حزب کار ایران (توفان) به حزب طبقه کارگر ایران بهپیوندید!
ما در بحبوحه یک بحران بهداشتی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی قرار داریم. اشاعه ویروس مرگ آور ( کوید ۱۹) گواهی میدهد که جامعه سرمایهداری، درمان کارگران و بینوایان که هیچ، حتی نمیتواند وسائل لازم کار درمان، برای پزشکان و پرستاران را فراهم کند. ناگفته نماند که نظام سلامت جمعی، به دلیل سالها تقلیل بودجه، کاهش مستمر خدمات پزشکی، درمانی و امدادی، خصوصیسازی به سود گروههای ممتاز به زانو افتاده. «درمان امتیازی»، در حال فروپاشی است. عواقب سیاست سرمایهداری لیبرال، ریاضت اقتصادی، تبدیل سلامت جمعی، همگانی، به یک ماشین پولسازی، دستگاه سودآور، نمیتوانست چیزی غیر از این باشد.
در این بحران، ما شاهد ظرفیت عظیم خلقها برای همبستگی هستیم: بورژوازی طالب «انزوا» ست! فراخوان خلقها همبستگی با امدادگران، تحویل وسائل لازم کار، حمایت واقعی از پزشکان و پرستاران. چون پزشکان و پرستاران برای تضمین سلامت مردم، خدمات امدادی عام، احتیاج مبرمی به منابع انسانی و اقتصادی دارند. وسائل درمان و محافظت برای همه! به این منظور، باید تمام وسائل امداد و درمان خصوصی را مصادره کرد.
حال آنکه سرمایهداران، انحصارات حریص، به فکر کنترل نهادهای همگانی، دستیافتن به منابع اجتماعی افتادهاند در حدی که تا به حال سابقه ندارد، فراخوان طبقه بورژوازی، دول و حکام برای نوعی وحدت ملی و تقویت روحیه شهروندی توام با هراس و شوک روانی، در لوای اپیدمی «کوید ۱۹»، در این راستاست. ولی حیرتآور اینکه کارفرمایان ریز و درشت، در اکثریت قریب به اتفاق، برای تشدید استثمار و برای تحمیل عقبگردی تازه در شرایط کار و زندگی طبقه کارگر هیچ مشکلی ندارند. در چنین شرایطی، رهبران بلندپایه سندیکاهای اصلاحطلب، انگار نه انگار، باز سنگ همدستی و سازش با همین سرمایهداران حریص را به سینه میزنند، آزادی عمل حضرات را تأیید میکنند. گو اینکه دول سرمایهداری، نه فقط به فکر جنگ با این دشمن نامرئی نیستند، بلکه برعکس، حتی جنگ طبقاتی خود را تشدید کردهاند، ولی از کارگران، دانشجویان و خلقها، از مردم میخواهند که مبارزه طبقاتی را تعطیل کنند، برای تحصیل حقوق قانونی خود نجنگند، گرچه بیکاری سیر صعودی دارد، مزدی در کار نیست و نیازهای اجتماعی هم، بیش از پیش، افزایش یافته است.
پس چه زمانی و در چه شرایطی باید برای حق و آزادی، مطالبات فوری و معیشتی، برای عدالت اجتماعی رزمید، یا سلامت و امنیت همگانی را تأمین کرد. بیکاری را از میان بُرد، پرداخت مزد، حمایت اجتماعی و درآمد مکفی برای همه را تضمین نمود. این دولتها هستند که میبایست بودجه کافی برای نیازهای بهداشتی و اقتصادی جامعه داشته باشند. در بسیاری از کشورها، شرایط اضطراری اعلام کردهاند، با این کار حقوق دمکراتیک به حاشیه رفته و به پلیس و ارتش قدرت نامحدود بخشیده است تا امنیت دول امپریالیستی و منافع طبقه حاکم، نه امنیت و منافع مردم، را تضمین کنند. بورژوازی گسترش ویروس (کوید ۱۹) را بهکارمیبرد، تا آزادی کارگران را محدود نماید، جلوی انتقادات را بگیرد و شونیسم و فاشیسم را اشاعه دهد. حتی شرایط جاری و اضطراری را به رُخ میکشد تا اتحادیه اروپا، بانک مرکزی و کمیسیون اروپائی را متمرکزتر کند و قدرت این نهادها را افزایش دهد. تنها کارشان این است که با تزریق نقدینههای کلان (یورو) منافع انحصارات خودی را تأمین کنند و موقعیت اتحادیه اروپا در بحران اقتصادی را تقویت نمایند.
فراموش نکنیم که چطور بانکها و انحصارات در گذشته به نام منافع «خلقها»! کلی پول بلعیدند، چطور این نهادهای کلفت در گذشتههای دور و نزدیک، منافع خود را به قیمت نظام سلامت اجتماعی تأمین کردهاند. وقت آن است که حق و آزادی کارگران در دستور کار قرار گیرد: سرمایه نباید به بودجه ملی دسترسی پیدا کند و استثمار طبقه کارگر جیب پُر سهامداران را پُرتر سازد.
ما خواهان لغو شرایط اضطراری، فراخواندن سربازان از خیابانها و تمام نیروهای حاضر جنگهای امپریالیستی هستیم. اشاعه ویروس (کوید ۱۹) خطری بزرگ برای تمام خلقهای جهان است، خاصه در کشورهائی که نظام سلامتی ضعیف دارند، ناشی از غارت ثروتشان توسط دول امپریالیستی و انحصارات به یاری دول فاسد.
ناگفته نماند طبقه کارگر و تودهها در دوران پیچیده و خطرناکی بهسرمیبرند، با بحرانی عمیق، همهجانبه و ساختاری با کلی تناقضات آشکار و نهان: تضاد میان طبقه کارگر و طبقه بورژوازی، تضاد میان امپریالیسم و خلقها و ملتهای در بند، تضاد میان قدرتهای امپریالیستی و انحصارات، برای تسلط و برتری در جهان. نظام محتضر و مسلط چیزی غیر از استثمار بیشتر و بیحقوقی اجتماعی، غارت بیشتر خلقها، ویرانی و تخریب… برای عرضه ندارد. حال آنکه میلیونها نفر از نتایج اپیدمی رنج میبرند، اولیگارشی مالی جنایتکار دست از سوداگری اضطراری برنمیدارد.
لزوم مبارزه انقلابی برای یک جامعه سوسیالیستی.
ما، احزاب و سازمانهای انقلابی پرولتاریا، کارگران، مبارزان سندیکاها، جوانان، زنان و تودهها را برای یک سازماندهی مستقل… حضور در ساختمان یک جبهه متحد از کارگران، جبهه تودهای، فرا میخوانیم. ما برای یک آینده بهتر مبارزه میکنیم.
سازمان، برای ایجاد یک حزب کمونیست کارگران آلمان
حزب کمونیست کارگران دانمارک – APK
حزب کمونیست اسپانیا ( مارکسیست – لنینیست ) – PCE ( M-L )
حزب کمونیست کارگران فرانسه – PCOF
سازمان برای احیای حزب کمونیست یونان ( ۱۹۵۵ – ۱۹۱۸ )
لاتفرم کمونیست ( مارکسیست – لنینیست ) نروژ – KPML
پلاتفرم کمونیست برای ایجاد حزب کمونیست پرولتاریای ایتالیا
۱۹/مارس/۲۰۲۰
ترجمه و تکثیر از حزب کار ایران (توفان)
برگرفته از توفان الکترونیکی شماره ۱۶۵ فروردین ۱۳۹۹
