پنج شنبه , ۲۷ خرداد ۱۴۰۰
برگ نخست / مجموعه مقالات / مقالات توفان الکترونیکی / در حاشیه اسناد به «سرقت رفته داخلی»

در حاشیه اسناد به «سرقت رفته داخلی»

چند روزی است همه جا سخن از مصاحبه «جواد ظریف» است که به صورت ظریفانه مطالب راست و دروغ را برای «ثبت در تاریخ» با مصاحبه کننده‌ای درمیان می‌گذارد که بر اساس پرسش‌هایش، به نظر می‌رسد ازعوامل خانواده «هاشمی رفسنجانی» و جناح کارگزاران باشد که به شدت تمایل خویش را در نزدیکی به آمریکا بر ضد مصالح ملی ایران صمیمانه نشان می‌دهد و آقای «ظریف» هم با این اظهار نظرات جانبی ایشان گویا مشکلی ندارند.

«جواد ظریف» در عین ایفای این نقش «تاریخی»، تعاریفی از خود اختراع می‌کند که هم سیاست کلی و عمومی یک کشور را مد نظر دارد و هم سیاست دیپلماسی آن کشور را و جای علت و معلول را عوض کرده، عمده را با غیرعمده مخلوط کرده و از آنها شربت مرگی می‌سازد که اگر هر رژیمی، از «میدانی» گرفته تا «کنار میدانی» در ایران در حال و آینده آن را بنوشد، کارش تمام است و در تل‌آویو برای این شربت‌اش جشن می‌گیرند. حمله «دوستانه» و ظریفانه آقای «ظریف» به «میدان» درک معیوب وزیر امور خارجه‌ای است که دیپلماسی خوش‌خیالانه خویش در قبال زورگویان بین‌المللی را تعیین‌کننده سیاست راهبردی رژیم آینده در ایران می‌داند. ایشان جای نخست وزیر و یا رئیس جمهور را با وزیر امور خارجه عوض کرده است و معتقد است همه چیز در خدمت وزارت امور خارجه، که وظیفه تعیین سیاست‌های راهبردی و کلان کشور را دارد، باید عمل کند.

البته این گله و ناراحتی آقای «جواد ظریف» را نیز باید با توجه به شرایط روز محک زد .این روزها در شرایط بی‌تفاوتی سیاسی مردم نسبت به انتخابات ریاست جمهوری خرداد ماه، انتشار فایل صوتی وی، جنجالی در عرصه داخلی و خارجی به پا کرده و به موضوع داغ روز بدل شده است.

یکی از مهم‌ترین سخنان «جواد ظریف» در این فایل صوتی انتقاد به سپاه پاسداران (میدان) همان دولت موازی است که وی می‌گوید: تمام تصمیمات مهم از بالای سر دولت حقیقی و او به عنوان وزیر امور خارجه اتخاذ می‌شود و گوش «میدان» به کسی بدهکار نیست، «میدان» همه چیز است!

«جواد ظریف» از مداخله روسیه و اینکه این کشور مخالف توافق برجام بوده و «قاسم سلیمانی» نیز همه کاره ارتباطات خارجی و ارتباط با روسیه است، گله می‌کند و به آمریکا پیام می‌دهد که کنارآمدن با جناح اصلاح‌طلب به مراتب راحت‌تر از کنارآمدن با جناح تندرو رژیم، که متمایل به همکاری با روسیه است و در صورتی که آمریکا از لغو به‌موقع تحریم‌های اقتصادی تعلل جوید و تا قبل از انتخابات آن را محقق نکند، بخت پیروزی جناح مقابل حتمی است و لذا این امر به زیان منافع آمریکا نیز می‌باشد!! این پیام هسته اصلی فایل صوتی است و از طرفی پیام به مردمی است که در فضای شدیداً روانی ضدروسی و متمایل به غرب به‌سرمی‌برند و آلوده به این توهم‌اند که در صورت عادی‌سازی روابط با غرب، مشکلات‌شان حل خواهد شد، تا با کشاندن مردم به پشت سر خود دوباره امید به بهبود شرایط و تحول در چهارچوب نظام را زنده و از بحران کنونی عبور کنند!

در شرایط نارضایی عمومی و بی‌تفاوتی نسبت به انتخابات خردادماه و خطر بایکوت از طرف اکتریت توده مردم، پخش چنین نواری در شرایط کنونی برای مقبولیت جناح اصلاح‌طلب و داغ‌کردن تنور این نمایش دور از واقعیت نیست. این امر با چنین هدفی و قربانی‌کردن «جواد ظریف» در صحنه سیاست ایران صورت گرفته و در فرایند سپهر سیاسی ایران به زیان کلیت نظام جمهوری اسلامی است.

جالب توجه است که «حسن روحانی» در مورد فایل صوتی «جواد ظریف»، برای اینکه متهم به این باندبازی نشود، ضمن عدم تأیید بخشی از اظهارات وزیر امورخارجه‌اش گفت: «درست در مقطعی که وین در اوج موفقیت است،‌ آن را پخش می‌کنند تا در درون اختلاف ایجاد کنند». وی از سرقت اسناد سخن گفت و اشاره کرد: «یک سرقت انجام گرفته و وزارت اطلاعات باید تمام توان خود را به کار بگیرد که بفهمد این فایل صوتی چگونه سرقت شده است کسانی که ضد ایران و مردم و مصالح ایران هستند، این نوار را منتشر کردند».

سخنان «حسن روحانی» فرار از اتهام در دست داشتن به انتشار فایل صوتی «جواد ظریف» است و اگر فرض بر این بگیریم که سرقتی صورت گرفته است، آنوقت این سرقت باید یا از طرف جناح مقابل اصولگرا برای تخریب جناح «روحانی» و «ظریف» انجام یافته باشد، یا از طرف همان عناصر جاسوس اسرائیلی و عربستانی در امنیتی‌ترین شاخه حاکمیت، که با سرقت محرمانه‌ترین اسناد نظامی و هسته‌ای موجب ترور کارشناسان مدبر و ارشد نظام همراه بوده است و رژیم هنوز نتوانسته است از چنین نفوذ مرگ‌آوری ممانعت به‌عمل آورد.

شق سوم این است که این اقدام کار خود جناح «روحانی» برای جلب افکار عمومی در انتخابات خرداد ماه صورت گرفته تا «میدان» را به حاشیه رانند!

چنین جنجالی در آستانه «انتخابات» ریاست جمهوری مبین تشدید تضادهای داخلی جناح‌های حاکمیت بر سر قدرت سیاسی و غارت است و مطمئناً توجه افکار عمومی داخلی را به کارزار خردادماه حساس می‌کند! اما اینکه مردم در این اوضاع سیاسی و بی‌آبرویی جناحین وارد میدان شوند و به نامزدی از منتخبین ولایت فقیه رأی دهند، خارج از منطق است. مردم هیچ اعتمادی به حاکمیت و جناح‌های درونی آن ندارد و این مضحکه همانند نمایش انتخابات مجلس اسلامی با تحریم عمومی روبرو خواهد شد و سرانجام یکی از نامزدهای مورد نظر و اعتماد رهبر جمهوری اسلامی متمایل به جناح «میدان» برنده این بازی باندهای مافیایی است.

برگرفته از «توفان الکترونیکی» شماره ۱۷۸ نشریه الکترونیکی حزب کارایران اردیبشهت ماه ۱۴۰۰

Print Friendly, PDF & Email