شنبه , ۲۹ شهریور ۱۳۹۹
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات نشریه توفان / بحران کرونا هنوز در جهان بیداد می‌کند
The New York Times

بحران کرونا هنوز در جهان بیداد می‌کند

بحران کرونا هنوز بیداد می‌ند و جان انسان‌ها را می‌گیرد. در ابتدا این نظریه اکثریت داشت که این ویروس کُشنده نخست سالمندان، بیماران و اقلیت‌های معینی در جامعه را که کم‌کم آنها را موجودات «اضافی» تعریف می‌کردند، نابود می‌کند، ولی سیر رویدادها و جمع‌آوری اطلاعات نشان داد که این ویروس همه کسانی را هدف می‌گیرد که در زندگی از تغذیه کافی و شیوه‌های مناسب درمانی برخوردار نبوده‌اند و این امر تنها شامل سالمندان و بیماران نیست. در آمریکا سیاهان و لاتین‌تباران و حتی سفیدپوستانی که در فقر زیسته‌اند و از تغذیه مناسب برخوردار نبوده‌اند، بیشتر مبتلا به این بیماری شده‌اند و تعداد قربانیان آنها مستقل از سن آنها بیش‌تر است. از اینرو «ویروس کرونا»، که یک پاندمی جهانی است، در درجه نخست طبقاتی می‌کُشد. با توجه به اینکه دنیای ما به دنیای فقر و ثروت تقسیم شده است و اکثر مردم جهان در سه قاره در شرایط بی‌‌آبی، تغذیه ناکافی، ناامنی، فقدان بیمه‌های درمانی، فقدان مسکن و بهداشت زندگی می‌کنند، آمار قربانیان ویروس چنانچه به این کشورها برسد وحشتناک خواهد بود. ویروس در هندوستان، بنگلادش، آفریقای جنوبی، سواحل غربی آفریقا و برزیل و… بی‌امان همه را مبتلا خواهد کرد. فقدان آمار و بی‌توجهی دولت‌ها و سرپوش‌گذاری بر حقایق و انتشار آمار جعلی دامنه کشتار را وسیع‌تر خواهد کرد. مصالح اقتصادی بر مصالح انسانی چیره می‌گردد و ناتوانی‌های دولت در انجام وظایف خود به عنوان دولت مسئول، در پرده‌ای از دروغ و بی‌خطر جلوه‌دادن «کرونا» پنهان می‌گردد. در اینجا «کرونا» تنها طبقاتی نمی‌کُشد بلکه به صورت ملی هم می‌کُشد.

سرمایه‌داری که ماهیتاً بحران‌زاست از بحران کرونا برای غلبه بر مشکلات خود سوءاستفاده می‌کند و در عین اینکه از پیدایش این بحران در عرصه‌هائی ضربه خورده است، ولی در بسیاری جهات آنرا ابزاری کرده تا بر کاستی‌ها و تنگناهای اقتصادی خویش غلبه کند. کارگران را تصفیه کند، از دولت کمک‌های بلاعوض بگیرد، شعبات کم سود را به بهانه ورشکستگی ببندد و… برای سرمایه‌داری جان انسان‌ها مهم نیست، کسب سود حداکثر مهم است. اخیراً فاش شد که سلاخ‌خانه‌های انحصاری گوشت، برای گردش چرخ تولید و کسب سود حد اکثر، کارگران رومانی و بلغاری را با اطلاع دولت آلمان بدون رعایت مقررات بهداشتی به عنوان بردگان مدرن به کار گمارده و تمام حقوق به رسمیت شناخته شده کارگران معمولی آلمان را از آنها دریغ داشته است. سرمایه‌داران آنها را که با دستمزدهای کم و بخور و نمیر توسط پیمان‌کاران فرعی، که راه فرار از پیگردهای قانونی را بلدند، در اتاق‌های تنگ جا داده و در سه شیفت به هرکدام تشکی به بهای ۲۰۰ یورو برای ۸ ساعت استراحت اجاره داده است. حال «کرونا» دامن این کارگران را گرفته است و کارخانه را به تعطیلی کشانده و شهر را به قرنطینه برده است. عده‌ای از این کارگران، که غیرقانونی کار می‌کردند، فرار کرده‌اند و بیماری را در مسیر خود پخش می‌کنند. این تجربه مجدداً نشان داد که تا زمانی که این بیماری با دقت مهار نشود، چه پیامدهای وحشتناکی می‌تواند داشته باشد. این تجربه نشان داد که برای انحصارات و سرمایه‌داران کلان کسب سود حداکثر است که به حساب می‌آید و آنها برای تحقق این امر به دولت‌ها فشار می‌آورند که در به راه انداختن چرخ تولید و برداشتن قرنطینه تعجیل کنند. همین اقدامات شتابان برای جلب رضایت سرمایه‌داران می‌تواند فاجعه‌زا باشد.

در ایران، که رژیم جمهوری اسلامی مدیریت مبارزه با بحران کرونا را در دست گرفته است، تنها با آمار دروغ و سلب مسئولیت از خود بی‌کفایتی خویش را به جهانیان ثابت می‌کند. تحریمات امپریالیست‌ها تنها یکی از وجوه تعداد بالای قربانیان در ایران است، ولی سیاست‌های نئولیبرالی رژیم جمهوری اسلامی در خصوصی‌سازی بهداشت و سلامت جامعه، بی‌توجهی به سطح زندگی مردم و کارکنان بیمارستان‌ها و یا دستگاه‌ها و تجهیزات بهداشت و سلامتی در ایران، اتخاذ روش «ایمنی گله‌ای» که مردم را گله‌وار تسلیم مرگ می‌کند، دامن‌زدن به فقر، که به قول رئیس جمهور ۶۰ درصد مردم زیرخط فقر زندگی می‌کنند، عدم مبارزه با فساد و دزدی و غارت و… نقش مهمی در سرایت بیماری «کرونا» به اقشار و طبقات مردم و به ویژه فرودستان جامعه ایفاء می‌کند. شرایط یاد شده در ایران موجب گشته‌اند که در هر ۳۳ ثانیه یک نفر به «کرونا» مبتلا گردد. به نوشته اقتصاد نیوز در ۷/۴/۱۳۹۹: «معاون کل وزارت بهداشت گفت: هر ۳۳ ثانیه در کشور یک نفر به کرونا مبتلا می‌شود و هر ۱۳ دقیقه یک نفر هم به دلیل کرونا فوت می‌کند».

«معاون وزیر بهداشت افزود: مهم‌ترین عامل ضرر و مخل به سلامت فقر است. بیماری ناشی از فقر بدترین نوع بیماری‌ها را به وجود می‌آورد. کشور‌ ما هم مثل سایر کشور‌های دنیا ملاحظات اقتصادی را لحاظ کرده است. ولی معاون وزیر بهداشت اشاره نمی‌کند که این فقر محصول حکومت رژیم جمهوری اسلامی در ایران است که از کشور ثروتمندی، که علی‌رغم چهل سال دزدی‌های میلیاردی هنوز نفس می‌کشد، سرزمینی فقیر و بیمار ساخته است. اینکه قربانیان «کرونا» بیشتر فقرا هستند، که به علت فقر مالی نمی‌توانند در خانه بمانند و از تلاش معاش صرفنظر کرده و مقررات و پروتکل بهداشتی را رعایت کنند، امری کاملاً روشن است. این وظیفه رژیم جمهوری اسلامی است که با ایجاد قرنطینه و مسئولیت‌پذیری و تأمین هزینه زندگی مردم از شیوع سرسام‌آور بیماری در ایران جلوگیری کند.

«دویچه وله فارسی» به تاریخ پنجشنبه، ۲۹ خرداد ۱۳۹۹ تحت عنوان: «شرایط ماندن در خانه» از قول خبرگزاری ایسنا، که گزارشی را از هرمزگان ارسال کرده و به ناکافی بودن حمایت‌های مسئولان دولتی از مردم پرداخته است، اشاره دارد. در گزارش این خبرگزاری و به نقل از «رضا صادقی»، یکی از هنرمندان استان هرمزگان، آمده است: «بیان جمله «در خانه ماندن» بسیار ساده است. اما شرایط ماندن مردم در خانه هم باید فراهم شود». «رضا صادقی» در گفتگوی خود با خبرنگار ایسنا گفته است: «متأسفانه وضعیت هرمزگان و به ‌ویژه شهر بندر عباس در زمینه بیماری کرونا وضعیت خیلی حاد، ترسناک و عجیب‌ و غریبی است». این هنرمند اهل هرمزگان از مسئولان خواسته است «با مردم همراه‌تر بوده و ماندن مردم در منازل را آسان‌تر کنند». «رضا صادقی» در این مصاحبه تأکید کرده است که کسانی را که نگران سفره و تأمین نیازهای خانواده خود هستند، نمی‌توان به‌ اجبار در خانه نگه‌ داشت، مگر آنکه دولت نیازهای اولیه آن‌ها را تامین کند». «خبر آنلاین» تحت عنوان: «فوت ۱۶۲ بیمار کووید۱۹ در شبانه‌روز گذشته / اعلام اسامی استان‌های در وضعیت قرمز» از قول «سیما لاری»، سخنگوی وزارت بهداشت، با بیان اینکه مجموع بیماران کووید۱۹ در کشور به ۲۲۵ هزار و ۲۰۵ نفر رسیده است، نوشت: «متاسفانه در طول ۲۴ ساعت گذشته، ۱۶۲ بیمار کووید۱۹ جان خود را از دست دادند و مجموع جان باختگان این بیماری به ۱۰ هزار و ۶۷۰ نفر رسید«». به گفته «لاری»، تاکنون یک میلیون و ۶۳۹ هزار و ۷۸ آزمایش تشخیص کووید۱۹ در کشور انجام شده است. استان‌های خوزستان، کردستان، آذربایجان‌های غربی و شرقی، هرمزگان، بوشهر،خراسان رضوی و کرمانشاه در وضعیت قرمز و استان‌های ایلام، لرستان و گلستان در وضعیت هشدار قرار دارند».

کشتار «کرونا» در خوزستان بسیار وسیع و همه جانبه است و رژیم جمهوری اسلامی مردم را «به امان خدا رها»کرده است. خودِ مسئولان رژیم وضعیت خوزستان را بدتر از وضعیت قرمز حتی سیاه اعلام کرده‌اند. مردم در اثر «کرونا» چون برگ خزان بر زمین می‌ریزند. رژیم جمهوری اسلامی با موذی‌گری توصیه می‌کند که مردم در خانه بمانند، ولی به خوبی آگاه است تا موقعی که زمینه‌های مادی چنین توصیه‌ای فراهم نشود، سخنان وی حرف مفت است که می‌خواهد بر روش «ایمنی گله‌ای»، که در پیش گرفته است و جان مردم برایش ارزش ندارد، سرپوش بگذارد. علی‌رغم اینکه مدت‌هاست از بروز «کرونا» در جهان و ایران، که از نخستین کشورهای مبتلا به ویروس بود، می‌گذرد، نشانه‌هائی از کاهش و یا آرامش وضعیت وجود ندارد. در اختیار مردم نه داروهای ضد عفونی قرار داده‌اند و نه ماسک و با آمار دروغ و اتخاذ روش «ایمنی گله‌ای» بدون اینکه از آن نامی ببرند، بدون برنامه و سیاست روشن به دور خود می‌چرخند. طبیعتاً خون هر کس که در اثر بیماری «کرونا» بر زمین می‌ریزد، مسئولیت‌اش به عهده جمهوری اسلامی است. مردم باید از دولت بخواهند به وظایف خویش، که حفظ سلامت جامعه به عنوان یک حقوق انسانی است، عمل کند. مردم باید سلب مسئولیت دولت از خود را در حفاظت از جان مردم، که ناشی از همان سیاست تبهکارانه نئولیبرالی است، محکوم نمایند و ماهیت این رژیم ضدمردمی را، که تنها در پی تحکیم پایه‌های قدرت خویش و مافیای حاکم است، افشاء نمایند. بروز «کرونا» نه تنها کمبود ماسک ایمنی را در جامعه ایران نشان داد، بلکه ماسک عوام‌فریبی رژیم را نیز پائین کشید، تا چهره دروغ‌گو و مزورش برملا شود.

توفان شماره ۲۴۵ ارگان مرکزی حزب کارایران مرداد ماه ۱۳۹۹

Print Friendly, PDF & Email