دشمن بشریت!

امپریالیسم آمریکا، اصلی‌ترین دشمن بشریت!

پس از انتخاب «دونالد ترامپِ» میلیاردر به ریاست جمهوری آمریکا، آن هم با حدود ۳ میلیون رأی کمتر از «هیلاری کلینتون» و توسط نظام رأی اِلِکترال، که اساس آن برای حفظ قدرت برده‌داران در دوران برده‌داری آمریکا پی‌ریزی شده بود، به نظر می‌آید که پس از سالیان دراز صاحبان اصلی شرکت‌های بزرگ، صنایع عظیم نظامی، بانک‌های غول پیکر، سیاست جدیدی اتخاذ نمودند. به این معنی که زین پس امور کارها و حاکمیت را خود مستقیماً در دست به‌گیرند و دیگر اجازه نه‌دهند احزاب «دموکرات و یا جمهوری‌خواه‌» نقش بازیگران صحنه را اجرا نمایند و طبق روال گذشته، هنرپیشه‌های فاشیستی مثل «ریگان» و یا خانواده درجه دو و سه مانند «کلینتون»ها وآدم گمنام ولی بسیار«مرموذی» بنام «حسین باراک أوباما» را با صرف هزینه‌های سنگین دلار علم کنند، تا غیرمستقیم مجری سیاست‌های پشت پرده‌ای آنها باشند.

خانم «نائومی کلاین» در کتاب «نه گفتن کافی نیست» به درستی می‌گوید: «…. متوجه شدم آنچه در واشنگتن در حال روی دادن است، انتقال معمول قدرت میان احزاب نیست، بلکه تصاحب قدرت آشکار توسط شرکت‌های بزرگ است، همان تصاحبی که ده‌ها سال است که خواهان انجام آن هستند». اکثر کابینه «ترامپ» را آدم‌های میلیاردر تشکیل می‌دهند و به مانند سرمایه‌داران و صاحبان کارخانه‌ها اطرافیان خود را به چشم کارگر و کارمند می‌بینند و مدام در حال عزل و نصب‌شان‌اند. این مولتی میلیاردرها به دنبال چه چیزی هستند؟ پول و باز هم پول. سهم بیشتر از ثروت جهان. غارت و استثمار کشورهای دیگر. برای کسب بیشتر ثروت، انسان و طبیعت را حاضرند نابود کنند که دارند می‌کنند! سود بیشتر و پول بیشر در ذات نظام سرمایه‌داریست که هرگز پایانی بر آن نیست. آخرین آمار منتشرشده از (آکسفام) حاکیست که هشت نفر از کلان سرمایه‌داران جهان‌، نیمی از ثروت دنیا را در اختیاردارند و این ثروت‌اندوزی مرزی ندارد. به عنوان مثال «استیو منوچین»، از اعضای دولت «ترامپ»، که زمانی سرمایه‌گذار گردن‌کلفت بانک (وان وِست) بود، پس از بحران سال ۲۰۰۸، دهها هزار نفر از مردم آمریکا را بی‌خانمان کرد. چنین جانورانی، با جنگ، کشتار، کودتا، توطئه و تحریم، انسان و طبیعت را به نابودی سوق می‌دهند و کشورها را فقیر و فقیرتر می‌کنند، می‌خواهند بر جهان تسلط کامل داشته باشند. با هر کشور مستقل و حتی نیمه مستقل دشمنی می‌ورزند و با حربه «دموکراسی و حقوق بشر و آزادی» تلاش می‌کنند، تا دولت‌های وابسته و مطیع خودشان را بر سر کار بیاورند. و چقدر نادان و یا وطن‌فروش‌اند کسانی که سنگ آمریکای جنایتکار را به سینه می‌زنند.

ریشه همه این تناقضات، عوض‌کردن مهره‌ها، شاخ و شانه کشیدن‌ها برای مردم آمریکا، اتحادیه اروپا، ناتو، چین و روسیه و زیرپا‌گذاشتن قراردادهای بین‌المللی و بالاخره زورگویی‌های آشکار و اتخاذ سیاست‌های دو و چند پهلو و متعاقب آن مورد تمسخر قرار گرفتن در مقابل افکار مردم جهان، نشان و حکایت از افول و پایان ابر قدرتی آمریکا دارد! به هرحال هر پدیده ای در این کائنات پایانی دارد.

امپریالیسم آمریکا به هر دری می‌زند و هر ترفندی به کار می‌گیرد، می‌بیند در عرصه اقتصادی حریف چین نمی‌شود! کلان سرمایه‌دارانش فهمیدند که دوران «رویای آمریکایی» به سرآمده و چاره‌ای بجز جنگ، چه در زمینه اقتصادی و در نهایت نظامی ندارند. با کمی دقت می‌توان دید که در تمام بحران‌های سیاسی و نظامی و در همه جای کره زمین، یک پای ثابت آن آمریکاست! در سخنان «جان ترودل»، شاعر و فعال سیاسی حقیقتی نهفته است، وقتی که می‌گوید: «من به دنبال سرنگونی دولت آمریکا نیستم، دولت شرکتی این کشور خود در حال سرنگونی خودش است»! غُلو نه‌خواهد بود اگر بگوئیم که آمریکا در بحران حل‌نشدنی عمیقی گرفتارآمده. بحران زیرساختی، بحران بیکاری، فساد، موادمخدر، بیش از دو میلیون زندانی در حبس، درگیری‌های هر روزه مسلحانه، که بی‌شباهت به جنگ داخلی نیست وغیره… اما نباید یک نکته اساسی را فراموش کرد و آنهم هار بودن سیستم سرمایه‌داری آمریکا است. این خصوصیتِ هاری در ذات همه امپریالیست‌هاست! منافع نظام سرمایه‌داری به خطر بیفتد، آدم‌کُشانی مانند هیتلر، موسولینی، فرانکوی اسپانیا و پینوشه شیلی را به قدرت می‌رسانند. ولی باید بدانیم که آمریکا هنوز هم بزرگ‌ترین قدرت نظامی دنیاست و بیش از ۸۰۰ پایگاه نظامی در جهان دارد. اگر انسان‌های آگاه و بشریت آزادی‌خواه وعدالت‌طلب برای جامعه بهتر و انسانی‌تر، دست به مبارزه برای رهایی از ظلم و بیداد حکومت‌های مستبد و فاشیست داخلی و پیوند آن با تجاوزات و تحریم‌های ضدبشری امپریالیست‌ها نه‌زنند، بی‌تردید، این بیماری هاری دولت فاشیست آمریکا می‌تواند فاجعه عظیمی برای بشریت و طبیعت ببارآورد و لذا قرن بیست یکم را می‌توان قرن سوسیالیسم یا بربریت نامید!

برگرفته از توفان الکترونیکی شماره ۱۶۱ اذر ۱۳۹۸

Print Friendly, PDF & Email